Chapter Title : കളിത്തൊട്ടിൽ 8 [കുട്ടേട്ടൻ കട്ടപ്പന]

ഞാൻ : എടീ പേരും നാളും ഒന്നും അറിയില്ല നല്ല സുഖത്തിലായപ്പോൾ ഉണർന്നു. സരിത. : അഹ് പിന്നെ കൂടുതൽ കിനാവ് കാണണ്ട അടങ്ങി കിട ഈ സ്റ്റിച്ച്‌ ഒക്കെ എടുക്കട്ടെ നമ്മക്ക് പരിഹാരം കാണാം .

പിന്നെ രണ്ട് കാലും കുത്തി നടക്കണേൽ ഇത്തിരി സമയം എടുക്കും . അതിനാൽ അധികം വിളച്ചിലൊന്നും എടുക്കണ്ട . ചേട്ടായി അല്ലെ പറഞ്ഞേ സുഖം കിട്ടീല്ലാന്നു ദേ യൂറിൻ ബാഗിൽ നിറയെ പാലായല്ലോ. ചെറുക്കൻ കള്ളം പറയാൻ നോക്കിയല്ലേ . ഞാൻ ഒരു വളിച്ച ചിരി പാസാക്കി ' അവൾ എന്റെ അരികിൽ വന്നു. ഈ യൂറിൻ ടൂബ് ഒന്ന് മാറ്റിക്കോട്ടെ ചക്കരെ സ്വപ്നം കണ്ട് പാല് കളയാതെ ഞാൻ റിയലായി പാല് കളയിക്കാം. മൂന്നാല് ദിവസം ക്ഷമിക്ക്. ഞാൻ! സരിതേ എന്തിനാ മോളേ നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുന്നത്. ഇതിനും വേണ്ടി എന്താ എന്നിൽ ഉള്ളത്. സരിത : ചേട്ടായീ അങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലേ! ചേട്ടായിയുടെ സ്നേഹം എനിക്ക് നല്ല പോലെ അറിയാം പിന്നെ തിരിച്ച് കിട്ടുന്നില്ല എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല. ചേട്ടായി എനിക്ക് നൽകുന്ന സ്വാതന്ത്രം ഉണ്ടല്ലോ അത് തന്നെ ധാരാളമാ എനിക്ക്. ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞു. ഇതിനിടക്ക് മാമൻ വന്നു. എന്റെ കണ്ണ് നനഞ്ഞിരുന്ന കണ്ട് മാമൻ സരിതയെ വഴക്ക് പറഞ്ഞു. എല്ലാരും കൂടി കുഞ്ഞ് കളിച്ച് എന്റെ ചെറുക്കനെ ഈ നിലയിൽ ആക്കിയതും പോരാ ഇവിടെയും വന്ന് അവനെ കരയിക്കുന്നുവോടി. ഇങ്ങനാണേൽ നിന്നെ ഞാൻ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കും പറഞ്ഞേക്കാം - നീ എന്തേലും കഴിക്ക് പോയി. ഇനി ഇതേ കണക്കി രുന്നാലെ എന്റെ മോൻ ഹോസ്പിറ്റൽ വിടുമ്പോഴെക്കും നിന്നെ ഇവിടെ അഡ്മിറ്റ് ആക്കെണ്ടിവരും. മാമനും ഞാനും സരിതയും ഒക്കെ ഒരോന് സംസാരിച്ച് നേരം കളഞ്ഞു. രണ്ട് ആഴ്ചകൾ പെട്ടെന്ന് കടന്നു. പോയി കൈയ്യിലും കാലിലും പ്ലാസ്റ്റർ ഒഴിച്ചാൽ ബാക്കി ഒക്കെ ഫ്രീ ആയി . സരിതക് ക്ളാസ് തുടങ്ങിയതിനാൽ പകൽ അമ്മയും രാത്രിയിൽ സരിതയും ആയി. ഇതിനിടയിൽ എന്റെ സുഖം അന്വേഷിക്കാൻ വരുന്ന പെങ്ങൾമാർ