Chapter Title : കാട് പിടിച്ച പൂറുള്ള അമ്മ രജനി 007 [ഡോ.കിരാതൻ]

ഞങ്ങൾ ലയിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഞാൻ അമ്മയെ പുറകിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ആ നനഞ്ഞ കഴുത്തിൽ മുഖമമർത്തി. അമ്മയുടെ ഉടലിലെ സോപ്പ് മണവും എന്റെ പാലിന്റെ രൂക്ഷഗന്ധവും ഒന്നുചേർന്ന് ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു ലഹരി പടർത്തി.

"എന്താടാ... നിനക്ക് മതിയായില്ലേ?" അമ്മ തളർച്ചയോടെ എന്റെ കൈകളിൽ തല ചായ്ച്ച് ചോദിച്ചു.

"എത്ര പണ്ണിത്തീർത്താലും അമ്മയോടുള്ള കൊതി മാറുന്നില്ലടി രജനീ പൂറീ..." ഞാൻ അമ്മയുടെ നനഞ്ഞ മുലകളിൽ പതുക്കെ ഞെക്കി.

"..... ഇത് നിൻ്റെ അമ്മയാ ...പണ്ണൽ മിഷ്യനല്ലാാാ...പോ അസത്തേ...". അമ്മ ബക്കറ്റിൽ കിടക്കുന്ന മഗ്ഗിൽ വെള്ളമെടുത്ത് പൂറ്റിലേക്ക് ഒഴിച്ച് കഴുകുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു.

".... ഓാാാ... ഒരു കുല സ്ത്രീീീ...". ഞാൻ കളിയാക്കി.

".... മോനേ നീ പോവാൻ നോക്ക് ,.... ഇല്ലേൽ നീ അമ്മയെ വളച്ച് വീണ്ടും കളിക്കും ....". അമ്മ എന്നെ കളിയാക്കി.

"... എന്താ കളി ഇനിയും വേണോ രജനീ....". ഞാൻ അമ്മയെ നോക്കി.

".... ഇന്നത്തേയ്ക്ക് ഇത് മതിയെടാ....". അമ്മ ചിരിയോറ്റെ പറഞ്ഞു.

അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ നന്ദിയുടെ ഒരു ഉൾപ്രസരണം ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ തോർത്തെടുത്ത് അമ്മയുടെ നനഞ്ഞൊട്ടിയ ഉടൽ തുടയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അമ്മയുടെ ആ ഇടതൂർന്ന തലമുടിയിലെ വെള്ളം തോർത്തിക്കളയുമ്പോൾ, വിയർപ്പും സോപ്പും എന്റെ പാലിന്റെ മണവും കലർന്ന ഒരു വന്യമായ ഗന്ധം അപ്പോഴും അമ്മയുടെ ഉടലിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ പതുക്കെ താഴെ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു. അമ്മയുടെ ആ വലിയ ആനത്തുടകൾക്കിടയിലെ വെള്ളം ഒപ്പി എടുക്കുമ്പോൾ, ആ പഴുത്ത പൂറിതളുകൾ അപ്പോഴും പണ്ണലിന്റെ ആഘാതത്തിൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തോർത്ത് ഉപയോഗിച്ച് അമ്മയുടെ ആ കൊഴുത്ത ചന്തിപ്പാളികൾക്കിടയിലെ നനവ് ഞാൻ പതുക്കെ തുടച്ചു മാറ്റി.

ആ സമയം, അമ്മയുടെ ആ ചുവന്നു തുടുത്ത മലദ്വാരത്തിൽ നിന്നും വന്ന ആ വന്യമായ മണം എന്നെ വീണ്ടും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. ഞാൻ നിയന്ത്രണം വിട്ട് ആ കൂതിക്കുഴിയിലേക്ക് മുഖമടുപ്പിച്ച് ഒന്ന് മണത്തതും, അമ്മ വഴുതി മാറി.

"മതിയെടാ പന്നീ... നിനക്ക് ഇതിന്റെയൊക്കെ ഒരു അന്ത്യമില്ലേ?" അമ്മ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ തുടകൾ ചേർത്തു പിടിച്ചു.

"അമ്മേ... ഒരു വട്ടം കൂടി..." ഞാൻ കൊതിയോടെ അമ്മയുടെ ആ നഗ്നമായ അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"ഇനി ഒരു പണ്ണലിന് അമ്മയ്ക്ക് വയ്യാടാ... ആ വാസുവും പൊറിഞ്ചുവും നിന്റെ ഈ കാമപ്പേക്കൂത്തും കൂടി കുറച്ച് ദിവസമായീ എന്നെ അങ്ങോട്ട് കൊല്ലുകയാണല്ലോടാാ.... എനിക്കും റെസ്റ്റ് വേണം... നീ ഇനി ഇവിടുന്ന് പോവാൻ