Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 8 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

മാധവന്‍: എവിടെയെന്ന് പറ...? നാണത്തോടെ അഷിത: എന്റെ... എന്റെ.. ചന്തീല് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മാധവന്‍: ഇതങ്ങ് ആദ്യമേ പറഞ്ഞാ പോരേ.. അപ്പോളേക്കും അഷിതയുടെ ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്തു. അവള്‍ ഡിസ്‌പ്ലേയിലേക്ക് നോക്കി. മഹേഷ് വിളിക്കുന്നു. ഫോണെടുക്കാതിരിക്കുന്ന അഷിതയോട് മാധവന്‍: ആരാ..? അഷിത: മഹേഷ് മാധവന്‍: ഫോണെടുക്ക്.. ഫോണ്‍ അറ്റന്റ് ചെയ്തുകൊണ്ട് അഷിത: ഹലോ...? മഹേഷ്: നീ ഇത് എവിടെയാ..? അഷിത: ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലേ വെഡ്ഡിംഗ് ആനിവേഴ്‌സറിക്ക് പോവുന്ന കാര്യം. മഹേഷ്: കൂടെ ആരാ..? അഷിത: അമ്മാവനാ.. മഹേഷ്: ഉം നിന്റെ വീട്ടിലെ വിശേഷം അറിയുന്നത് അമ്മയെ വിളിച്ചിട്ടാ.. നീ എന്താ എന്നെ വിളിക്കാത്തേ... അഷിത: എനിക്ക് പനിയായിരുന്നു. മഹേഷ്: അത് മാറിയില്ലേ...? അഷിത: ഉം എന്നു പറഞ്ഞു മൂളുന്നു. മഹേഷ്: എനിക്ക് നിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരണമെന്നുണ്ട്. രണ്ടുമാസത്തിനുള്ളില്‍ എനിക്ക് ലീവ് കിട്ടും. നിനക്കുള്ള വീസ ശരിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് അഷിതയില്‍ ഞെട്ടലും വിഷമവുമുളവാക്കി. മഹേഷ്: വരാന്‍ ഒരുങ്ങി നിന്നോ... അമ്മാവനുള്ളതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ നമ്മുടെ സംഗതി നടക്കില്ല. നീ വീട്ടില്‍ നിന്ന് വന്നാല്‍ വിളിക്ക്. ശരി എന്നു പറഞ്ഞു ഫോണ്‍ കട്ടാക്കുന്ന മഹേഷ്. വിഷമത്തോടെ ഫോണ്‍ ചെവിയില്‍ നിന്നെടുക്കുന്ന അഷിതയോട് മാധവന്‍: അവനെ നീ വിളിക്കാറില്ലേ...? അഷിത: ഇല്ല.. മാധവന്‍: അതെന്താ...? നിങ്ങള് തമ്മില്‍ വല്ല പ്രശ്‌നവുമുണ്ടോ..? അമ്മാവന്റെ മോളെ വിവാഹത്തലേന്ന് ഭോഗിച്ചത് ഞാന്‍ എങ്ങനെ പറയും.. അഷിത: ഏയ് ഒന്നും ഇല്ല. മഹേഷേട്ടന് എന്റെ ശരീരം മതി. മാധവന്‍: ടീ അത് അവന്റെ പ്രായത്തിന്റെ കൊഴപ്പാ... കുറച്ച് കഴിയുമ്പോ അത് ശരിയാവും.. അഷിത: ശരിയായിരിക്കും. പക്ഷെ, അമ്മാവന്‍ എന്നെ സ്‌നേഹിക്കുകയും സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നപോലെ മഹേഷേട്ടന്‍ ഒരിക്കല്‍പോലും ചെയ്തിട്ടില്ല. വീട്ടുകാരെ പറ്റിയോ എന്നെ പറ്റിയോ ചോദിക്കപ്പോലും ചെയ്യാറില്ല. മാധവന്‍: എല്ലാം ശരിയാവുമെടി.. പിന്നെ ഒരു കാര്യം. നിന്റെ വിവാഹ ചടങ്ങിനുള്ള കടം ഞാന്‍ വീട്ടിയ കാര്യം മഹേഷിനോട്