Chapter Title : കാസർകോഡിലെ എന്റെ ഇത്താമാർ [മജ്നു]

അടുത്തതേ

ഇല്ല…

ഒരു ദിവസം ഞാൻ ബൈക്ക് എടുക്കാതെ എന്റെ റൂമിന്റെ താഴെയുള്ള കടയിലേക്ക്

കുറച്ചു സാധങ്ങൾ വാങ്ങി തിരിച്ചു കോണി പടിയിലൂടെ മോളിലേക്ക് വന്നു.. ( കടകളുടെ

ഇടയിലെ ഉള്ളിലേക്ക് വന്ന്  വന്ന് മുകളിൽ ആയിട്ടാണ് എന്റെ റൂം അതിന് എതിരായാണ്

ഇത്തമാരുടെ വീട്)

കോണിപ്പടി കയറുമ്പോഴുണ്ട് ഉമൈറ ഇത്ത ഒരു ഫുഡ്‌ വെക്കുന്ന ഫ്ലാസ്കുമായി താഴോട്ട് വരുന്നു...

"നീ എവിടെ പോയതാ "

"ഞാൻ കടയിൽ സാധനം വാങ്ങാൻ പോയതാ എന്താ...  ഇത്ത "

"നിന്റ ബൈക്ക് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ വിചാരിച്ചു നീ ഇവിടെ കാണുമെന്നു "

"ഇതെന്താ ഇത്ത കയ്യിൽ "

"അത് ഞാനുണ്ടാക്കിയ നല്ല പോത്ത് ബിരിയാണിയാ "

"നല്ലതാണോ മോശമാണോന്ന് കഴിച്ചവരല്ലേ പറയണ്ടേ "

ഞാനുണ്ടാക്കിയതെല്ലാം നല്ലതായിരിക്കും "

"അത് തിന്ന് നോക്കാൻ തന്നാലല്ലേ ഇത്ത പറയാൻ പറ്റു "

ഇത്ത ദ്വയാര്ഥത്തിലാണ് പറയുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കി കൊണ്ട് വിട്ടു കൊടുക്കാൻ ഞാനും ഒരുക്കമായിരുന്നില്ല..

"അതിന് നീ തിന്നണ്ടാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ ചെക്കാ "

"നല്ല പീസുണ്ടെങ്കിലേ ഞാൻ തിന്നു "

"അതൊക്കെയുണ്ട് എന്താ നിനക്ക് തോന്നുന്നില്ലേ "

"എന്തൊക്കെയോ തോന്നുന്നുണ്ട് "

"മ്മ് ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട് "

ഞാനിട്ട ട്രാക്ക് പാന്റായത് കൊണ്ടു എന്റെ കുണ്ണ വിറക്കുന്നത് നോക്കീട്ട് ഇത്ത പറഞ്ഞു..

"ഇത്ത എന്നാ ടേസ്റ്റ് നോക്കട്ടെ ബിരിയാണിയുടെ" എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ ഇത്തയുടെ അടുത്തേക്ക് മോളിലേക്ക് പടികൾ കയറി

അപ്പോൾ തരില്ല എന്നർത്ഥത്തിൽ ഇത്ത തിരിഞ്ഞു നിന്നു..

ആ അവസരം മുതലെടുത്തു ഞാൻ ഇത്തയുടെ പിന്നിലൂടെ രണ്ട് കൈകളും