Chapter Title : കാർത്തുച്ചേച്ചി 5 [ഋഷി]

ബ്ലൗസും. നീ കാലത്തേ വല്ലതും കഴിച്ചോ? അവർ സാരിയുടെ പല്ലുവെടുത്ത് അവന്റെ മുഖവും കഴുത്തും തുടച്ചു. വെയർത്തു നാശായി ചെറുക്കൻ! നീയിവിടിരി. അവരവനെ ഒരു ഡബിൾ സെറ്റിയിലിരുത്തിയിട്ട് ഫാനിട്ടു. പിന്നെയകത്തേക്കു പോയി. ചേച്ചിയുടെ ഇളകിമറിയുന്ന ചന്തികളും നോക്കി ഗോപി അവിടെയിരുന്നു.

ചന്ദ്രിക രണ്ടു ഗ്ലാസുകളിൽ ചോരനിറമുള്ള വൈനുമായി വന്നു. ഗോപിയുടെ വാ പൊളിഞ്ഞു.

ഇവിടുത്തെ ചേട്ടൻ വല്ലപ്പോഴും കഴിക്കും. ഞാനും... അവർ ചിരിച്ചു. നീ കഴിക്കത്തില്ല്യോടാ കൊച്ചനേ? എഞ്ചിനീയറിംഗ് അല്ല്യോ?

ഒന്നുരണ്ടു വട്ടം ചേച്ചീ... ഗോപി പറഞ്ഞു.

എന്നാ ഒന്നു പിടിയെടാ...ചന്ദ്രിക ഗ്ലാസ്സെടുത്തൊന്നു വലിച്ചു. ഗോപിയും. അവനൊന്നു ചുമച്ചു. നേരിയ ചവർപ്പു കലർന്ന മധുരം. ഒന്നോ രണ്ടോ വട്ടമേ ട്രൈ ചെയ്തിട്ടൊള്ളൂ.

പതിയെ മതിയെടാ ഗോപീ. അവർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെയടുത്തിരുന്നു. അവരുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ മുടിയിലിഴഞ്ഞു.. പാതി ഗ്ലാസ് അകത്താക്കിയപ്പോഴേക്കും ഗോപിക്കു ചെറുതായി തലയ്ക്കു പിടിച്ചു..

എങ്ങനെയൊണ്ടെടാ അവധിയൊക്കെ? ചന്ദ്രിക ചോദിച്ചു. ഓ... അങ്ങനെയങ്ങു പോണാന്റീ. അവന്റെ ബോധത്തിന്റെ കെട്ടഴിഞ്ഞു. വരാന്തയിലിപ്പോൾ ചൂടില്ല. അടുത്തിരുന്ന ആന്റിയുടെ ഇത്തിരി തള്ളിയ വയറും വശത്തെ കൊഴുപ്പിന്റെ മടക്കുകളും അവന്റെ കൈമുട്ടിലുരസി. കയ്യു പൊക്കിയപ്പോൾ വെളിവായ ചന്ദ്രികയുടെ വിയർത്തുകുതിർന്ന, വടിച്ചു മിനുപ്പാക്കിയ കക്ഷത്തിലേക്കവൻ മുഖമടുപ്പിച്ചു.

അവൻ കക്ഷത്തിലെ വിയർപ്പു മണത്തപ്പോൾ ചന്ദ്രികയുടെ പൂറു ചുരത്തി. അവൾ ഗ്ലാസ് കോഫീടേബിളിൽ വെച്ചിട്ട് അവന്റെ മുഖം മെല്ലെ കക്ഷത്തിലേക്കമർത്തി. അവനൊരു പട്ടിക്കുട്ടിയെപ്പോലെ അവളുടെ കക്ഷത്തിൽ മൂക്കിട്ടുരച്ചു. അമ്മേ... മൊലഞെട്ടൊക്കെയങ്ങ് തടിച്ചല്ലോ.. അവൾ തുടകൾ കൂട്ടിത്തിരുമ്മി. ഉയരത്തിലുള്ള വരാന്തയിൽ നിന്നും തട്ടിക്കുള്ളിലൂടെ ദൂരെയുള്ള ഗേറ്റും അതുകടന്നു വരുന്നവരേയും കാണാം. വെളിയിൽ നിന്നും ആർക്കും തട്ടിക്കുപിന്നിലെന്താണെന്ന് അറിയാൻ