Chapter Title : കളികാലം 3 [ദിവാകരൻ]

എങ്ങനെ ഉണ്ടാവും” ഞാൻ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി സാധാരണ ഒരു ചുരിദാറാണ്.. നല്ല പതുപതുത്ത പോലത്തെ തുണി ദേഹത്ത് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു… ആ എന്തായാലും കൊള്ളാം “സൂപ്പറായിയിരിക്കും” ഞാൻ പറഞ്ഞു നോക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞു വല്യേച്ചി പേപ്പർ വാങ്ങി നോക്കി “കൊള്ളാം, സെയിം തുണി ആണെങ്കിലേ നന്നാവൂ, ഡാ ഹരി നീ ടൗണിൽ പോകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഈ തുണി ഒരു 3 മീറ്റർ വാങ്ങിക്കാമോ ?” “ശരി” ഞാൻ പറഞ്ഞു “അളവ് എടുക്കണ്ടേ ?” സൗമ്യ ചോദിച്ചു “ഇനി അളവൊന്നും എടുക്കണ്ടല്ലോ, ഇവിടൊരാൾക്ക് നിൻറെ അളവൊക്കെ കാണാപ്പാഠമല്ലേ” ചേച്ചി അർദ്ധം വച്ച് എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “അതാർക്ക് ??” സൗമ്യ എന്നെയും ചേച്ചിയെയും മാറി മാറി നോക്കി “എനിക്ക് തന്നെ, ഞാനല്ലേ ഇത്രയുംനാളും നിന്റെ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ തൈച്ചത്. പിന്നെ എനിക്കല്ലാതെ പിന്നെ ആർക്കാ ഇതൊക്കെ അറിയാവുന്നത്, ഇവനോ ?” എൻ്റെ നേരെ നോക്കി ചേച്ചി ചോദിച്ചു

“പറയാൻ പറ്റില്ല!! ഞാൻ ഇവിടെ വരുമ്പഴും, മുറ്റമടിക്കുമ്പോഴും തുണിയലക്കുമ്പോഴും ഒക്കെ ഇവിടൊരാൾ ഇരുന്ന് അളവെടുക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട് അതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ” സൗമ്യ എനിക്കിട്ടൊന്ന് താങ്ങി എന്നിട്ട് എൻ്റെ നേരെ നോക്കി ചിരിച്ചു. “ആണോടാ” ചേച്ചി ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ തല തിരിച്ച് എൻ്റെ നേരെ നോക്കി ചോദിച്ചു ഞാൻ ഒരു ചമ്മിയ ചിരി ചിരിച്ചു “അയ്യടാ… ആ ചിരി കണ്ടില്ലേ…നാണമാവില്ലേ നിനക്ക് പെണ്ണുങ്ങള് അലക്കുന്നിടത്തോക്കെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കാൻ” “ഞാൻ ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടൊന്നും ഇല്ല നല്ലോണം നേരെയാ നോക്കിയത്.. പിന്നെതിനാ നാണിക്കാൻ” (അലക്കുന്നിടത്തല്ല കുളിക്കുന്നിടത്താ ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയത് എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു) വല്യേച്ചി