കായംകുളം കിംഗ് 🏓 2

Kayamkulam King Part 2 | Author : Teena John

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com ]

കൊച്ചിയിലെ മായാലോകവും വെള്ളിത്തിരയിലെ കണ്ണീർനായികയും ഗീതാ മേനോനുമായുള്ള ആ കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം എൻ്റെ ജീവിതത്തിൻ്റെ താളം തന്നെ മാറി. കായംകുളത്തെ ആ ഇടുങ്ങിയ തുണിക്കടയിലെ ചൂടിൽ നിന്ന് കൊച്ചിയിലെ എയർകണ്ടീഷൻ ചെയ്ത ആഡംബര ഫ്ലാറ്റുകളിലേക്കുള്ള ദൂരം വെറുമൊരു യാത്രയായിരുന്നില്ല, അതൊരു വലിയ മാറ്റമായിരുന്നു.

രണ്ട് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഗീത ഉണ്ടാക്കിയ ആ രഹസ്യ വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ എനിക്കൊരു മെസ്സേജ് വന്നു. എറണാകുളം പനമ്പിള്ളി നഗറിലെ ഒരു പ്രീമിയം അപ്പാർട്ട്മെൻ്റിൻ്റെ ലൊക്കേഷനും വൈകുന്നേരം 7 മണി എന്ന സമയവും മാത്രമായിരുന്നു അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ആരുടെ അടുത്തേക്കാണ് പോകുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. ഗീതയെ വിളിച്ചപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞത് ഇത്രമാത്രം: "പോയിട്ട് വാ, നിനക്കൊരു സർപ്രൈസ് ഉണ്ട്."

പുതിയൊരു ഷർട്ടും പാന്റുമിട്ട്, വിലകൂടിയ ഒരു പെർഫ്യൂമും അടിച്ച് ഞാൻ വൈകുന്നേരം ആ ഫ്ലാറ്റിലെത്തി. താഴെ സെക്യൂരിറ്റി ഗാർഡിനോട് ഗീത പറഞ്ഞിരുന്ന ഫ്ലാറ്റ് നമ്പർ പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ എന്നെ സംശയത്തോടെ ഒന്നു നോക്കി, പിന്നെ അകത്തേക്ക് കടത്തിവിട്ടു.
പതിനാലാമത്തെ നിലയിലായിരുന്നു ആ ഫ്ലാറ്റ്. കോളിംഗ് ബെല്ലടിച്ച് കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആളെ കണ്ടപ്പോൾ എൻ്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് നിലച്ചുപോയി. കേരളത്തിലെ ഒട്ടുമിക്ക വീട്ടമ്മമാരുടെയും സ്വീകരണമുറിയിലെ സ്ഥിരം സാന്നിധ്യം. പ്രശസ്തമായ ഒരു മെഗാ സീരിയലിലെ കണ്ണീർനായിക! സിനിമകളിലും അവർ സജീവമായിരുന്നു. നമുക്ക് അവരെ 'നന്ദിത' എന്ന് വിളിക്കാം.

ടിവി സ്ക്രീനിൽ സാരിയുടുത്ത്, സിന്ദൂരം തൊട്ട്, സദാസമയവും കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ പാവം മരുമകൾ ആയിരുന്നില്ല എൻ്റെ മുന്നിൽ. വളരെ ചെറിയൊരു നൈറ്റ് ഷോർട്ട്സും സ്ലീവ്‌ലെസ്സ് ടോപ്പുമായിരുന്നു വേഷം. മുടി അലസമായി കെട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്നു. കയ്യിൽ പാതി കുടിച്ച ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വൈൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നന്ദിത: (പുഞ്ചിരിയോടെ) "കയറി വാ... ഗീത ചേച്ചി പറഞ്ഞതിലും ഹാൻഡ്‌സം ആണല്ലോ കക്ഷി."
ടിവിയിൽ മാത്രം കണ്ടിട്ടുള്ള ഒരു സെലിബ്രിറ്റിയുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു സങ്കോചമുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ അകത്തേക്ക് കയറി. ആ വലിയ ഫ്ലാറ്റിൽ അവർ തനിച്ചായിരുന്നു.

ഞാൻ: "മാഡം... എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല..."
നന്ദിത: "മാഡം എന്നൊന്നും വിളിക്കണ്ട. നന്ദിത എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി. വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല അല്ലേ? സ്ക്രീനിൽ കാണുന്ന ഈ കണ്ണീരും പുഞ്ചിരിയുമൊക്കെ വെറും അഭിനയമാണ്. ക്യാമറ ഓഫ് ചെയ്താൽ ഞാൻ വളരെ ഏകാന്തയായ ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീയാണ്."

അവർ എനിക്കും ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വൈൻ പകർന്നു തന്നു. സോഫയിൽ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നിരുന്ന് അവർ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. സിനിമാ-സീരിയൽ ലോകത്തെ തിളക്കങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ കറുത്ത സത്യങ്ങൾ ആ വാക്കുകളിലുണ്ടായിരുന്നു.

നന്ദിത: "ഈ ഇൻഡസ്ട്രിയിൽ എല്ലാവർക്കും എൻ്റെ ശരീരം വേണം. സംവിധായകർക്കും നിർമ്മാതാക്കൾക്കും സഹനടന്മാർക്കും ഒക്കെ. അവിടെയെല്ലാം ഒരുതരം ചൂഷണമാണ്. അവർക്കൊന്നും എന്നോട് സ്നേഹമില്ല. എനിക്കെൻ്റെ ആവശ്യങ്ങൾ തീർക്കാൻ, എൻ്റെ സ്വകാര്യത കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ, എന്നെ ഒരു മനുഷ്യനായി കാണാൻ പുറത്തുനിന്ന് ഒരാളെ