Chapter Title : കാത്തു സൂക്ഷിച്ചൊരു കസ്തൂരി മാമ്പഴം

കരച്ചിലും സുനിൽ കേട്ടത്. അയ്യോ അവൾക്കെന്തെങ്കിലും അപകടം പറ്റിയോ എന്നറിയാനവൻ വേഗം അടുക്കള ഭാഗത്തെത്തി. അടുക്കളയുടെ വാതിൽ ചാരിയിട്ടെ ഉണ്ടായുള്ളു. അയാൾ അത് തുറന്നു ഒച്ച കേൾക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് ചെന്നു. അപ്പോൾ അവളുടെ ബെഡ് റൂമിൽ നിന്നാണ് കരച്ചിൽ കേട്ടത്. നോക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ വാതിൽ അകത്തു നിന്നും കുറ്റിയിട്ടിരിക്കുന്നു. വാതിലിന്റെ അകന്ന പലകക്കുള്ളിലൂടെ നോക്കിയ സുനിലിന്റെ സപ്തനാടികളും തളർന്നു പോയി. താൻ ഇതുവരെ കെട്ടിയ മനക്കോട്ടകളെല്ലാം തകർന്നു തരിപ്പണമായി. താൻ ഇതേ വരെ കാണാത്ത ഒരാൾ ദീപയെ അകത്തിട്ടോടിക്കുന്നു. 50 വയസ്സിനടുത്ത് പ്രായമുള്ള കറുത്ത് കരടിയെ പോലിരിക്കുന്ന അയാൾ, നീ എത്ര ഓടുമെന്ന് ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ, കുറെ നാളുകളായി നിന്നെ നോട്ടമിട്ടിട്ട് ഇപ്പോളാണ് സൌകര്യം ഒത്തു കിട്ടിയത് ഇന്നു നിന്നെ ഞാൻ വിടില്ലെടി കൊച്ചെ എന്നു ആക്രോശിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ അവൾ വേണ്ടാ ... എന്നെ നശിപ്പിക്കരുത്... വേഗം ഇവിടന്ന് പോകു ... എന്ന് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കട്ടിലിന് ചുറ്റും ഓടുന്നു. ആജാനുബാഹുവായ അയാൾ ഒരു കൈലി മാത്രമേ ഉടുത്തിട്ടുള്ളു. അതിന്റെ മുൻവശം ടെന്റടിച്ച പോലെ പൊന്തി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ദീപയുടെ ഹാഫ് പാവാടയും ബ്ലൌസും അയാൾ വലിച്ചു പറിച്ച് രണ്ടു സ്ഥലങ്ങളിലായി നിലത്തു കിടക്കുന്നു. വെറും പെറ്റിക്കോട്ട് മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. ഷടി വീട്ടിൽ ഇടാറില്ലെങ്കിലും ബ്രാ ഇടാറുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇന്നവൾ അതിട്ടിട്ടില്ലെന്ന് സുനിലിന് മനസ്സിലായി. ആ വേഷത്തിൽ അവളെ കണ്ടാൽ കടിച്ചു തിന്നാൻ തോന്നും അത്രക്കും ഷെയ്പ്പുള്ള ശരീരമായിരുന്നു അവളുടെ. ആജാനുബാഹുവായ അയാളുടെ മുന്നിൽ ദീപ, ആനയുടെ അടുത്ത് ആട്ടിൻകുട്ടി നിൽക്കുന്ന പോലെയാണ് സുനിലിന് തോന്നിയത്. ഒച്ചയിട്ടു ആളെ കൂട്ടി അവളെ രക്ഷിക്കാൻ നോക്കിയാലോ എന്നവൻ ആലോചിച്ചു. എന്നാൽ അയാളാരാണെന്ന് ഒരു ഐഡിയയുമില്ല വല്ല അകന്ന ബന്ധുവോ മറ്റോ ആണെങ്കിൽ താനാണ് അവളെ ഉപദ്രവിക്കാൻ നോക്കിയതെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആളുകൾ അതെ വിശ്വസിക്കു. ഇനി അതല്ലെങ്കിൽ താൻ അയാളെ തടസ്സപ്പെടുത്താൻ നോക്കിയാൽ അയാൾ തന്നെ ഇടിച്ചു പപ്പടമാക്കും. അതു കൊണ്ട് തൽക്കാലം അടങ്ങി നിൽക്കുന്നതാണ് ബുദ്ധിയെന്ന് സുനിലിന് തോന്നി. അപ്പോൾ ദീപ വാതിൽക്കലേക്കോടി അതിന്റെ കുറ്റി ഊരാൻ