Chapter Title : കള്ളൻ തന്ന ഭാഗ്യം [ജോൺ എബ്രഹാം]

നിന്നു.

​താത്ത തന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ പതുക്കെ ഉയർത്തി അഭിയുടെ മേൽചുണ്ടിൽ പറ്റിയിരുന്ന ആ ജ്യൂസ് പാട പതുക്കെ തോണ്ടിയെടുത്തു. ആ സ്പർശനത്തിൽ അഭിയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു കറന്റ് അടിച്ചതുപോലെ തോന്നി. അവൻ ശ്വാസമടക്കി നിന്നു. അയിഷാത്ത ആ വിരൽ പിൻവലിക്കാതെ, അഭിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ആ വിരൽ സ്വന്തം വായിലേക്ക് വെച്ച് പതുക്കെ ഊമ്പി എടുത്തു.

​അത് കണ്ടതും അഭിയുടെ നിയന്ത്രണം പാളുന്നതുപോലെ തോന്നി. ആ ഒരു നീക്കം അവനെ ശരിക്കും തളർത്തിക്കളഞ്ഞു.  ആ തണുത്ത രാത്രിയിൽ, അടുക്കളയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അയിഷാത്തയുടെ ആ പ്രവൃത്തി അവനിൽ വല്ലാത്തൊരു ലഹരി പടർത്തി.
​താത്ത വീണ്ടും അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി അടുത്തു. അവളുടെ ശ്വാസം അഭിയുടെ മുഖത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "എങ്ങനെയുണ്ട്... മധുരമുണ്ടോ?" താത്ത താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.നല്ല മധുരം ഉണ്ട് അയിഷാത്ത..

അടുക്കളയിലെ ആ ചൂടുപിടിച്ച അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്ന് രണ്ടുപേരും പതുക്കെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അഭിയുടെ ഉള്ളിൽ ഈത്തപ്പഴം ജ്യൂസിനേക്കാൾ വലിയൊരു ലഹരി അപ്പോഴേക്കും പടർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

​മുറിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഇന്നലത്തെ അതേ സാഹചര്യം. സീറോ ബൾബിന്റെ ആ മങ്ങിയ ചുവപ്പുകലർന്ന വെളിച്ചം. കട്ടിലിൽ അയിഷാത്തയുടെ വലിയ മകൻ  നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. താഴെ പായയിൽ രണ്ടു വയസ്സുകാരൻ കുഞ്ഞും.

​"ഇന്നലത്തെ പോലെ തന്നെ കിടക്കാം... അല്ലേ അഭി?" അയിഷാത്ത ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു. ആ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക അർത്ഥം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് അഭിക്ക് തോന്നി.
​അഭി പതുക്കെ കട്ടിലിൽ ചെന്ന് കിടന്നു. അയിഷാത്ത താഴെ കുട്ടിയുടെ അരികിലും. പക്ഷേ, ഇന്നലത്തെ പോലെയല്ല ഇന്ന്. രണ്ടുപേർക്കും അറിയാം ഉറക്കം അത്ര പെട്ടെന്ന് വരില്ലെന്ന്. പുറത്ത് കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ട്, പറമ്പിലെ തെങ്ങോലകൾ തമ്മിൽ ഉരസുന്ന ശബ്ദം ഇടയ്ക്കിടെ കേൾക്കാം.

. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ താഴെ പായയിൽ കിടന്ന രണ്ട് വയസ്സുകാരൻ കുഞ്ഞ് പതുക്കെ കരയാൻ തുടങ്ങി. ഉറക്കത്തിനിടയിൽ അവൻ കൈകാലുകൾ ഇട്ടടിക്കുന്നുണ്ട്.
​അഭി പതുക്കെ തലയുയർത്തി താഴേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു: "എന്താ താത്ത അവൻ കരയുന്നത്?"

​അയിഷാത്ത പതുക്കെ കുഞ്ഞിനെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് കിടത്തിക്കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു: "ആ.. അത് മുല