Chapter Title : കായംകുളം കിംഗ് 🏓 6 [Teena John]

സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
"അതെ, വന്നിട്ട് പറയാം. പഴയതുപോലെ പുറകിലത്തെ ഗേറ്റ് വഴി വന്നാൽ മതി. ഉച്ചയ്ക്ക് മൂന്ന് മണിക്ക്." അത്രയും പറഞ്ഞ് ദീപ്തി ഫോൺ വെച്ചു.

ദീപ്തിയുടെ വീട്ടിലെ അപ്രതീക്ഷിത അതിഥി
ഞായറാഴ്ച ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് കായംകുളത്ത് നല്ല ചൂടുള്ള ദിവസമായിരുന്നു. നാട്ടിലെ ഇടവഴികളിൽ അധികം ആളുകളില്ല. വീടിൻ്റെ മുൻവശത്ത് വണ്ടിയിടാതെ, ഞാൻ പഴയതുപോലെ നടന്ന് ദീപ്തിയുടെ വീടിൻ്റെ പുറകുവശത്തെത്തി. ഗേറ്റ് പകുതി തുറന്നിട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റും ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറി അടുക്കള വാതിലിൽ മുട്ടി.

വാതിൽ തുറന്നത് ദീപ്തിയായിരുന്നു. നേരിയ ഒരു കോട്ടൺ സാരിയായിരുന്നു വേഷം. അവരെന്നെ അകത്തേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റി വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു. എന്നെ കണ്ടതും അവർ ഇറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് എൻ്റെ ചുണ്ടുകളിൽ വല്ലാതെ ചുംബിച്ചു.

"എത്ര നാളായി ഞാൻ ഈ ശരീരമൊന്ന് അറിഞ്ഞിട്ട്..." അവർ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവരെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. അപ്പോഴാണ് ഹാളിലെ സോഫയിൽ ചുരുണ്ടുകൂടി ഇരിക്കുന്ന ആ രൂപത്തെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്.

ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ദീപ്തിയിൽ നിന്ന് അകന്നു മാറി. ആരെങ്കിലും ഞങ്ങളെ കണ്ടോ എന്ന ഭയമായിരുന്നു ആദ്യം. പക്ഷേ ദീപ്തി വളരെ കൂളായിരുന്നു. അവർ എൻ്റെ കൈ പിടിച്ച് സോഫയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

"കിംഗ്... ഇത് പിങ്കി. എൻ്റെ കോളേജിലെ ബോട്ടണി ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിലെ ഗസ്റ്റ് ലെക്ചറർ ആണ്. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, നിനക്കൊരു സർപ്രൈസ് ഉണ്ടെന്ന്. ഇതാണ് ആ സർപ്രൈസ്."
ഞാൻ പിങ്കിയെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി. എൻ്റെ ക്ലയൻ്റ് ലിസ്റ്റിൽ ഇതുവരെ വന്നിട്ടുള്ളതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും വ്യത്യസ്തയായ ഒരു പെൺകുട്ടി.

അഞ്ചടി മാത്രം ഉയരമുള്ള, വളരെ മെലിഞ്ഞ ഒരു പ്രകൃതം. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ കണ്ടാൽ പ്ലസ്ടുവിലോ പഠിക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയാണെന്നേ തോന്നൂ. ഇളം മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള ഒരു സാധാരണ ചുരിദാറായിരുന്നു വേഷം.

കണ്ണുകളിൽ ഒരു വലിയ കറുത്ത ഫ്രെയിമുള്ള കണ്ണട. എന്നെ കണ്ടതും അവൾ പേടിച്ച് സോഫയുടെ ഒരറ്റത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചുരുണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നെഞ്ചിലെ ദുപ്പട്ട അവൾ ഒന്നുകൂടി ഇറുകെ പിടിച്ചു.

മാളവികയെപ്പോലെ യാതൊരു അഹങ്കാരവുമില്ലാത്ത, എന്നാൽ നന്ദിതയെപ്പോലെ പക്വതയുമില്ലാത്ത, വല്ലാതെ പേടിച്ചരണ്ട ഒരു ചെറിയ പക്ഷി.

"ടീച്ചർ... എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു... ഞാൻ പോയ്ക്കോട്ടെ..." പിങ്കി വളരെ നേരിയ ശബ്ദത്തിൽ ദീപ്തിയോട് ചോദിച്ചു. അവളുടെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ദീപ്തി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "ഏയ്, ഭയക്കാൻ ഒന്നുമില്ല പിങ്കി. ഇവൻ എൻ്റെ സ്വന്തം ആളാണ്.