Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 18 [Prince]

വാല്യക്കാർ.. നിരവധി ഓപ്പോളുമാർ... അന്ന് തൻ്റെ കൂടെ ഉറങ്ങാറുണ്ടായത്... ഒരു... ദേവ്യോപ്പോൾ...

തന്നേക്കാൾ ഏറെ മൂത്ത, കാണാൻ അഴകുണ്ടായിരുന്ന ദേവ്യോപ്പോൾ... വേളി വേണ്ടെന്ന് വച്ച.. ഈശ്വരാ.. അവരാണോ തൻ്റെ മുൻപിൽ നഗ്നയായി നിൽക്കുന്നത്. തന്നെ എന്നും സ്നേഹത്തോടെ കൊച്ചുട്ടാ എന്ന വിളിച്ചിരുന്ന... അതേ ഓപ്പോൾ...

"ദേവ്യോപ്പോൾ...." രവിയിൽനിന്നും അറിയാതെ ആ വിളിയുയർന്നു.
"ആ പഴയ കൊച്ചുട്ടനാണോ എൻ്റെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്നത്... സുകൃതം എന്നല്ലാതെ എന്ത് പറയാൻ... " ദേവി രവിയെ ഉമ്മകൾകൊണ്ട് മൂടി.

രവി ആരെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ ദേവിയെ ആ രാത്രിയിൽ സഹായിച്ചത് അയാളുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിലെ പാടും പിന്നെ തുടയിലെ പാടുമായിരുന്നു. ഒരു പക്ഷേ, ഈ രാത്രിയിൽ ഇതുപോലെ ഒരു സമാഗമം നടന്നിരുന്നില്ലായെങ്കിൽ, രവി ആരെന്നറിയാൻ ദേവിക്ക് മറ്റ് വഴികൾ തേടേണ്ടി വന്നേനെ. ഇപ്പോ കാര്യങ്ങൾ കുറെകൂടി വ്യക്തമായി.

ഇത്രയും ആയപ്പോഴേക്കും കനം വച്ച രവിയുടെ ലഗാൻ ദേവിയുടെ കവക്കൂട്ടിൽ ഇഴയാൻ തുടങ്ങി. നല്ല നീളവും, ഒത്ത വണ്ണവുമുള്ള കതിനക്കുറ്റിയെ ദേവിയുടെ ചാലിൽ ഉരച്ചപ്പോൾ അവരുടെ കനത്ത തുടകൾ താനേ അകന്നു.

"ഇഷ്ടായി ട്ടോ ഇവനെ..." ദേവി രവിയുടെ ഉദ്ധരിച്ച സാമാനത്തിൽ വട്ടം പിടിച്ചു.
"എടുത്തോ.... എന്നിട്ട് എന്താ വേണ്ടത്ച്ചാൽ ചെയ്തോളൂ..." രവി പറഞ്ഞു.
"ഉം... കുറേ തോന്നലുകൾ മനസ്സിലുണ്ട്..." ദേവി കുനിഞ്ഞ്, ആയുധത്തിൽ ഉമ്മവച്ചു.

"ഉമ്മ മാത്രേ ഉള്ളൂ..." രവിയുടെ ചോദ്യം കേട്ടതും ദേവി അതിനെ വായിലേക്ക് എടുത്തിട്ട് രവിയെ നോക്കി. രവിയുടെ കൈ ദേവിയുടെ മുടിയിഴകളിൽ ഇഴഞ്ഞ് നടന്നു. ഇന്നിപ്പോൾ,

രതിസുഖം ലഭിക്കേണ്ട ആൾ താനല്ലെന്നും, അത്ര രതിയുടെ രുചി അടുത്തൊന്നും അറിയാത്ത