Chapter Title : കള്ളിച്ചേച്ചി [Master]
ചേച്ചിയും കൂടി സ്വീകരണമുറിയില് ഒത്തുകൂടി. ഞാന് അവരുടെ സംസാരം കേള്ക്കാന് പാകത്തില് ചെവിയും കൂര്പ്പിച്ച് എന്റെ മുറിയിലേക്കും കയറി. പെണ്ണുങ്ങള് തനിച്ചായാല് അവര് പലതും തുറന്ന് സംസാരിക്കും എന്ന് ഞാന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാനവിടെ ഇരിക്കാഞ്ഞത്.
“ഈ തുണി ഇട്ടാല് മുല കൊടുക്കാന് പാടല്ലേ ഗംഗേ?” അമ്മ ചോദിക്കുന്നത് ഞാന് കേട്ടു.
“ആണ് കുഞ്ഞമ്മേ. രാത്രീല് ഞാന് ചുരിദാര് ഇടില്ല. ബ്ലൌസും പാവാടേമാ. അതാകുമ്പോ ഈസിയായി തുറന്ന് കൊടുക്കാമല്ലോ. ഇതിനാത്തൂന്ന് വലിച്ചൂരിയെടുക്കാന് വല്യ പാടാ”
“രാത്രീല് ബ്രാ ഇടണ്ട”
“ഇല്ല, ഇടാറില്ല”
ഇത്രയും കേട്ട എന്റെ കുട്ടന്റെ സ്ഥിതി എന്താണ് എന്ന് ഞാന് പറയേണ്ടല്ലോ?
“ചോദിക്കാന് മറന്നു. മഹി എന്താടീ വരാഞ്ഞേ? നിങ്ങള് തമ്മീ പെണക്കം വല്ലോം ആണോ?”
“ഓ, എന്ത് പിണക്കം. മഹിക്കെന്നെ ജീവനാ. ജോലിത്തെരക്കുണ്ട്. പിന്നെ ഞാനവിടെ ബോറായി കുഞ്ഞമ്മേ. രാവിലെ മുതല് വീട്ടില് തനിച്ചല്ലേ”
“ങാ അതു നേരാ. നിനക്ക് ജോലി ഇല്ലല്ലോ? ശ്രമിച്ചാ നിനക്കും ജോലി കിട്ടത്തില്ലാരുന്നോ?”
“മഹി വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞു”
“ഉം, അതെന്താ. കുറച്ചു കാശൂടെ കിട്ടിയാ അവനുതന്നല്ലേ നല്ലത്”
“അതൊക്കെ ശരിയാ. പക്ഷെ മഹിക്ക് പേടിയാ എന്നെ ജോലിക്ക് വിടാന്” ചേച്ചി ചിരിക്കുന്നത് ഞാന് കേട്ടു.
“പേടിയോ? എന്തോന്നു പേടി?”
“ഞാന് വല്ലോന്റേം കൂടെ ചാടിപ്പോം എന്നാവും” വീണ്ടും ചേച്ചിയുടെ ചിരി.
“പോ പെണ്ണെ. അവനെന്തിനാ അങ്ങനൊക്കെ ചിന്തിക്കുന്നെ? നീ വല്ല കുലുമാലും ഒപ്പിച്ചോ?”
“ഏയ്. പക്ഷെ മഹി ഒരു പ്രത്യേക ടൈപ്പാ കുഞ്ഞമ്മേ”
“എന്ന് പറഞ്ഞാ”
“അവനെന്തിയേ?” ചേച്ചി ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.
“പഠിക്കുവാരിക്കും”
“കുഞ്ഞമ്മേ, മഹിക്ക് കുറച്ചു ബലക്കുറവുണ്ട്. അതിന്റെയൊരു വിഷമോം പുള്ളിക്കുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് എന്നെ സംശയമാ. ചിലപ്പോ എനിക്കങ്ങു ദേഷ്യം വരും”
ശബ്ദം താഴ്ത്തിയാണ് ചേച്ചി പറഞ്ഞതെങ്കിലും എനിക്കത് വ്യക്തമായിത്തന്നെ കേള്ക്കാന് സാധിച്ചു. ഞാന് നേരിലറിഞ്ഞ കാര്യം തന്നെയാണ് ചേച്ചി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്; എന്നിട്ടും എന്റെ ദേഹം തരിക്കാന് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ചേട്ടന് ഇപ്പോഴുമുണ്ട് പഴയ പ്രശ്നം! എന്റെ രോമങ്ങള് എഴുന്നുനില്ക്കുന്നത് ഞാന് കണ്ടു.
“യ്യോ ആണോ? ഇത്ര ചെറുപ്പത്തിലേയൊ?” അമ്മ ആശ്ചര്യപ്പെടുന്നു.
“ഉം”
“ഒത്തിരീം പ്രശ്നം ഒണ്ടോ
💬 Comments
View all comments