Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 7 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

കൊണ്ടാണ്. നമ്മള്‍ വഴങ്ങി കൊടുത്താല്‍ ആരും അറിയില്ല. ഇതുകേട്ട് ഞെട്ടി നിസ്സഹായതയോടെ ലേഖയെ നോക്കുന്ന ഷൈനി. ഗിരിജ: ഷൈനി, മോള് ചെറുപ്പമാണ്. ഹാജിയാര് ആയ കാലത്ത് എന്നെയും ഹേമയെയും കളിച്ചതിന് കണക്കില്ല. രാവിലെ ഞാനാണെങ്കില്‍ വൈകിട്ട് ഹേമയായിരിക്കും. ഹേമ: ഹോ അതൊക്കെ ഒരു കാലം. നാലഞ്ച് വര്‍ഷം മുമ്പ് ഹാജിയാര്‍ക്ക് ഒരു അറ്റാക്ക് വന്നു. അതിനുശേഷമാ നൂലപോലെ മെലിഞ്ഞത്. അതിനുമുമ്പ് ആള് ഒരു ഖജപോക്കിരിയായിരുന്നു. ലേഖക്ക് ആ ഭാഗ്യം കിട്ടിയില്ല. അവള്‍ വന്നിട്ട് മൂന്ന് വര്‍ഷം ആവുന്നതേയുള്ളൂ. ലേഖ: നിന്നെ ഞങ്ങളാരും നിര്‍ബന്ധിക്കില്ല. പക്ഷെ നീ ഒന്ന് ആലോചിക്കണം. ജീവിതത്തെപറ്റി. പിന്നെ ഒരു അപേക്ഷ, ഞങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ കിടന്ന് കൊടുത്തവരാണെന്ന് പുറംലോകത്ത് ആരും അറിയരുത്. ഗിരിജ: അതെ, സാധാരണ ഇങ്ങനെ വരുന്ന ടീച്ചര്‍മാരെ മുട്ടുന്നത് കല്ല്യാണിയാ. ഇതിപ്പോ കരുണാകരന്‍മാഷ് നേരിട്ട് മുട്ടിയതിന്റെ ചൊറിച്ചിലാ അവളില്‍ കണ്ടത്. അപ്പോളേക്കും ക്ലാസില്‍ ബെല്ലടിച്ചിരുന്നു. എല്ലാ ടീച്ചര്‍മാരും ക്ലാസിലേക്ക് പോയി. ഷൈനിയും തന്റെ ക്ലാസ് റൂമിലേക്ക് പോയി. അപ്പോളും അവളുടെ മനസില്‍ ചിന്ത അതിനെപറ്റിയായിരുന്നു. ഹാജിയാര് പ്രായം ചെന്ന മനുഷ്യന്‍. തന്റെ അച്ഛനേക്കാള്‍ പ്രായമുണ്ട്. ആരോഗ്യവും കുറവ്. പക്ഷെ താന്‍ എന്താണ് ചെയ്യുക..? ജോലി അത്യാവശ്യമാണ്. അവള്‍ക്ക് ക്ലാസില്‍ ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല. അങ്ങനെ അവസാന ക്ലാസും കഴിഞ്ഞ് ഓഫീസ് മുറിയിലേക്ക് പോയ ഷൈനിയെ കാത്ത് കല്ല്യാണി അവിടെ നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു. തന്നെ കണ്ട് ഞെട്ടിയ ഷൈനിയെ നോക്കി കല്ല്യാണി: ടീച്ചറെ, തീരുമാനം എന്തായി..? തലയുയര്‍ത്തി വിഷമത്തോടെ ഷൈനി: ഞാന്‍ ഒന്നും തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ല. കല്ല്യാണി: ടീച്ചര്‍ക്ക് എന്ത് വേണമെങ്കിലും തീരുമാനിക്കാം. പക്ഷെ പൂറില്‍ ഹാജിയാരുടെ കുണ്ണ കേറാത്ത ഞാനുള്‍പ്പെടെ ഒരു പെണ്ണും ഇവിടെയില്ല. ദേഷ്യത്തോടെ ഷൈനി: നാണമില്ലേ നിങ്ങള്‍ക്കത് പറയാന്‍ കല്ല്യാണി: ടീ പൊലയാടി കൊച്ചേ... ഓരോ തവണ കുണ്ണ കറയുമ്പോളും ഒരു ഹൈക്ലാസ് വേശ്യക്ക് കൊടുക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ പണം ഓരോ