Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 5 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

മാധവന്‍: മഴയ്ക്ക് പെയ്യാന്‍ കണ്ട നേരം.. അഷിത: ഉം.. അമ്മാവാ ഞാന്‍ നന്നായി സുഖിച്ചു. അഷിതയുടെ തലയില്‍ തടവികൊണ്ട് മാധവന്‍: മോളെ ഞാനും നീയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ആരും അറിയരുത്.. നീ എന്തൊക്കെയാ വിളിച്ച് പറഞ്ഞത്. ഇത് റൂമില്‍ വെച്ചെങ്ങാനും ആയിരുന്നെങ്കില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ കേട്ടേനെ മാധവന്റെ നെഞ്ചില്‍ തടവുകൊണ്ട് അഷിത: എനിക്ക് ഒരു കൊഴപ്പവുംല്ല. ഞാന്‍ അമ്മാവന്റേതല്ലേ.. എന്നെ അമ്മാവന്‍ സ്‌നേഹിച്ചപോലെ ആരും സ്‌നേഹിച്ചിട്ടില്ല. മഹേഷേട്ടന്‍ പോലും. അങ്ങേര്‍ക്ക് എന്റെ ശരീരം മതി. ന്റെ മനസ് വേണ്ട. അമ്മാവന് എന്റെ ശരീരം വേണം. പക്ഷെ എന്റെ വീട്ടുകാരുടെ കടവും അനുജത്തിയുടെ പഠിപ്പും അമ്മാവന്‍ നടത്തിയില്ലേ. അതു വെച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍ മഹേഷ് എനിക്ക് എന്തുചെയ്തു..? മാധവന്‍: മോളെ നീ എന്നെ മനസിലാക്കിയല്ലേ... ന്റെ ജയ പോലും എന്നെ ഇത്ര സ്‌നേഹിച്ചിട്ടില്ല. എനിക്ക് സന്തോഷായി.. അഷിത മനസില്‍ ചിന്തിച്ചു, പാവം അമ്മാവന്‍. ഗായത്രിചേച്ചിയും ഷൈനിചേച്ചിയും മറ്റുള്ളവരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടത് അറിഞ്ഞിട്ടില്ല പാവം. രണ്ടു പെണ്‍കുട്ടികളെയും പുറമെ നിന്നുള്ളവര്‍ രുചിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ തറവാട്ടിലുള്ളവരെല്ലാവരും ഇതുപോലെയാണോ..? അവിഹിത ബന്ധം ഇവരുടെ രക്തത്തില്‍ കലര്‍ന്നതാണോ...? മാധവന്‍: മോളെന്താ ആലോചിക്കുന്നേ...? അഷിത: ഏയ് ഒന്നുംല്ല.. മാധവന്‍: കള്ളം. എന്നോട് പറയാന്‍ പറ്റില്ലേ..? അഷിത: ഒരു പെണ്ണിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ മാനം അവളുടെ ശരീരശാസ്ത്രമാണ്. എന്റെ അത് അമ്മാവന്‍ കണ്ടും അനുഭവിച്ചും അറിഞ്ഞില്ലേ.. പിന്നെ എന്താ മാധവന്റെ കുണ്ണയില്‍ പിടിത്തമിട്ടുകൊണ്ട് അഷിത: ഞാന്‍ ആലോചിച്ചത് ഇവനെ കുറിച്ചാ.. തന്റെ കുണ്ണയില്‍ പിടിച്ച അഷിതയോട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മാധവന്‍: എന്താ ഇതിനെ ആലോചിക്കാന്‍ കാരണം.. ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അഷിത: അമ്മാവന്റെ ഇതുകാരണമല്ലെ ഗായത്രി ചേച്ചിയെയും