Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 10 [Prince]

ഇരിക്കുന്നു, ജോലികൾ ചെയ്യുന്നു. വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട ഒരാള് നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രതീതിയിൽ അവർ എത്തപ്പെട്ടു.

രാവിലെ രവിക്ക് "ഊതിക്കൊടുക്കുമ്പോൾ" അമ്പിയുടെ മനസ്സിലേക്ക് തികട്ടിവന്നത് രാധമ്മയുമായുള്ള അടുപ്പത്തിൽ വിരിഞ്ഞ സുഖ നിമിഷങ്ങൾ ആയിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് നാളുകളായി രവിക്ക് അമ്പി മനസ്സും ശരീരവും പല വട്ടം നിവേദിച്ചിട്ടുണ്ട് എങ്കിലും, പറയാതെ ബാക്കി വച്ചത്, ഇന്ന് വായിൽനിന്നും ചടിയേനെ. പക്ഷേ, രവി പോകാൻ നേരം അമ്മയെ അന്വേഷിച്ച് പോയതും,

അമ്മയോട് പറഞ്ഞ ആ കൂടൽ - അമ്പിയും, അമ്മയും, പൊന്നേച്ചിയും - എന്നായിരിക്കും എന്നത് ഒളിഞ്ഞ്നിന്ന് കേട്ടതും, പിന്നെ അത് നൽകിയ കിരികിരിപ്പ് അവസാനിപ്പിക്കാൻ കുഴഞ്ഞ പൂറ്റിൽ വിരലിട്ട് തിമർത്തത്തും അമ്പിയുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞ് നിന്നു. എന്നായിരിക്കും ആ ഒരു ഒത്തുകൂടൽ? ഈശ്വരാ... അത് കഴിവതും വേഗം സംഭവിക്കണേ...!!!

അമ്പി പിന്നിലെ തൊടിയിലേക്ക് നടന്നു. രാധമ്മ വളർത്തുന്ന മുളക്, വെണ്ട തുടങ്ങിയ തൈകളെ തലോടി, അരികിലെ മരത്തിൽ ചാരി, പതിനഞ്ച് വർഷം മുമ്പുണ്ടായ ആ ദിവസം ഓർത്തെടുത്തു. അതെ, വിഷുവിൻ്റെ മൂന്ന് ദിവസം മുമ്പ്... അന്നായിരുന്നു അച്ഛൻ ഒരു പെണ്ണിനേയും കൂട്ടി വന്നത്. താനന്ന് പത്തിൽ തോറ്റ്, തയ്യലുമായി നടന്നിരുന്ന കാലം. തൊട്ടാൽ പൊട്ടുന്ന പ്രായം!!

നാല് കാലിൽ വന്ന അച്ഛൻ, കൂടെയുള്ള സ്ത്രീയെ പരിചയപ്പെടുത്തി.
"ഇത് നിൻ്റെ പുതിയ അമ്മ.. രാധമ്മ..." അച്ഛൻ്റെ വാക്കുകൾ കുഴഞ്ഞു. അവർ വന്ന് തൻ്റെ കരം ഗ്രഹിച്ചു.

"അച്ഛൻ എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... ഇനി നിനക്ക് കൂട്ടായി ഞാൻ ഉണ്ട്... എന്തിനും.. ഏതിനും.." അതും പറഞ്ഞ് അവരെൻ്റെ മുഖം കവർന്നു. എന്നിട്ട്, അച്ഛൻ കാണാതെ എൻ്റെ