Chapter Title : കള്ളൻ ഭർത്താവും, പോലീസ് ഭാര്യയും 14 [Hypatia]

ഒരു ഇളം ചിരി  വിരിഞ്ഞു. പക്ഷെ അവളൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. തന്റെ ആരാധനാപുരുഷനെ തന്നിലേക്ക് ചേർക്കാനുള്ള കൊതിയിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുകയായിരുന്നു നുസൈബ. ആ പുരുഷൻ തന്റെ സഹോദരനാണെന്നത് അവളിൽ ഒരു നിഷിദ്ധത്തിന്റെ സുഖം നൽകി.

"എന്തെ ഇരിക്കുന്നെ.. പൊക്കോ.. അവിടെ സുശീലാമ്മ കാത്ത് നിൽക്കൂലേ?" അഴിഞ്ഞുപോയ മുടി കോതിയൊതുക്കിക്കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു. കൈപൊക്കിയപ്പോൾ, ടീഷർട്ടിന്റെ കൈകള്കുള്ളിലൂടെ അവളുടെ കക്ഷം അൽത്താഫിന് കാണാനായി. അല്പം കുറ്റിരോമങ്ങൾ വിതറികിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതൊന്നും  ആസ്വദിക്കാനുള്ള സാഹചര്യത്തിലായിരുന്നില്ല അവൻ.

അവൻ അനങ്ങിയില്ല. ദീർഘമായൊരു മൗനം അവിടെ പടർന്നു.

"ഡാ.." അല്പം കഴിഞ്ഞ് നുസൈബത്തന്നെ ആ മൗനം ബേധിച്ചു.

"മ്മ്.."

"അത്ര ഇഷ്ടമാണോ നിനക്കവരെ.." അവൻ മിണ്ടിയില്ല.

"അതോ...' അവളൊന്ന് നിർത്തി "അതോ.. കഴപ്പോ.." അത് കേട്ടപ്പോൾ അവനൊന്ന് തല ഉയർത്തി നോക്കി. അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് താന്നെ തറച്ചു നോക്കി.

"അമ്പത് വയസ് എങ്ങാനുമില്ലേ അവർക്ക്..?"

'മ്മ്.. "

"അവരെ കൊണ്ടൊക്കെ എന്ത് ചെയ്യാനാ കഴിയ.. ഹോ.. ഞാൻ കണ്ടതാണല്ലോ.. ഇപ്പോഴും എന്തൊരു.. " അവൾ പൂർത്തിയാക്കിയില്ല.

മൗനം.

"നിന്റെ ഉമ്മനെക്കാളും പ്രായമില്ലേ..? നിന്റെ ഉമ്മാനെ പോലെ കാണണ്ടേ..? നീ അവരെ അമ്മേ എന്ന് വിളിക്കണ്ടേ ..?"

അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ചുണ്ടുകൾ കോടി. ഒരു കരച്ചിലിന്റെ, സങ്കടത്തിന്റെ അല ആ മുറിയിൽ പതിയെ പൊങ്ങിവരുന്നു. പക്ഷെ അവൻ പിടിച്ച് വെച്ചു.

"മ്മ്.. പൊയ്ക്കോ അവര് അവിടെ കാത്ത് നിക്കുണ്ടാവും.. "

"ഇത്ത പ്ലീസ് ഞാനിനി ഒരിക്കലും പോകില്ല.. ഇത്ത ഇങ്ങനെ പറയല്ലേ.. ആരോടും പറയല്ലേ..!!"

"അതുശേരി.. അവിടെ വേറെ ആരെങ്കിലുമായിരുന്നെങ്കിലോ അന്ന് വന്നത്, വേറെ ആരെങ്കിലും ആയിരുന്നെങ്കിലോ