Chapter Title : കളിയരങ്ങുകള്‍ 1 [ഉണ്ണി കുറുപ്പ്]

ഇടത്ത് ഒരു മനുഷ്യ കുഞ്ഞു പോലും ഇല്ല. പിന്നെ ഉള്ളത് ഒരുപാട് മുറിയാണ്. ജോനിയുടെയും സേവ്യര്‍ അച്ചായന്റെയും മുറിയല്ലാതെ വേറെ ഒന്നിലും ആളുമില്ല. അയ്യാള്‍ ഇപ്പോള്‍ ഉറങ്ങി കാണുമോ. സെവ്യറിനെ കുറിച്ച് ചിലത് മറിയക്കു അറിയാമായിരുന്നു. പലരും പറഞ്ഞത് അയാള്‍ നല്ല മനുഷ്യനെന്ന!. ജോണിയെ ഈ കണ്ടാ കാലം മുഴുവനും നോക്കി. ജോണിയും അച്ഛയാനും തന്നില്‍ 16 വയസിന്റെ പ്രായ വ്യത്വാസമേ ഉള്ളു. അച്ചായമാരുടെ ഇടയില്‍ ഇതൊക്കെ പതിവാണ്. പിന്നുള്ളത് അയ്യാളുടെ കുടുമ്പത്തെ കുറിച്ചാണ്. ഭാര്യമായി ബന്ധം വേര്‍പ്പെടുത്തിട്ടു കൊല്ലം പത്തു കഴിഞ്ഞു അതില്‍ ഒരു മകള്‍ ഉള്ളത് ബാംഗ്ലൂരില്‍ ആണ്. കല്യാണത്തിനും കണ്ടില്ല. കാണാനും അത്ര പ്രായം തോനത്ത എല്ലാ അച്ചയമാരെ പോലെ പ്രകൃതം ഉള്ള ഒരാളായി മറിയക്കു സെവ്യറിനെ കുറിച്ച് തോന്നി. അകത്തെവിടെയോ ജോണിയുടെ ചിരി കേട്ട് മുറി തുറന്ന മറിയ കണ്ടത് സെവ്യറിനെ ആണ്."ഇതാര.. പുതുമനവാട്ടിയോ? ഉറങ്ങിലെ?" ജോണി അയ്യാളുടെ കട്ടിലില്‍ കിടക്കുകയാണ്. ഒരു കുഞ്ഞിനെ പോലെ. മറിയയെ കണ്ട പാടെ അവളുടെ കൈ വലിച്ചു അവന്‍ പറഞ്ഞു."വാ... ഇവിടെ കിടക്കാം വാ" ഇതുകണ്ട് അന്ധാളിച്ചു നിന്ന മറിയയോടു സേവ്യര്‍ കാര്യം വ്യക്തമാക്കി."ജോണിക്ക് ഒറ്റെക്ക് കിടക്കാന്‍ പേടിയാണ് എന്നറിയല്ലോ. അതുകൊണ്ട് നമ്മള്‍ ഇവിടെയാണ് കിടക്കുന്നെ. മറിയക്കും ഇവിടെ ആകുന്നതില്‍ കുഴപ്പം ഇല്ലെട്ടോ" ഒരു കള്ള ചിരിയോടു കൂടെ അയ്യാള്‍ പറഞ്ഞു. "വേണ്ട ഞാന്‍ തരിച്ചു പോയിക്കോളം." തിരികെ പോകാന്‍ ഇരുന്ന മറിയയുടെ കൈ ജോണി വിട്ടില്ല. ഇട്ടുകൊണ്ട്‌ സേവ്യര്‍ പറഞ്ഞത്:"ജോണിയുടെ ഇഷ്ട്ടങ്ങള്‍ക്ക് കൂടെ നില്‍ക്കേണ്ട ജോലിയാണ് മറിയക്കു.. അവനു ഇനി നമ്മളെ ഉള്ളെന്നു ഓര്മ വേണം" അപ്പോഴും അയ്യാളുടെ കള്ളച്ചിരി മറില്ല. മറിയക്കു അതില്‍ വഴങ്ങേണ്ടി വന്നു.3 പേരും ഒരുമിച്ചു അതും സേവയ്ര്‍ അച്ചായന്റെ കിടക്കയില്‍ ഇനി അങ്ങനെ ആയിരിക്കുമോ എന്നും?"എന്നാല്‍ ഞാന്‍ കുളിച്ചു സാരി മാറി വാരം" ജോണിയുടായി പറഞ്ഞതിന് മറുപടി പറഞ്ഞതും സേവ്യര്‍ തന്നെ. "ഇനി എന്നതിന കുളിക്കുന്നെ, സമയം ഒരുപാട് ആയില്ലേ ഇതൊക്കെ മതി" ഒരു അതികാരത്തിന്റെ സ്വരം ആയിരുന്നു അപ്പോള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത്. അനുസരിക്കാതെ തരാം ഇല്ല. അന്ന് രാത്രി