Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 9 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

സുഖിച്ചോ.. പതുക്കെ വിമല: ഉം സുഖിച്ചു. മാധവന്‍: ഇനി നമുക്ക് ഇതുപോലെ കൂടണം വിമല: അയ്യോ മാധവേട്ടാ ആരും അറിയരുത് മാധവന്‍: ആരും അറിയില്ല. നീ ആരോടും പറയാതിരുന്നാല്‍ മതി. പുറത്തുപോവുമ്പോള്‍ എന്നെ വിളിക്കണം. നമുക്ക് ആ വീട്ടില്‍ തന്നെ മതി. നീ എന്റെ ഭാര്യയാണെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ. അതുകൊണ്ട് അവര്‍ക്ക് സംശയം ഉണ്ടാവില്ല. വിമല: ശരി

അപ്പോളാണ് മാധവന്റെ ഫോണ്‍ ബെല്ലടിക്കുന്നത്. നോക്കിയപ്പോള്‍ അഷിത. അയാള്‍ വിമല കാണാതെ അതു മറച്ചു. വിമലയെ അവളുടെ വീട്ടില്‍ കൊട്ടിറക്കിവിട്ടു. സന്തോഷത്തോടെ വിമല മാധവനോട് യാത്രപറഞ്ഞു ചന്തിയിളക്കി വീട്ടിലേക്ക് കയറി പോയി. മാധവന്‍ കാറെടുത്ത് കമ്പനിയിലേക്ക് പോയി. അപ്പോള്‍ അഷിതയെ വിളിച്ചു. മാധവന്‍: എന്താ മോളെ അഷിത: അമ്മാവന്‍ എവിടെയാ..? നിന്റെ തള്ളയെ പണിയുകയാണെന്ന് പറയാനാണ് തോന്നിയത്. മാധവന്‍: ഞാന്‍ കമ്പനീലേക്ക് പോണ്.. അഷിത: എന്താ എന്നെ വിളിക്കാത്തത്. മാധവന്‍: അത് കുറച്ച് തിരക്കായി പോയി മോളെ. പിന്നെ ഞാന്‍ വീട്ടിലോട്ട് വരാം. അഷിത: അയ്യോ അമ്മയുണ്ടിവിടെ മാധവന്‍: അത് സാരമില്ല. ഞാന്‍ നോക്കാം. അഷിത: നോക്കിയും കണ്ടും വേണം കേട്ടോ.. മാധവന്‍: ശരി മോളെ എന്നു പറഞ്ഞു ഫോണ്‍ കട്ടാക്കുന്നു. ഒരു ദിവസം അമ്മയേയും മോളെയും കളിച്ചാലേ ആര്‍ക്കാണ് കൂടുതല്‍ സുഖമെന്ന് അനുഭവിച്ചു അറിയാവൂ. വേഗം മാധവന്‍ വീട്ടിലേക്ക് കാര്‍ തിരിച്ചു. മാധവന്‍ വീട്ടുമുറ്റത്ത് കാര്‍ നിര്‍ത്തി. മഹേഷിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോവാതെ നേരെ തന്റെ വീടിന്റെ പിന്നിലേക്ക് പോയി. ഫോണെടുത്ത് അഷിതയെ വിളിച്ചു. അഷിത: എന്താ അമ്മാവാ മാധവന്‍: ഭാരതി അവിടെയുണ്ടോ..? അഷിത: ങാ അമ്മ താഴെയുണ്ട്. മാധവന്‍: നീ വിറക് പുരയിലേക്ക് വാ. അഷിത: എന്താ അവിടെ.. മാധവന്‍: അവിടേക്ക് വാ. അഷിത: ഇങ്ങോട്ട് വന്നൂടായിരുന്നോ. മാധവന്‍: അതല്ല നീ ഇങ്ങോട്ട് വാ അഷിത: വരാം. അമ്മയോട് ഞാനെന്താ പറയാ മാധവന്‍: എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് വാ അഷിത: ശരി അവള്‍ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്ത് താഴോട്ട് ചെന്നു. അവിടെ ഭാരതി ടീവി കണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അഷിത: അമ്മേ അന്ന് മാറ്റിയ വിറക് കുറച്ച് മാറ്റാന്ണ്ട്. അതൊന്ന് മാറ്റിവരട്ടെ ഭാരതി: ഇപ്പളോ