Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 15 [Prince]

ഒരു ഉച്ചക്കളി ഒപ്പിക്കാം. പക്ഷേ, ഇവർ പൂർണ്ണമായും വളയുമോ എന്നൊരു സംശയം ഇല്ലാതില്ല. പക്ഷേ, ശ്രമം, അത് നടത്തി നോക്കണം. എങ്കിലേ റിസൽറ്റ് ഉണ്ടാവൂ.

"ഉണ്ണിയെ കണ്ടാൽ അറിയാം ഊരയുടെ വലുപ്പം...."

"അത് അങ്ങനെയല്ലല്ലോ... ഉണ്ണിയെ കണ്ടാൽ അറിയാം ഊരിലെ പഞ്ഞം... എന്നല്ലേ..." മായമ്മ ചിരിച്ചു.

"അത് ആ ഉണ്ണിയെ... ഇത് ഈ ഉണ്ണിയെ...." രവി അവരുടെ കാലിൽ തൊട്ട് പറഞ്ഞു.

"എന്നിട്ട്... വലുപ്പം പറയ്.. കേൾക്കട്ടെ...." അവർ രവിയെ കണ്ണുകൾകൊണ്ട് ഉഴിഞ്ഞു. രവി വിരിച്ച വലയിൽ അവർ പൂർണ്ണമായും വീണിരിക്കുന്നു.

തിണ്ണയിൽ ഇരുന്ന രവി, മായമ്മ ചാരിയിരിക്കുന്ന തൂണിൻ്റെ എതിർവശത്തുള്ള തൂണിൽ ചാരി, കാലെടുത്ത് തിണ്ണയിൽ വച്ചു. ഇരുവരുടെയും പാദങ്ങൾ മുട്ടി മുട്ടിയില്ല എന്ന നിലയിൽ !!! കമിതാക്കളുടെ ഇരിപ്പ് പോലെ.

രവി കണ്ണുകൾ അടച്ചു....

"ഞാൻ പാദം മുതൽ തുടങ്ങാം...."

"ഉം... തുടങ്ങൂ.... കേൾക്കട്ടെ.." അവരും കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾക്ക് മുൻപ് മാത്രം ഇടപഴകിയ രവിവർമ്മയെന്ന രവിയിൽനിന്നും തന്നെക്കുറിച്ചുള്ള - അല്ല തൻ്റേതിനെ കുറിച്ചുള്ള - വർണ്ണന കേൾക്കാൻ, ചെവി കൂർപ്പിച്ച് അവർ ഇരുന്നു. രവി വർണ്ണന തുടർന്നു.

"വാഴത്തട പോലെയുള്ള തുടുത്ത തുടകൾ... "

"ഉം..." അവർ മൂളി.

"വിരിഞ്ഞ, ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ട്...." രവി പുഞ്ചിരിച്ചു.

"ഉം... പക്ഷേ, ഇടയ്ക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാൻ വിട്ടു...." അവർ രവിയെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

"വിട്ടതല്ല....അത് പറയാം... " രവി കാലുകൾ ആട്ടിയപ്പോൾ, മായമ്മയുടെ കാലുകളിൽ ഉരുമ്മി. മായമ്മയിൽ ഒരു മന്ദഹാസം വിടർന്നു.

"ഉം... അത് പറയൂ... അതല്ലേ കേൾക്കേണ്ടത്... ഉൾക്കാഴ്ചയുടെ ആഴം അറിയാലോ...."

"വടിച്ച്...