Chapter Title : കളിവിരുന്നുകൾ [കരൺചന്ത്]

കാഴ്ചയിലൊരു നല്ല സുന്ദരിയാണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടറിയുകയായിരുന്നു. മിസ്സിസ് ആനി വർഗ്ഗീസിന് നാൽപതിന് മേലെ പ്രായമുണ്ടെങ്കിലും അതിന്റേതായ ഉടവുകളോ അഭംഗിയോ ഒന്നും തന്നെ അവരെ ബാധിച്ചിട്ടില്ല.

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ തിരിച്ചെത്തി , മാസങ്ങൾ ഓരോന്നായി കഴിഞ്ഞു പോയി, ഇതിനിടെ അനിത മിക്കവാറും ആഴ്ചയിൽ രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ മമ്മിയെ വിളിക്കും, ഞാനും സംസാരിക്കും, അതൊരു പതിവായി. ഒരിക്കൽ വിളിച്ചപ്പോൾ മമ്മി പറഞ്ഞു: “മക്കളേ, നിങ്ങൾ മാത്രേ ഇങ്ങനെ വിളിക്കുന്നുള്ളൂ. ടെസ്സയും ഭർത്താവും മാസത്തിലൊരിക്കലേ വിളിക്കാറുള്ളൂ’

“അതിനുള്ള താങ്ക്സ് മമ്മി എന്റെ ഉദയനോട് പറഞ്ഞാൽ മതി, പുള്ളിക്കാരനെന്നും ചോദിക്കും നീ മമ്മിയെ വിളിച്ചോ? ഒന്ന് വിളിക്ക് എന്ന്’ “നിന്റെ ഭാഗ്യാ മോളെ അവനെ കിട്ടിയത്, എനിക്ക് മനസ്സിലായി നല്ല സ്നേഹമുള്ളവനാണെന്ന്” “ശരിയാ മമ്മി, എന്റെ ഭാഗ്യം തന്യാ, പക്ഷെ മമ്മി ഒറ്റക്കവിടെ ആണെന്നോർക്കുമ്പോഴാ എനിക്കൊരു പ്രയാസം” അങ്ങനെ പോയി അവരുടെ സംസാരം, ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത ശേഷം അവൾ ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞിട്ട് ചോദിച്ചു.

“ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ ഉദയ് ദേഷ്യപ്പെടുവോ?” “എന്ത് കാര്യമാന്ന് പറയാദ്യം” “നമുക്ക് മമ്മിയെ ഇങ്ങോട്ട് കൂട്ടിയാലോ? എനിക്കാണെങ്കിലിപ്പോൾ ഏഴ് മാസമായി, ഇവിടുത്തെ കാര്യങ്ങളും പാചകവുമെല്ലാം മമ്മിയുണ്ടെങ്കിൽ ഒരു സഹായമാവില്ലേ?”

“അതിന് മമ്മിക്ക് സമ്മതമാവുമോ?” “അതൊക്കെ ഞാൻ സമ്മതിപ്പിച്ചോളാം, മുമ്പ് ടെസ്സയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ പാസ്പോർട്ട് എടുത്തെങ്കിലും പോകാൻ പറ്റിയില്ല, മമ്മിക്ക് വല്യ സന്തോഷാവും, ഉദയ് എന്ത് പറയുന്നു?” “യൂ പ്രൊസീഡ്, എനിക്ക് സമ്മതം തന്നെയാ, മുറിയും ഒരെണ്ണം ഒഴിഞ്ഞ് കിടപ്പുണ്ടല്ലോ ”

“എന്റെ ചക്കര കുട്ടാ, വയ്യാതായിപ്പോയി ഇല്ലെങ്കിലിപ്പോ ഞാനൊരു സമ്മാനം തന്നേനെ ഇതിന് അവൾ