Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 9 [Prince]
രവി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
രവി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി തൊട്ടടുത്തുള്ള കടയിൽനിന്നും കുറച്ച് ഫ്രൂട്ട്സ് വാങ്ങി തിരികെ വന്ന് അമ്പിയുടെ അമ്മയെ ഏൽപ്പിച്ചു.
"ഇതൊന്നും വേണ്ടായിരുന്നു...." അമ്മ പറഞ്ഞു. രവി ചിരിച്ചു. കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന അച്ഛൻ്റെ മുഖവും സന്തോഷത്താൽ വിടർന്നു.
"അമ്പി.. ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയിട്ട് രണ്ട് ദിവസായി... ഇവിടെ അലക്കും കുളിയും എല്ലാം കണക്കാ... നീ കുറച്ച് നേരം അച്ഛൻ്റെ അരികിൽ നിൽക്ക്... ഞാൻ പെട്ടെന്ന് പോയി, വൈകീട്ടുള്ള ഭക്ഷണവുമായി വരാം..." അമ്പിയുടെ അമ്മ പറഞ്ഞു.
"എനിക്ക് ഒന്നുറങ്ങണം... നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്..." എന്ന രവിയുടെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ അമ്പി കുഴങ്ങി.
സ്വന്തം അമ്മയുടെ കൂടെ രവിയെന്ന ചുള്ളനെ വിടുവാൻ അമ്പി ആഗ്രഹിച്ചില്ല എന്നത് നേരാണെങ്കിലും, അമ്മയുടെ കുളി, അലക്ക് എന്നീ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അമ്പി കീഴടങ്ങി. അല്ലെങ്കിലും, ഇവിടെ രവിയെ നിർത്തിയിട്ടും എന്ത് കാര്യം? പിന്നെ, അമ്മയുടെ രീതി വച്ച് നോക്കിയാൽ രവിയെ വളയ്ക്കാനുള്ള സാധ്യത അൽപ്പം കൂടുതലാണ്.
"എങ്കിൽ രവിയേട്ടനും ചെല്ല്... ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയി അമ്മയോടൊപ്പം വേണമെങ്കിൽ തിരിച്ച് വരാം.." എന്തെങ്കിലും ആവട്ടെ എന്ന് വിചാരിച്ച് അമ്പി അവളുടെ ഈർഷ്യ വിരലുകൾ സ്വന്തം മുടിത്തുമ്പിൽ ഉരച്ച് തീർത്തു അമ്പി പറഞ്ഞു.
"പിന്നേയ്... അമ്മയോട് ഒരുപാട് ഒട്ടാനൊന്നും നിൽക്കേണ്ട... കൂടുതൽ അടുത്താൽ, പോക്കറ്റ് ചോരും..." അമ്പിയുടെ ആ വാക്കുകളിൽ അൽപ്പം കുശുമ്പ് കലർന്നിരുന്നു. അല്ലെങ്കിലും, അമ്പി സ്വന്തമെന്ന് കരുതുന്ന ഒരു അന്യനെ അമ്മയെങ്ങാനും വളച്ചാലോ എന്നൊരു സംശയം അമ്പിയിൽ ഉയരുന്നത് സ്വഭാവികം. അമ്പിക്ക് രവി ഭർത്താവല്ലല്ലോ...
ഇറങ്ങാൻ നേരം, പോക്കറ്റിൽനിന്നും രണ്ട് അൻപതിൻ്റെ രൂപയെടുത്ത് അമ്പിയുടെ കൈയ്യിൽ കൊടുത്തു. അമ്മ അത് കണ്ട് ആശ്വാസ ചിരി പൊഴിച്ചു. മോൾ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് പുളിങ്കൊമ്പ് ആണെന്ന് പാവം കരുതിക്കാണും.
"വീട്ടിൽ വെച്ചുണ്ടാക്കാൻ വല്ലതും ഉണ്ടോ..."
പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയ രവി അമ്മയോട് ചോദിച്ചു.
"എല്ലാം വാങ്ങണം..." വാക്കുകളിൽ നിരാശ.
"പലവ്യഞ്ചനവും പച്ചക്കറിയും എവിടെനിന്നും കിട്ടും..." രവി അവർക്ക് പിന്നിലായി നടന്നു.
"അത് വീടിനടുത്ത് കിട്ടും....." ഒരു ഓട്ടോയ്ക്ക് കൈകാണിച്ച് അവർ പറഞ്ഞു. ഓട്ടോയിൽ ആദ്യം അമ്പിയുടെ അമ്മ കയറി. കയറുംനേരം, അവരുടെ പിന്നാമ്പുറം രവി ശ്രദ്ധിച്ചു. കൊള്ളാം... പിന്നാലെ, രവിയും. സീറ്റിൽ അമർന്നതും, രവിയുടെ വലത് കൈയ്യുടെ മുട്ട് അവരുടെ ഇടത്ത് മുലയിൽ മുട്ടി. ചെറുജാള്യതയോടെ രവി അവരെ നോക്കി.
"അത് സരല്യ .. " എന്താണ്, ഏതാണ് എന്നൊന്നും ചോദിക്കാതെ അവർ രവിക്ക് ഇരിക്കാൻ
💬 Comments
View all comments