Chapter Title : കളിവീട് [Benhar]

തിരിച്ചു പോകണ്ട എന്നു പറഞ്ഞു മമ്മി കരയൻ തുടങ്ങി.

മമ്മി കരയുക ആണെങ്കിലും പപ്പയുടെ മുഖത്തു ഒരു ചിരി ആണു കണ്ടത്. എനിട്ട്‌ പറഞ്ഞു “ഡീ ഞാൻ പോയില്ലെങ്കിൽ മോളുടെ കല്യാണത്തിനു മേടിച്ച കടം ആരും കൊടുക്കും. ഇതു അവസാനത്തെ പോക്ക് ആണു അടുത്ത പ്രാവിശ്യം നിർത്തി പോരുo . നീ ആണ് സത്യം എന്നു പറഞ്ഞു”.

അതു കേട്ട മമ്മി പറഞ്ഞു എന്നെ പിടിച്ചു സത്യം ഒന്നും ഇടേണ്ട. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ നാളു മുതൽ കേൾക്കുന്ന സത്യം ആണു ഈ പോക്ക് പോയി വന്ന നിർത്തി എന്നു. എനിക്ക് ഒന്നും കേൾക്കണ്ട ആ കല്ല് വെച്ച നുണ.

ഇതു കേട്ട പപ്പ “ ഡെയ്സി പെണ്ണെ നിന്റെ എല്ല പരിഭവവും ഇന്നു രാത്രി ഞാൻ തീർത്തു തരുന്നുണ്ട്” എന്നു പറഞ്ഞു പപ്പ മമ്മിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു.

വീട്ടിൽ ഇപ്പോൾ പപ്പയുടെ രണ്ടു ചേച്ചി മാർ ഉള്ളത് കൊണ്ട്. ഇനിയും അവിടെ നിന്നാൽ ആരെങ്കിലും കാണും എന്നു എനിക്ക് തോന്നി ഞാൻ അവിടെ നിന്നും പോയി.

അന്നു രാത്രി 7 മണിക്ക് ആയിരുന്നു എന്റെ ട്രെയിൻ. അന്നു പപ്പയും മമ്മിയും കൂടി കോട്ടയം റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ കൊണ്ട് ആക്കി . അന്നു രാത്രി ട്രെയിനിൽ കിടന്നിട്ടു എന്റെ മനസു മുഴുവൻ പപ്പ മമ്മിയെ ഇപ്പോൾ കളിക്കുക ആയിരിക്കും എന്ന ചിന്ത ആയിരുന്നു. ട്രെയിനിന്റെ ബർത്തിൽ തിരിഞ്ഞുo മറിഞ്ഞുo ഞാൻ കിടന്നു. വീട്ടിൽ ആയിരുന്നെങ്കിൽ അതു ഒന്നു പോയി നോക്കാമായിരുന്നു. മുംബൈ ജോലിയെ ശപിച്ചു അന്നു ഞാൻ കിടന്നു ഉറങ്ങി.