Chapter Title : കാട് പിടിച്ച പൂറുള്ള അമ്മ രജനി 001 [ഡോ.കിരാതൻ]

ഒന്ന് തേങ്ങി. ആ കണ്ണുകളിൽ ഭയമായിരുന്നില്ല, എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കയായിരുന്നു. നാളെ ഉദിക്കാൻ പോകുന്ന സൂര്യൻ ഞങ്ങൾക്ക് വെളിച്ചമാണോ അതോ കൂടുതൽ കരിനിഴലാണോ കൊണ്ടുവരിക എന്ന് അപ്പോഴും എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു.

സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുറ്റത്തെ ആ തെങ്ങിൻ ചുവട്ടിൽ അപരിചിതമായ ഒരു ബൈക്ക് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് നിലച്ചുപോയി. ആരുടെയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. വീടിന്റെ വാതിൽ പകുതി ചാരിയിരിക്കുകയാണ്... അകത്ത് നിന്ന് ഏതോ ഒരു മൽപ്പിടുത്തത്തിന്റെ മുറുമുറുപ്പ് കേൾക്കാം.

ഞാൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ഉമ്മറത്തെത്തി. വിടവിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ കണ്ട കാഴ്ച എന്റെ ലോകം തന്നെ തകർത്തു കളഞ്ഞു. പൊറിഞ്ചു! ആജാനുബാഹുവായ ആ പലിശക്കാരൻ നായിന്റെ മകൻ എന്റെ അമ്മയെ ഭിത്തിയോട് ചേർത്ത് നിർത്തിയിരിക്കുന്നു. അമ്മയുടെ നൈറ്റിയുടെ മുകളിലൂടെ ആ പരുക്കൻ കൈകൾ ക്രൂരമായി ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നത് കണ്ട് എന്റെ രക്തം തിളച്ചു. അമ്മയെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ തന്റെ വന്യമായ ആഗ്രഹം തീർക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്.

പക്ഷേ, എന്നെ ഏറ്റവും തളർത്തിയത് അമ്മയുടെ ആ നിശബ്ദതയായിരുന്നു. അവൾ അയാളെ തള്ളി മാറ്റുന്നില്ല... കരയുന്നില്ല... ഒരു കല്ലുപ്രതിമയെപ്പോലെ അമ്മ അയാൾക്ക് നിന്നു കൊടുക്കുകയാണ്. എന്റെ കടങ്ങൾ വീട്ടാൻ സ്വന്തം ശരീരം ഒരു വിലപേശൽ വസ്തുവാക്കി മാറ്റേണ്ടി വന്ന ഒരമ്മയുടെ അങ്ങേയറ്റത്തെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ!

പൊറിഞ്ചുവിന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് അടുക്കുമ്പോൾ, അവർ കണ്ണുകൾ മുറുക്കെ അടച്ചു. ഒരുപക്ഷേ, ഈ അപമാനം സഹിച്ചാൽ നാളെ തന്റെ മകന് സമാധാനമായി ഉറങ്ങാമല്ലോ എന്ന ആ ഒരു ചിന്തയാകാം എന്റെ അമ്മയെ അവിടെ തളച്ചിട്ടത്. ആ നശിച്ച കടത്തിന്റെ ഭാരം അമ്മയുടെ ആത്മാഭിമാനത്തെ അത്രമേൽ തകർത്തു കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

പലിശക്കാരൻ പൊറിഞ്ചു ഒരു കാട്ടുമൃഗത്തെപ്പോലെ എന്റെ അമ്മ രജനിയുടെ മേൽ പടർന്നു കയറുകയാണ്.

"വിടൂ... പൊറിഞ്ചൂ... വിടൂ..." അമ്മ അയാളുടെ കൈകളെ തടയാൻ നോക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ആ തടയലിന് ഒരു ആവേശത്തിന്റെ കുറവുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയുടെ പ്രതിരോധം അത്ര ശക്തമല്ലാത്തത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് വെമ്പി. ഇങ്ങനെയൊരു അവസരത്തിൽ അയാളുടെ കരണക്കുറ്റി നോക്കി പൊട്ടിക്കേണ്ട അമ്മ ഇന്ന് എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ