Chapter Title : കാർത്തുച്ചേച്ചി 6 [ഋഷി]

ഉറച്ച നെടിയ ദേഹത്ത് കമലം പാളിനോക്കി. ആണ്...അതാണിവൻ... മുലക്കണ്ണുകൾ പരുക്കുന്നതവളറിഞ്ഞു.

ഉച്ചയല്ല്യോ കുഞ്ഞേ. പിന്നടുപ്പിന്റടുത്തും! അവൾ ചിരിച്ചു.

എടാ ഗോപീ... കുപ്പായമൂരിയിടടാ. ബാലന്റെ ആജ്ഞ കേട്ടപ്പോൾ ഗോപിയൊന്നു മടിച്ചു..വേണ്ടടാ... അവൻ നിന്നു തിരിഞ്ഞു കളിച്ചു. എന്താടാ നാണമോ? ബാലൻ കളിയാക്കിയപ്പോൾ മടിച്ചുമടിച്ച് അവൻ ഷർട്ടൂരി. ഒട്ടിയ വയറിൽ ജീൻസു പറ്റിക്കിടന്നു. വെളുത്തുമെലിഞ്ഞ ഭംഗിയുള്ള അവന്റെ രൂപം കമലം നോക്കി.

ഒരു ചുള്ളൻ തന്നെ, അല്ല്യോ കമലേച്ചീ.. ബാലൻ ചോദിച്ചു. ഗോപി നാണിച്ചു. ഗോപിമോനെ കളിയാക്കാതെ കുഞ്ഞേ! കമലം ചിരിച്ചു.

അപ്പോ ചേച്ചിയ്ക്കു പുഴുക്കമൊന്നുമില്ല്യോ? ബാലനവളുടെ നേർക്കു തിരിഞ്ഞു. അവളുടെ ഉള്ളൊന്നാളി. ദേ കുഞ്ഞേ എനിക്ക് കൊഴപ്പമൊന്നുമില്ല.

ഹ! അതെന്നാ പറച്ചിലാ? ചേച്ചീടെ കക്ഷോം, മൊലയിടുക്കുമൊക്കെയങ്ങു നനഞ്ഞു കുതിർന്നിരിക്കയല്ല്യോ!

അവൻ കുനിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ ചങ്കിടിപ്പു കൂടി. മുഖം ചൂടായി... കുഞ്ഞേ... ദേ ഗോപിമോന്റെ മുന്നീ വെച്ച്... അവൾ കരയാറായി.

ദേ കമലേച്ചീ...എന്നതാ ഇത്! കൊച്ചുപിള്ളാരെപ്പോലെ! ഇത്തിരി സുഖമായിരുന്നോട്ടേന്നു വിചാരിച്ചല്ല്യോ! ദേ... വെഷമമായോ! ഇതു ഞാനല്ല്യോ! ബാലൻ! ഒന്നു ചിരിച്ചാട്ടെ! അവൻ അവളുടെ പിന്നിൽച്ചെന്ന് എളിയിൽ വിരലുകളൂന്നി ഇക്കിളിയാക്കി.

ആ....കുഞ്ഞേ... വേണ്ടാ.ആ... അവളിളകിച്ചിരിച്ചു. ബ്ലൗസഴിക്കട്ടോ? അവൻ കുനിഞ്ഞവളുടെ ചെവിയിൽ ചോദിച്ചു.. വേണ്ട മോനേ...അപേക്ഷയുടെ താണ സ്വരത്തിൽ...

എന്നാ ഇത് ചേച്ചീ? ഞങ്ങള് രണ്ടു പിള്ളാരല്ല്യോ? ഞങ്ങളീ വല്ല്യ മൊലയൊന്നു കണ്ടാലെന്നാന്നേ? അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് വന്നു ബാലൻ മുട്ടിൽ നിന്നു. ദേ ഇങ്ങോട്ടൊന്നു നോക്ക്യേ..കുനിഞ്ഞിരുന്ന അവളുടെ മുഖം അവൻ താടിക്കു പിടിച്ച് പൊന്തിച്ചു. നാണവും, ഇത്തിരി പേടിയും കലർന്ന കണ്ണുകൾ... വഷളൻ കുഞ്ഞ്... അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ മന്ത്രിക്കുന്നതിനൊപ്പം അവന്റെ വിരലുകൾ ആ