Chapter Title : കാർത്തുച്ചേച്ചി 7 [ഋഷി]

ചായവേണോ? ഏട്ടത്തിയമ്മയെ കണ്ടാരുന്നോ?

ഗോപി ചിരിച്ചു... കാലത്തേ പണ്ണലിന്റെ സുഖത്തിൽ അലിഞ്ഞിരിക്കയായിരുന്നു. ബാലന്റെ ഒച്ചകേട്ടപ്പോൾ ധൃതിയിൽ പത്രമെടുത്തു നിവർത്തിയതാണ്.

നിന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് റിവേഴ്സിൽ മറുപടി തരാം. ഗോപി പറഞ്ഞു. ഞാൻ താഴോട്ട് വന്നപ്പോൾ പ്രീതിച്ചേച്ചി മോളിലോട്ടു കുളിക്കാൻ പോയി. അമ്മയൊറങ്ങണ കാരണം താഴെ ആരേലും വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു. നീയിട്ടു തന്നാൽ ചായ കുടിക്കാം. ഞാനെണീറ്റിട്ട് പത്തുപതിനഞ്ചു മിനിറ്റായി. ഫോൺ മോളിലിരുപ്പൊണ്ട്. എന്താ പോരേ?

ചുമ്മാതല്ല നിനക്ക് എൻ ഐ ടീല് കിട്ടിയത്. എന്നാ തലയാടാ! ബാലൻ അവന്റെ ചുമലിൽ ഊക്കിലടിച്ചിട്ട് അടുക്കളയിൽ ചായയുണ്ടാക്കാൻ പോയി. ഗോപി മിന്നൽ വേഗത്തിൽ മോളിലെത്തി. പ്രീതി ഒന്നൂടെ പൂറും കഴുകിത്തുടച്ചിട്ട് മുടിയും ചിക്കിയുണക്കി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചേച്ചീ... ഗോപിയമർത്തിയ സ്വരത്തിൽ കാര്യം പറഞ്ഞു.

എന്റെ മിടുക്കൻ ചുന്ദരക്കുട്ടൻ! അവളവന്റെ കുണ്ണയിലൊന്നു ഞെരടി. ആഹ്... അവൻ വിളിച്ചുപോയി. അവൾ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ കിട്ടിയ തക്കത്തിന് അവൻ ആ കൊഴുത്തുരുണ്ട നെയ്ക്കുണ്ടികൾ കശക്കിവിട്ടു. അമ്മേ... തിരിഞ്ഞു നൊമ്പരവും കാമവും കലർന്ന ഒരു നോട്ടമെറിഞ്ഞിട്ട് പ്രീതി കുണ്ടിയിടുക്കിലേക്ക് അവൻ തള്ളിക്കേറ്റിയ തുണിയും വലിച്ചിറക്കി താഴേക്ക് പോയി.

ബാലന്റെ പിന്നിൽ സ്കൂട്ടറിൽ വീട്ടിലേക്ക് പോയപ്പോഴും, വീട്ടിൽ ചെന്നിറങ്ങി ചെടികൾക്ക് വെള്ളമൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴുമെല്ലാം ഗോപിയുടെ മനസ്സ് പ്രീതിയുടെ മധുരമുള്ള ഓർമ്മകളിൽ മുഴുകിയിരുന്നു. ഇടയ്ക്കെല്ലാം ഒരു വിഡ്ഢിയെപ്പോലെ ചിരിച്ചത് ബാലൻ കാണാതിരിക്കാൻ അവൻ പാടുപെട്ടു. ഇന്ന് രാത്രി തിരിച്ചു പോവണം. അവധി കഴിയുന്നു. എന്തോ ഇത്തവണ പോവാൻ മനസ്സു വരുന്നില്ല. അതെങ്ങനാ... ഊണുമേശയിൽ കാലത്ത് സുന്ദരിയായ പ്രീതിച്ചേച്ചി വെളമ്പുന്ന സമയം തുടയിടുക്ക് അവന്റെ ചുമലിലമർത്തുന്നു... ആ വിടർന്ന പതുപതുപ്പുള്ള കൊഴുത്ത ചന്തികൾ മേൽക്കൈയിലും പുറത്തുമിട്ടുരസുന്നു....