Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 8 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

കണ്ട് സംശയത്തോടെ മാധവനെ നോക്കുന്ന അഷിതയോട് മാധവന്‍: നിന്നിലെ എന്റെ വികാരം തീര്‍ക്കാന്‍ ഈ വിറക് എന്നെ സഹായിച്ചു. നീ ചെല്ല്. ഇത് ഞാന്‍ മാറ്റിയിട്ടോളാം... പിന്നെ ഭാരതിക്ക് സംശയം ഉണ്ടാവരുത്.. സംശയത്തോടെ അഷിത: അമ്മാവന്‍ ഇന്ന് രാത്രി വരോ...? മാധവന്‍: ജയ പ്രശ്‌നമാണ്.. നോക്കട്ടെ.. അഷിത: വരേണ്ട. കാരണം, നാളെ എനിക്ക് അമ്പലത്തില്‍ പോവണം. അച്ഛന്റെ വിവാഹ വാര്‍ഷികമല്ലേ...? അമ്മാവനെയും കൂട്ടി വരാനാ അവര്‍ പറഞ്ഞത് മാധവന്‍: അമ്പലത്തിലേക്ക് ഞാനും വരാം അഷിത: ഷൈനിയേച്ചി വരാന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നിരാശയോടെ മാധവന്‍: ഹോ.. നാളെ എപ്പോളാ പോവുന്നേ...? അഷിത: ഉച്ചയ്ക്കുശേഷം പോവാം... അമ്മ തനിച്ചല്ലേ..? മാധവന്‍: ഉം.. വൈകുന്നേരം എത്താന്‍ നേരത്ത് പോവാം.. പിന്നെ പറഞ്ഞത് ഓര്‍മ്മയുണ്ടല്ലോ ഭാരതിക്ക് ഒരു സംശയവും ഉണ്ടാവരുത്.. നോക്കി പൊയ്‌ക്കോ ഇതുകേട്ട് മൂളിചിരിച്ചു കുട ചൂടിപോവുന്ന അഷിതയുടെ പിന്‍ഭാഗത്ത് ഇളകുന്ന ചന്തി നോക്കി മാധവന്‍ തന്റെ കുണ്ണ തടവി. ഇപ്പോള്‍ അടുത്തുകിട്ടി സുഖിച്ചിട്ടും അയാളില്‍ അവളോടുള്ള വികാരം കുറയുന്നില്ല. നല്ല രീതിയില്‍ ഇവളെ ഒന്ന് കളിക്കാന്‍ എപ്പോളാണ് സമയം കിട്ടുക. അതാണ് അയാളുടെ മനസിലെ ഏക ചിന്ത. ഉടനെ അയാള്‍ നനഞ്ഞ വിറകുകള്‍ നന്ദിപൂര്‍വ്വം മഴകൊള്ളാതെ മാറ്റിയിടാന്‍ തുടങ്ങി.

പിറ്റേ ദിവസത്തെ ഉദയം. സമയം രാവിലെ 7.15. ആ സമയത്ത് റോഡില്‍ തിരക്കുകുറവാണ്. പക്ഷെ, ആ റോഡിലൂടെ നടന്നു പോവുന്നവും ബൈക്കുകാരും നോക്കുന്നത് റോഡരികിലുള്ള ആ ബസ് സ്‌റ്റോപ്പിലേക്കാണ്. കാരണം അവിടെ രണ്ടു മദാലസകള്‍ നില്‍ക്കുന്നു. അവരുടെ സൗന്ദര്യവും വേഷവും വഴി യാത്രക്കാരെ കൊത്തിവലിക്കുന്നു. പൂക്കളുള്ള നീല ബ്ലൈസും സെറ്റ് സാരിയും ധരിച്ച് അഷിതയും ചുവപ്പ് ബ്ലൈസും സെറ്റ് സാരിയും ധരിച്ച് ഷൈനിയും ബസ് സ്റ്റോപ്പില്‍ ബസ് കാത്ത് നില്‍ക്കുകയാണ്. ഷൈനിയേക്കാള്‍ ശരീരവും ഉയരവും നിറവും അഷിതയ്ക്കായിരുന്നു. വഴിയാത്രക്കാരെ നോക്കി ഷൈനി: എല്ലാത്തിന്റെയും കണ്ണ് ഇങ്ങോട്ടാ...? അഷിത: