Chapter Title : കളിക്കാൻ പറ്റിയ ചേച്ചിമാർ 3

അകലും. ഇത്രയുംകാലം ഈ ഒരു ചിന്തപോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാലിന്ന് സ്ഥിതി അതല്ല. ഇനി ഈ സുഖം അനുഭവിക്കാതെ ജീവിക്കാൻ വയ്യ. കുട്ടനിപ്പോ പത്തൊൻ പതോ ഇരുപതോ വയസ്സേ കാണൂ. അവന് ഒരു ഇരുപത്തിഅഞ്ച് കഴിയാതെ ഒരു കല്യാണമുണ്ടാവില്ല. ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത് അത് വരെയെങ്കിലും അവനുമായുള്ള ബന്ധം നിലനിൽക്കണം’ അവന്റെ അമ്മയുമച്ഛനും ദുബായിലെ ബിസിനസ്സൊക്കെ കളഞ്ഞ് ഓടി ഇങ്ങോട്ട് വരാനും പോണില്ല. എല്ലാം കൊണ്ടും അന്തരീക്ഷം അനുകൂലമാണ്. പക്ഷേ, തനിക്ക് കുട്ടനെ പൂർണ്ണമായും സുഖിപ്പിക്കാനാവില്ലെന്ന് ഉറപ്പുള്ള സ്ഥിതിക്ക് കല്യാണിയെ താനായിട്ട് തന്നെ അവന് ഒപ്പിച്ചു കൊടുക്കുകയാണ് ബുദ്ധി. എന്നിട്ട് ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഒരുമിച്ച് കൂടണം. അതിനവൻ സമ്മതിക്കും. വിലാസിനിയുടെ ആലോചനകൾ ഈ വിധം തുടരുമ്പോൾ, മലർന്ന് കിടക്കുന്ന കുട്ടന്റെ മനസ്സിലും അതേ ചിന്തയായിരുന്നു. കല്യാണിയോട് നാളെ വരേണ്ടതില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു പോയല്ലോ എന്ന ചിന്ത. വിലാസിനി കുട്ടനെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. അവൻ എന്തോ ചിന്തിച്ച് കിടക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ വിലാസിനി, അവനിനി, തന്നിൽ നിന്നും അവനാഗ്രഹിച്ച സുഖം കിട്ടുന്നില്ലന്നാണോ ചിന്തിക്കുന്നത് എന്ന് ഒരു നിമിഷം നിരാശയോടെ ഓർത്തു. എന്നിട്ടവൾ അവനെ വിളിച്ചു. “കുട്ടാ “ അവനൊന്ന് മൂളി. ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാ മോന് ദേഷ്യം തോന്വോ.. എന്തെന്നറിയാതെ അവൻ മുഖം ചരിച്ച് അവരെ നോക്കി. വിലാസിനി അവനെ തന്നെ നോക്കിക്കിടക്കുകയാണ്. “അത് മോനേ.. നമുക്ക് ഈ ബന്ധം തുടർന്നു കൊണ്ടു പോവാൻ ഒരാൾ തടസ്സമാവും” വിലാസിനി പറഞ്ഞ് നിർത്തിയതും ഉദ്യോഗത്തോടെ അവൻ ചോദിച്ചു. ആരാ അത്?.. “വേറാരുമല്ല… കല്യാണി.. “ ഒന്നുമറിയാത്തപോലെ ഞാൻ ചോദിച്ചു ” അവരെന്തിനാ പാരയാവുന്നത്?” “അത് മോനേ..