Chapter Title : കാശ്മീരമോളും മാധവൻ അങ്കിളും 2 [ഗിരി]
അങ്കിളിനെ കെട്ടി പിടിച്ചു.)
ഹേയ് എന്താ മോളെ കരയല്ലേ.
(കാശ്മീര മോള് മാധവൻ അങ്കിളിന്റെ നെഞ്ചത്ത് ഹൃദയം തൊട്ട് തല ചായ്ച്ചു വാരി പുണർന്നു. മോളുടെ ആ ഇളം അമ്മിഞ്ഞ കുടങ്ങൾ മാധവൻ അങ്കിളിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അമരുന്നത് അങ്കിൾ മനസിലാക്കി. അതിന്റെ ആ സോഫ്റ്റിനെസ്സ് അങ്കിൾ ശെരിക്കും അറിഞ്ഞു. അവസരം മുതലാക്കി കൊണ്ട് മാധവൻ അങ്കിളും അവളെ വാരി പൂർണർന്ന് ആ ഇളം അമ്മിഞ്ഞ കുടങ്ങൾ കൂടുതൽ നേരം തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു.)
അങ്കിൾ എന്റെ അച്ഛന്റെ മരണശേഷം എല്ലാ സന്തോഷങ്ങളും ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് പോയതാ. സ്നേഹിക്കാൻ ഒരു അച്ഛനില്ലാത്തതിന്റെ വേദന എന്നെ കുറേ നാള് അലട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെ ഒന്നും എന്നെ ആരും സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല. ഞാൻ എങ്ങനെ നന്ദി പറയും. (കരയുന്ന കാശ്മീര മോളുടെ മുഖം മാധവൻ അങ്കിൾ തന്റെ കരങ്ങൾ കൊണ്ട് ഉയർത്തിയിട്ട്, മോളുടെ ആ നെറ്റിയിൽ ഒരു ഉമ്മ വച്ചു. മോളത് തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. ആ മിനുസമാർന്ന ശരീരത്തിലെ ആദ്യ ചുടുചുംബനം അങ്കിൾ കുറച്ചധികം നേരം നിലനിർത്തി. എന്നിട്ട് മോളെ കൂടുതൽ തന്നിലേക്ക് അങ്കിൾ അടുപ്പിച്ചു )
മോളെ നീ എനിക്ക് എന്റെ സ്വന്തം മോളാണ്. ഒരു അച്ഛനില്ല എന്ന വിഷമം നീ ഇനി പറയരുത്. അങ്കിളിന് അത് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല. (ഇത് കേട്ട മോൾ ഒരു നിമിഷം അങ്കിളിന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് സന്തോഷം കൊണ്ട് നോക്കി. മോളുടെ മുഖത്തെ ആ കണ്ണുനീരെല്ലാം മാധവൻ അങ്കിൾ തുടച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും വാരി പുണർന്നു )
അങ്കിൾ ഞാൻ ഇതിനെല്ലാം എങ്ങനെ നന്ദി പറയും.
ആരും ഇല്ലാത്ത എന്നെ ഒരു അച്ഛനെ പോലെ സ്നേഹിക്കുമോ മകളായി എന്നും ഒപ്പം കാണുമോ. ഒരു ആള് പോലും ഒപ്പം ഇല്ലാതെ മരവിച്ചു പോയി എന്റെ ജീവിതം.
ഞാൻ ഇനി എന്നും ഒപ്പം കാണും അങ്കിളിന്റെ മകളായിട്ട്. പോരെ.❤️
മതി. അല്ല ഇങ്ങനെ കെട്ടിപിടിച്ചു നിന്ന മതിയോ ഭക്ഷണം കഴിക്കണ്ടേ.
ശ്യോ സോറി. (ചിരിച്ചിട്ട് ) ഞാൻ അത് മറന്നു.
(അങ്കിൾ വെയ്റ്റെറെ വിളിച്ചു ബാക്കി കാര്യങ്ങളിലേക്ക് നടന്നു. അത്യാവശ്യം നല്ല രീതിയിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
💬 Comments
View all comments