Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 18 [Prince]
വേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് പിന്നീട് രവിക്ക് തോന്നി. തന്നേക്കാൾ പ്രായം ഏറിയ, പറഞ്ഞുവന്നാൽ അടുത്ത ബന്ധം ഉണ്ടാകാവുന്ന ഇവരോട് എടുത്തടിച്ചപോലെ പറയേണ്ടിയിരുന്നില്ല. പക്ഷേ, ഈ രാത്രിയിൽ തന്നേയും വിളിച്ച്, ആൾവാസം ഇല്ലാത്ത ഈ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നതിൻ്റെ പിൻബുദ്ധി മനസ്സിലാക്കാൻ പാഴൂർ പടിപ്പുരവരെ പോകേണ്ടതില്ല. പക്ഷേ, അവരിൽ അമർന്നിരിക്കുന്ന രതിദാഹം മാറാൻ അഥവാ മാറ്റാൻ താൻ തയ്യാറാണ് എന്ന് അവർക്ക് അറിയാമെങ്കിലും,
അതിലേക്ക് എത്തിപ്പെടേണ്ട സ്ഥിതിയുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയതുകൊണ്ടാവും, രവിയെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്ന് ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തിയത്. അല്ലെങ്കിലും സ്ത്രീകൾ പെട്ടെന്നൊന്നും അവരുടെ മനസ്സ് തുറക്കില്ലല്ലോ??? മറിച്ച്, രവിയോ, നാളിതുവരെ ഒരു സ്ത്രീയേയും അവരുടെ അനിഷ്ടത്തിൽ ഒന്ന് തൊടുകപോലും ചെയ്തിട്ടില്ല. അഥവാ, ഇനി കൈവച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ആ സ്ത്രീകൾ വീണ്ടും രവിയുടെ സാമീപ്യം ആഗ്രഹിച്ചിട്ടേയുള്ളൂ. അവരെ വെറുപ്പിച്ചിട്ടില്ല.
"എന്നിട്ട് നീ എന്തൊക്കെ അവർക്ക് ചെയ്തുകൊടുത്തു... പറയൂ..." ദേവി രവിയോട് ചേർന്നു.
"പറഞ്ഞാൽ മതിയോ അതോ, ചെയ്ത് കാണിക്കണോ...." രവി അവരുടെ മുടിയിൽ തഴുകി.
"രണ്ടും വേണം...." അതൊരു കേഴലായി രവിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. ആദ്യം കേട്ടറിയുക. പിന്നെ കണ്ടറിയുക!!!
"ദാ ഇതുപോലെ...." എന്നും പറഞ്ഞ് രവി അവരുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. താടി ഉയർത്തി, ചുണ്ടിൽ ചുണ്ടമർത്തി. പിന്നെ, തലയുടെ പിന്നിൽ കൈ അമർത്തി, കീഴ്ചുണ്ട് മെല്ലെ ഈമ്പി. അറിയാതെ തുറക്കപ്പെട്ട ദേവിയുടെ വായിലേക്ക് രവിയുടെ നാവ് പ്രവേശിച്ചു. നിശ്വാസത്തിൽ പടർന്ന നെല്ലിക്കാ അച്ചാറിൻ്റെ രുചി അവരുടെ ഉമിനീരിൽനിന്നും രവി ഊറ്റിയെടുത്ത് വിഴുങ്ങി. ദേവി രവിയോട് ഒട്ടി.. അല്ല, അവർ പൂർണ്ണമായും രവിക്ക് കീഴ്പെട്ടു.
സത്യത്തിൽ, ഈ ഒരു നിമിഷത്തിന് വേണ്ടി രവിയും ദേവിയും കുറച്ച് ദിനങ്ങളായി
💬 Comments
View all comments