Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 18 [Prince]
കിടന്ന് രവി അവരെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുക്കി. പാവം !!! ഒരായുസ്സ് മുഴുവൻ കോവിലകത്തും പിന്നെ ഭർത്താവിനും മാത്രം ഹോമിച്ചവൾ!! കാലങ്ങളായി മനസ്സിൽ കാത്ത് സൂക്ഷിച്ച ആഗ്രഹത്തിന് പാതി പൂർത്തീകരണം ഇന്ന് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു.
രവിയുടെ മനസ്സ് കുട്ടിക്കാലത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞോടി... മാതാപിതാക്കളുടെ വേർപാടിന് ശേഷം അഗതിമന്ദിരത്തിലെ ജീവിതം.. പിന്നെ സ്കൂൾ പഠനം... സത്യത്തിൽ എന്നായിരുന്നു ആദ്യമായി ഒരു സ്ത്രീയെ അടുത്തറിഞ്ഞത്??? രവിയുടെ ചിന്തകൾ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് നടന്ന സംഭവത്തിലേക്ക് പ്രയാണം നടത്തി.
ഉന്നതകുലജാതൻ ആണെങ്കിലും, സ്കൂളിൽ താനെന്നും തിരസ്ക്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ആയിരുന്നു. എങ്കിലും, തൻ്റെ ആകാര സൗഷ്ടവവും തൂവെള്ളനിറവും മാറിൽ കിടക്കുന്ന പൂണൂലും ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒറ്റപ്പെടലിൽനിന്നും തന്നെ ഒരുപാട് സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. പത്താംതരത്തിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത്, ടീച്ചേഴ്സ് മുറിയിൽനിന്നും സ്ഥിരമായി പുസ്തകക്കെട്ട് എടുപ്പിച്ചിരുന്ന ജയന്തിടീച്ചർ ആയിരുന്നു അന്ന് തനിക്ക് തുണ.
റിട്ടയർമെൻ്റിലേക് അടുക്കാറായ വർഷത്തിലായിരുന്നു ദൂരെയുള്ള സ്കൂളിൽനിന്നും അവർ മലയാളം പഠിപ്പിക്കാനായി വരുന്നത്. അവസാന വർഷങ്ങൾ വീടിനടുത്തുള്ള സ്കൂളിൽ മാറ്റം കിട്ടണം എന്ന ആഗ്രഹത്താൽ വന്നതായിരുന്നു അവർ.
ഒരുദിവസം മഴയത്ത് സ്കൂളിലേക്ക് വന്നിരുന്ന തന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ച്, ഒരു കുടക്കീഴിൽ, മഴ നനയാതെ ക്ലാസിലേക്ക് ആക്കിയതായിരുന്നു തുടക്കം. പിന്നെ, വീട്ടിൽ പോയി ഊണ് കഴിച്ചിരുന്ന അവർ, തന്നെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോയി വയറ് നിറയെ ഭക്ഷണം നൽകി. താമസിച്ചിരുന്ന അഗതിമന്ദിരത്തിലെ ഭക്ഷണവുമായി താരതമ്യം ചെയ്താൽ ടീച്ചറുടെ ഊണ് ഓണസദ്യയായിരുന്നു.
വിഭവങ്ങൾ അധികമില്ലാത്ത ഉച്ചയൂണ്. കുത്തരി ചോറിനൊപ്പം തൈരും, അച്ചാറും പപ്പടവും!!! രവിക്ക് അതുതന്നെ ധാരാളം. ചമ്രംപടിഞ്ഞിരുന്ന് കഴിക്കുന്ന ടീച്ചറിൻ്റെ അരികിൽ, രവിയും ചമ്രംപടിഞ്ഞ് ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്ന ദിനങ്ങൾ. അവരുടെ വിയർപ്പിൻ്റെ ഒരു പ്രത്യേക ഗന്ധം അവരറിയാതെ രവി ആസ്വദിച്ചിരുന്നു !!! അതായിരുന്നു രവി ആദ്യം അനുഭവിച്ച, ആസ്വദിച്ച സ്ത്രീഗന്ധം.
ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച ദിവസം. ഉച്ചയ്ക്ക് ലഭിക്കുന്ന നീണ്ട ഇടവേളകൾ ആൺപെൺ വ്യത്യാസമില്ലാതെ കളിക്കായി മാറ്റിവയ്ക്കുന്ന ഭൂരിപക്ഷം കുട്ടികൾ. അതിലൊരാളായി രവിയും ചേരാൻ മുതിരുന്ന സമയം.
"രവി... നീ കഴിച്ചോ??" അത് വഴി പോയ ടീച്ചർ ചോദിച്ചു.
"ഇല്ല... പോയി കഴിക്കണം..." രവി പറഞ്ഞു. ഉച്ചയ്ക്ക് ഇടവേള അധികമായതിനാൽ, മന്ദിരത്തിലേക്ക് പോയി കഴിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ചിട്ട.
"എങ്കിൽ വായോ..." നിവർത്തിപ്പിടിച്ച കുടയിലേക്ക് അവർ വിളിച്ചു. രവിക്ക് ടീച്ചറേക്കാൾ ഉയരം കൂടുതൽ ഉള്ളതുകൊണ്ട് കുട രവി വാങ്ങി പിടിച്ചു.
ഇരുവശവും മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഇടവഴിയിലൂടെ ഇരുവരും മെല്ലെ നടന്നു. ടീച്ചറുടെ വിയർപ്പിൻ്റെ ഗന്ധം രവിയുടെ മൂക്കിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അവരുടെ കക്ഷത്തിൽനിന്നും
💬 Comments
View all comments