Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 5 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]
അഷിതയുടെ മൂള്ളല് കേട്ടു എഴുന്നേറ്റ് അവള്ക്കൊപ്പം ഇരുന്നുകൊണ്ട് മാധവന്: വാ പോവാം.. എന്നു പറഞ്ഞു എഴുന്നേല്ക്കുന്ന മാധവന്. കിതച്ചുകൊണ്ട് മലന്നുകിടക്കുന്ന അഷിതയെനോക്കിയ മാധവന് കൈ നീട്ടികൊണ്ട്. അഷിത: അമ്മാവാ അവളുടെ കൈപിടിച്ചു എഴുന്നേല്ക്കുന്ന അഷിതയോട് മാധവന്: ഞാന് എടുക്കണോ...? ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അഷിത: എന്നെ അമ്മാവന് പൊങ്ങോ...? മാധവന്: ഞാന് കാണിച്ചുതരാം. എന്നു പറഞ്ഞു അഷിതയെ രണ്ടുകൈകളാല് പൊക്കുന്ന മാധവന്. ഇതുഞെട്ടലോടെ അനുഭവിച്ചു അഷിത: അമ്മാവന് ഈ പ്രായത്തിലും സ്ട്രോങ്ങാണല്ലോ...? വിറകുപുരയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുകൊണ്ട് മാധവന്: ഉം.. അതല്ലേ നീ ഇന്ന് കണ്ടത്.. മാധവന്റെ രണ്ടു കൈകളിലും തുണിയില്ലാത്തെ ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെപോലെ അഷിത കിടന്നു. അവള് ആലോചിച്ചു തന്റെ അച്ഛന്റെ കൈകളില് ഒരിക്കലും താന് ഇതുപോലെ കിടന്നിട്ടില്ല. മാധവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കയ്യിട്ട് ചുറ്റിപിടിച്ചുകൊണ്ട് അഷിത: അല്ലെങ്കിലും വയസമാര്ക്ക് ഈ കാര്യത്തില് ചെറുപ്പകാരെക്കാളും കരുത്ത് കൂടുതലാ.. മാധവന്: ഉം.. ഉവ്വ്.. ചെരുപ്പക്കാരികള്ക്ക് വയസന്മാരോട് താല്പര്യണ്ടായാ എന്താ ചെയ്യാ...? ഇതുകേട്ട് നാണത്തോടെ തല താഴ്ത്തുന്ന അഷിത. അപ്പോളേക്കും അവളെ വിറകുപുരയുടെ വരാന്തയില് മാധവന് കൊണ്ടുപോയി നിര്ത്തി. മാധവന് കിതയ്ക്കാന് തുടങ്ങി. അഷിത: ഞാന് നല്ല വെയ്റ്റുണ്ടോ...? മാധവന്: വെയിറ്റ് നിനക്കല്ല.. നിന്റെ മുലക്കും ചന്തിക്കും തുടയ്ക്കാ.. അഷിത: ഒന്ന് പോ അമ്മാവാ എന്ന് പറഞ്ഞു കൃത്രിമ നാണം നടിച്ചു അവള് വിറകുപുരയിലേക്ക് കയറി. കൈ തന്റെ മാക്സിയില് തുടച്ചു അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന മൊബൈല് ഫോണ് നോക്കിയപ്പോള് അതില് എട്ട് മിസ്ഡ് കോള് കണ്ടു അവള് ഞെട്ടി. മഹേഷിന്റെ കോളായിരുന്നു അത്. എനിയെങ്ങാനും വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമോ...? അങ്ങനെയെങ്കില് അമ്മ എന്നെ തിരക്കും. ഇല്ല സമയം ഒന്ന് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അമ്മയെ വിളിക്കില്ല. തീര്ച്ച. അവള് മനസിന് ബലം കൊടുത്തു. വിറകുപുരയിലേക്ക് കയറി അഷിതയെ നോക്കി മാധവന്: എന്താ മോളെ... അഷിത: മഹേഷേട്ടന് വിളിച്ചിട്ട്ണ്ട്...? ഞെട്ടലോടെ മാധവന്: അവന് വീട്ടിലേക്ക് വളിക്ക്യോ...? ഭയത്തോടെ
💬 Comments
View all comments