Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 8 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

അഷിതയേയും കൂട്ടിക്ക്യോ ഇതുകേട്ട് സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മാധവന്‍: അവള്‍ക്കത് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടാവും ഭാരതി: എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട്...? മോളെ അഷിതേ...? അടുക്കളയില്‍നിന്ന് അഷിത അങ്ങോട്ട് വന്നു. ഭാരതി: മോള് അമ്മാവന്റെ കൂടെ പോയി വിറക്പുരയില്‍നിന്ന് വിറക് മാറ്റാന്‍ സഹായിക്ക് ഇതുകേട്ട് മാധവനെ സംശയത്തോടെ നോക്കുന്ന അഷിതയോട് മാധവന്‍: ഞാനല്ല നിന്നെ വിളിച്ചത്. നിന്റെ അമ്മായിമ്മയാണ്. ഇവിടെ വന്ന് വിറക് പുരയില്‍ പണിയെടുപ്പിച്ചെന്ന് നാളെ ചെന്ന് വിജയനോടും വിമലയോടും പറയല്ലേ.. ഭാരതി: ഹോ അതിനെന്താ ഏട്ടാ.. നമ്മളെ കുട്ടിയല്ലേ...? മാധവന്‍: അതല്ല ഭാരതി, അവളെകൊണ്ട് നമ്മള് വേലപണി ചെയ്യിപ്പിക്കരുതല്ലോ.. മോള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കില്‍ വന്നാ മതി. ഭാരതി: അമ്മാവന്‍ അങ്ങനെയൊക്കെ പറയും. മോള് കൂടെ ചെല്ല്. നല്ല മഴ പെയ്യുന്നുണ്ട്. കുടയെടുത്ത് പോയാ മതി. അഷിത: ശരി അമ്മേ.. എന്നു പറഞ്ഞു മുകളിലേക്ക് പോവുന്ന അഷിത. ഇതുകണ്ട് സന്തോഷത്തോടെയും ആനന്ദത്തോടെയും നില്‍ക്കുന്ന മാധവനെ നോക്കി ഭാരതി: ഞാനും വരുമായിരുന്നു. കാലിന് സുഖമില്ലാത്തതുകൊണ്ടാ.. മാധവന്‍: നീ ഈ വയ്യാത്ത കാലുമായി വരേണ്ട. ഹാളിലെ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി മാധവന്‍: ഇപ്പൊ സമയം മൂന്ന് ആവുന്നു. അഞ്ചരയാവുമ്പോള്‍ ജയ വരും അതിനുള്ളില്‍ വിറക് മാറ്റണം. കുറച്ചധികമുണ്ട്. ഭാരതി: ചേട്ടന്‍ പേടിക്കേണ്ട അഷിത സഹായിച്ചോളും അപ്പോളേക്കും കയ്യില്‍ രണ്ടു കുടയുമായി അഷിത അവിടേക്ക് വന്നു. ഇതുകണ്ട് മാധവന്‍: എന്തിനാ രണ്ട് കുട? നീ കുട പിടിച്ച് തന്നാല്‍ മതി. വിറക് ഞാന്‍ മാറ്റിക്കോളാം. എന്നു പറഞ്ഞു അടുക്കളഭാഗത്തേക്ക് പോവുന്ന മാധവന്‍ പിന്നാലെ പോവുന്ന അഷിതയും ഭാരതിയും. മാധവന്‍ അടുക്കളവാതില്‍ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോളും മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ വലയം പ്രാപിച്ച് സന്ധ്യാസമയം പോലെ ഇരുട്ടു പടര്‍ന്നിരുന്നു. പുറത്തിറങ്ങിയ അഷിത കറുത്ത ചെറുപ്പിലേക്ക് തന്റെ വെളുത്ത മിനുസമാര്‍ന്ന കാലുകള്‍ കയറ്റിയിട്ടു, കുട നിവര്‍ത്തി. ഇതുകണ്ട് ഭാരതി: മോളെ സൂക്ഷിച്ച് പോണേ.. നിറയെ മുള്ളുള്ള ചെടിയുണ്ടവിടെ.. നോക്കണേ ഏട്ടാ... മാധവന്‍: ഞാന്‍ നോക്കിക്കോളാടി.. നീ തണപ്പത്ത് പുറത്തിറങ്ങേണ്ട. ഭാരതി: ഇല്ല ഏട്ടാ.. നോക്കിയെടുത്താല്‍ മതി വിറക് മുണ്ടുമടക്കികുത്തി മാധവന്‍: ഉം എന്നു പറഞ്ഞു അഷിത നിവര്‍ത്തിയ കുടയില്‍ അവളുടെ ഇടതുഭാഗം ചൂടി പോവുന്ന