Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 9 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

പണി ചെയ്തു. അപ്പോളേക്കും തലയില്‍ ഒരു വെള്ള തോര്‍ത്ത് കെട്ടി അഷിത അങ്ങോട്ട് കയറി വന്നു. അഷിത: ചായ ആയില്ലേ അമ്മേ..? വിക്കികൊണ്ട് വിമല: ങാ ആവുന്നു. അഷിതയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാതെയാണ് വിമല അത് പറഞ്ഞത്. അഷിത: ഞാന്‍ തുണി അയലിലിട്ടിട്ട് വരാം വിമല: ശരി മോളെ.. അവള്‍ അത് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. കോലായില്‍ വികാരത്തിന്റെ ഉന്നതിയില്‍ മാധവന് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ അയാള്‍ നിന്നു. വിറയലും ഭയവും അയാളിലുണ്ടായിരുന്നു. കിട്ടിയ സുഖത്തിന് അയാള്‍ സന്തോഷവാനാണ്. പക്ഷെ, ഭയവും വിറയലും മാറിയില്ല. അപ്പോളാണ് തലയില്‍ വെള്ള തുണികൊണ്ട് കെട്ടി അഷിത മുറ്റത്ത് തുണി അയലിലിടാന്‍ വന്നത് മാധവന്‍ കണ്ടത്. മാധവനെ നോക്കി അഷിത ചിരിച്ചു. പക്ഷെ അയാള്‍ വികാരത്തിന് അടിമപ്പെട്ടിരുന്നു. അയലില്‍ തുണിയിട്ട് മാധവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് അഷിത: എന്തുപറ്റി..? ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മാധവന്‍: ഏയ് ഒന്നുംല്ല.. പതുക്കെ അഷിത: ഞാന്‍ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതുകൊണ്ടാണോ..? വീട്ടില്‍ ചെന്നിട്ട് നമുക്ക് ആവാം അതെല്ലാം. പോരെ മാധവന്‍ അവളെ നോക്കി തലയാട്ടി. കയ്യില്‍ ഒരു കവറില്‍ പഴവും മറ്റൊരു കവറില്‍ പാലുമായി അങ്ങോട്ട് വന്നുകൊണ്ട് വിജയന്‍: മാധവേട്ടാ ചായക്ക് വൈകിയോ..? അഷിതയില്‍ നിന്ന് കണ്ണെടുത്ത് മാധവന്‍: ഏയ് ഇല്ല. വിജയന്‍: മാധവേട്ടന്‍ ഇരിക്ക് ചായ ഇപ്പൊ തരാ

എന്നുപറഞ്ഞു അടുക്കളയിലേക്ക് പോവുന്ന അഷിതയുടെ പിന്നാലെ പോവുന്ന വിജയന്‍. മാധവന്‍ അവിടെയിരുന്നു. അയാള്‍ ആകെ പരവശനായിരുന്നു. നടന്നതിനെ പറ്റി അയാള്‍ ചിന്തിച്ചു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് അങ്ങോട്ട് വന്നുകൊണ്ട് വിജയന്‍: വാ മാധവേട്ടാ.. ചായ കുടിക്കാം. അയാള്‍ എഴുന്നേറ്റ് വിജയന് പിന്നാലെ പോയി. ഡൈനിഹാളില്‍ പുട്ടും പഴവും മാധവും വിജയനും കഴിച്ചു. പക്ഷെ, വിമല അങ്ങോട്ട് വന്നില്ല. അഷിതയായിരുന്നു എല്ലാം എടുത്തുകൊടുത്തത്. അതുകണ്ട് വിജയന്‍: വിമല എവിടെ മോളേ.. അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി അഷിത: അമ്മേ അടുക്കളയില്‍ നിന്നും വിമല അങ്ങോട്ട് വന്നു. വിജയന്‍: മാധവേട്ടന് എന്താ വേണ്ടതെന്ന് വെച്ചാല്‍ കൊടുക്ക് ഇതുകേട്ട് പുട്ടിന്റെ പാത്രി മാധവന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി ഇടാന്‍ നോക്കുന്ന വിമലയുടെ കൈയില്‍ ഇടതുകൈകൊണ്ട് പിടിച്ചുകൊണ്ട് മാധവന്‍: വേണ്ട വിമലേ.. ഇത് മതി മാധവന്റെ കൈ