Chapter Title : കാർത്തുച്ചേച്ചി 6 [ഋഷി]

ഹ! ഇത്രേം നല്ലൊരു പൂറൊള്ളപ്പം കൈപ്പണിയോ? ചേച്ചിയൊന്നും ചെയ്യണ്ട. അങ്ങോട്ടു കിടന്നാട്ടെ. അവൻ മലർന്നു കിടന്ന അവളുടെ തുടകൾ മെല്ലെയകറ്റി അവളിലേക്കമർന്നു. അവന്റെ മുഴുത്ത കുണ്ണ പൂറിലേക്ക് പതിയെ തുളഞ്ഞിറങ്ങിയപ്പോൾ ഇത്തിരി നൊമ്പരവും ഒത്തിരി സുഖവും. അവൾ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

കമലേച്ചിയെ ബാലൻ മെല്ലെ, താളത്തിലനുഭവിച്ചു. അവളുടെ ചിരിക്കുന്ന, നിർവൃതി പടരുന്ന കണ്ണുകളിൽ നോക്കി അവൻ അരക്കെട്ടു ചലിപ്പിച്ചു. ഭ്രാന്തമായ ആവേശമില്ലാതെ, ഇണയ്ക്കും സുഖം പകർന്ന് ആ ഊഷ്മളമായ അനുഭൂതിയിലവൻ മുഴുകി. അവസാനം നിയന്ത്രണം കൈവിട്ടു പോയി. ബാലനും കമലയും.. ദ്രുത ചലനങ്ങൾ... ആഞ്ഞുള്ള അടികളുടെയവസാനം കിതച്ചുകൊണ്ടവർ ഒട്ടിച്ചേർന്നു..

ഗോപി വന്നതും കപ്പയും കൊഞ്ചും മൂക്കറ്റമടിച്ചതുമെല്ലാം ബാലനൊരു സ്വപ്നം പോലെ തോന്നി.

പോട്ടെ കമലേച്ചീ... ബാലൻ ഗോപിയെ പിന്നിലിരുത്തി ആഞ്ഞുചവിട്ടുന്നതും നോക്കി കമലം നിന്നു. ഗോപിയുടെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് അവർ ബോധംകെട്ടുറങ്ങി...

എണീറ്റപ്പോൾ ഗോപിയ്ക്കൊരു മിസ്സ്ഡ് കോൾ. എന്താടാ... എവടെപ്പോയിക്കെടക്കുവാ? എവടാ മറ്റവൻ? അവന്റെ ഫോണോഫും. കാർത്തുവിന്റെ ശബ്ദം ബാലനും കേട്ടു. അവൻ മടിയിൽ തപ്പി. ഹോ.. ഫോൺ ചത്തിരിക്കുന്നു! അവൻ നേരെ പോയി ചാർജറിൽ കുത്തി.

അച്ഛനും അമ്മയുമിന്നു വരത്തില്ലടാ. അവടെയെന്തോ താമസം. നാളെ വൈകിട്ടേ വരൂ. ഗോപി പറഞ്ഞു. ആ നീയാ ഫോണിങ്ങു തന്നേ. ബാലൻ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു. അമ്മേ, ഞാനിന്നു വരുന്നില്ല. കാർത്തുച്ചേച്ചിയില്ല. അപ്പോ ഞാനിവിടെ...ഓ..ശരി... വൈകുന്നേരം അങ്ങെത്തിയേക്കാം...

എടാ ഗോപീ. നിന്നെ അമ്മ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചിരിക്കുന്നു. കാർത്തുച്ചേച്ചിയോടമ്മ വിളിച്ചു പറഞ്ഞോളും. നീ ബാ. കുളിച്ചിട്ടു നമക്ക് അമ്മേടടുത്തോട്ടു വിടാം.

(തുടരും)