Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 8 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

വന്നു. അതില്‍ ഒന്ന് വിജയനും ഒന്ന് വിമലയ്ക്കുംകൊടുത്തുകൊണ്ട് മാധവന്‍: ഉം നിങ്ങള്‍ക്ക് വാങ്ങിയതാ. ഇതുകേട്ട് കസേരയില്‍ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് വിജയനും അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി വിമലയും അത് തുറന്നു നോക്കുന്നു. അതില്‍ ഒരു സ്വര്‍ണ്ണത്തിന്റെ മോതിരം രണ്ടുംപേരും കാണുന്നു. അഷിതയ്ക്കും വിമലയ്ക്കും വിജയനും ഒരുപോലെ ഞെട്ടലുണ്ടായി. അവര്‍ മൂവരും പരസ്പരം മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി. ഞെട്ടലോടെ മാധവനെ നോക്കികൊണ്ട് വിജയന്‍: എന്താ മാധവേട്ടാ ഇത്..? ഇത് കിട്ടാന്‍ വേണ്ടിയല്ല ഞാന്‍ ഈ കാര്യം പറഞ്ഞത്. നിങ്ങളൊന്ന് വരണം പങ്കെടുക്കണമെന്നേ ആഗ്രഹിച്ചുള്ളൂ മാധവന്‍: ഇരുപത്തിയഞ്ച് വര്‍ഷമായില്ലേ നിങ്ങളെ ജീവിതം തുടങ്ങിയിട്ട്. അതിന് എന്റെ വക ഒരു ചെറിയ സമ്മാനം. ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അഷിത: ചെറിയ സമ്മാനമല്ല. ഇത് വലിയ സമ്മാനമാണ് ഇതുകേട്ട് ചിരിക്കുന്ന വിജയനും വിമലയും. അവരെ നോക്കി മാധവന്‍: കഴിഞ്ഞ ഇരുപത്തിനാല് വര്‍ഷവും നമ്മള്‍ അപരിചിതരായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ ഒരു വീട്ടുകാരാണ്. വിജയന്‍: ന്നാലും മാധവേട്ടാ നിങ്ങള് ഞങ്ങളെ ദൈവമാണ്. മാധവന്‍: എന്നാലേ. ഇപ്പോ ഈ ദൈവം പറയുന്നത് കേള്‍ക്കാ. ആ മോതിരം അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഇട്ടേ... ഇതുകേട്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വിജയന്‍ അയാളുടെ കയ്യിലെ മോതിരം വിമലയുടെ വിരലിലേക്കും വിമലയുടെ കൈയിലെ മോതിരം വിജയന്റെ വിരലിലും ഇടുന്നു. വിമലയുടെയും വിജയന്റെയും അഷിതയുടെയും മുഖത്തു ഇതുവരെ കാണാത്ത സന്തോഷവും ചിരിയും മാധവന്‍ കാണുന്നു. അപ്പോളും മാധവന്റെ മനസില്‍ വിഷമം തന്നെയായിരുന്നു. ചായ കുടിച്ച് അയാള്‍ വേഗം പോയി വിജയന്റെ മുറിയില്‍ കിടന്നു. എന്തെക്കെയോ ആലോചിച്ചു. ഒടുവില്‍ എപ്പളോ ചെറിയൊരു മയക്കത്തിലേക്ക് അയാള്‍ വീണു. തന്നെ ആരോ തട്ടിവിളിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് മാധവന്‍ ഉണര്‍ന്നത്. നോക്കിയപ്പോള്‍ വിജയന്‍. വിജയന്‍: ങാ മാധവേട്ടാ.. എന്തൊരു ഉറക്കമാണ്. ബെഡ്ഡില്‍ എഴുന്നേറ്റിരുന്നുകൊണ്ട് മാധവന്‍: ങാ.. ഞാന്‍ ഉറങ്ങിപ്പോയി. വിജയന്‍: ഉറക്കായതോണ്ടാ ഞാന്‍ വിളിക്കാതിരുന്നത്. ദേ ചോറ് വിളമ്പീട്ട്ണ്ട് വരൂ.. ഇതുകേട്ട് മാധവന്‍ ഭിത്തിയിലെ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കുന്നു. അതില്‍