Chapter Title : കാത്തു സൂക്ഷിച്ചൊരു കസ്തൂരി മാമ്പഴം

കൊച്ചെ എന്നു ആക്രോശിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ അവൾ വേണ്ടാ ... എന്നെ നശിപ്പിക്കരുത്... വേഗം ഇവിടന്ന് പോകു ... എന്ന് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കട്ടിലിന് ചുറ്റും ഓടുന്നു. ആജാനുബാഹുവായ അയാൾ ഒരു കൈലി മാത്രമേ ഉടുത്തിട്ടുള്ളു. അതിന്റെ മുൻവശം ടെന്റടിച്ച പോലെ പൊന്തി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ദീപയുടെ ഹാഫ് പാവാടയും ബ്ലൌസും അയാൾ വലിച്ചു പറിച്ച് രണ്ടു സ്ഥലങ്ങളിലായി നിലത്തു കിടക്കുന്നു. വെറും പെറ്റിക്കോട്ട് മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. ഷടി വീട്ടിൽ ഇടാറില്ലെങ്കിലും ബ്രാ ഇടാറുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇന്നവൾ അതിട്ടിട്ടില്ലെന്ന് സുനിലിന് മനസ്സിലായി. ആ വേഷത്തിൽ അവളെ കണ്ടാൽ കടിച്ചു തിന്നാൻ തോന്നും അത്രക്കും ഷെയ്പ്പുള്ള ശരീരമായിരുന്നു അവളുടെ. ആജാനുബാഹുവായ അയാളുടെ മുന്നിൽ ദീപ, ആനയുടെ അടുത്ത് ആട്ടിൻകുട്ടി നിൽക്കുന്ന പോലെയാണ് സുനിലിന് തോന്നിയത്. ഒച്ചയിട്ടു ആളെ കൂട്ടി അവളെ രക്ഷിക്കാൻ നോക്കിയാലോ എന്നവൻ ആലോചിച്ചു. എന്നാൽ അയാളാരാണെന്ന് ഒരു ഐഡിയയുമില്ല വല്ല അകന്ന ബന്ധുവോ മറ്റോ ആണെങ്കിൽ താനാണ് അവളെ ഉപദ്രവിക്കാൻ നോക്കിയതെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആളുകൾ അതെ വിശ്വസിക്കു. ഇനി അതല്ലെങ്കിൽ താൻ അയാളെ തടസ്സപ്പെടുത്താൻ നോക്കിയാൽ അയാൾ തന്നെ ഇടിച്ചു പപ്പടമാക്കും. അതു കൊണ്ട് തൽക്കാലം അടങ്ങി നിൽക്കുന്നതാണ് ബുദ്ധിയെന്ന് സുനിലിന് തോന്നി. അപ്പോൾ ദീപ വാതിൽക്കലേക്കോടി അതിന്റെ കുറ്റി ഊരാൻ തുടങ്ങിയതും അയാൾ കട്ടിലിൽ ചാടി കേറി അവളുടെ അടുത്തെത്തി അവളെ പിടികൂടി. എന്നെ വിടൂ... എന്നെ ഒന്നും ചെയല്ലേ... ചേട്ടന്റെ മോളെന്ന് കരുതി എന്നെ ഉപദ്രവിക്കല്ലെ എന്നു പറഞ്ഞ് ദീപ അയാളുടെ കയ്യിൽ കിടന്ന് കുതറി കരഞ്ഞു. നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കാല്ലെടി, സുഖിപ്പിക്കാനാ