കല്യാണവീട്

എന്റെ ഒരു അകന്ന ബന്ധത്തിലുള്ള ഒരു പെണ്ണിന്റെ കല്യാണത്തിന് അമ്മയുടെ നിര്ബന്ധം സഹിക്കാന് കഴിയാതെയാണ് ഞാന് പോയത്. അവരുടെ ഏക സന്താനമാണ്. ബന്ധുക്കളുമായി നല്ല ബന്ധമായിരുന്നില്ല അവര്ക്ക്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അടുത്ത ബന്ധുക്കളെന്ന് പറയാന് ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല പ്രത്യേകിച്ച് ആണ്കുട്ടികള്. കല്യാണത്തിന്റെ തലേ ദിവസം അതുകാരണം തന്നെ എനിക്ക് ഒന്ന് നിവര്ന്നു നില്ക്കാന് സമയം കിട്ടിയില്ല. ഒട്ടതോടോട്ടം ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു വിധം ഒന്ന് റസ്റ്റ് ആയി വന്നപ്പോളാണ് ഒരു ചെറിയ പെണ്കുട്ടി എന്റെ അടുത്ത് വന്നത്. ഞാന് നല്ല ദേഷ്യ തിലായിരുന്നത് മൂലം അവളെ ഞാന് നോക്കി പേടിപ്പിച്ചു. അവള് കരഞ്ഞുകൊണ്ടോടി.
അപ്പോളാണ് അവളുടെ അമ്മ വന്നു അവളെ കൊണ്ടുപോയത്. എന്നെ നല്ലവണ്ണം ഒന്ന് ഇരുതിനോക്കിയിട്ടാണ് ചേച്ചി പോയത്. അപ്പോളാണ് എനിക്ക് പറ്റിയ അബദ്ധം എനിക്ക് മനസ്സിലായത്. നല്ല സൊയമ്പന് ചരക്കായിരുന്നു ചേച്ചി. അധികം പൊക്കമില്ല, അത്യാവശ്യം വണ്ണം . ഛെ ആ കുട്ടിയുമായി കംപനിയായിരുന്നെങ്കില് ചേച്ചിയെ അത് വഴി കുപ്പിയിലാകാംആയിരുന്നു. ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.ഇനി ഞാന് അടുത്ത് ചെന്നാലുടന് ആ കൊച്ചു കരഞ്ഞു കൊണ്ടോടും.
അപ്പോളാണ് അടുത്ത ദിവസത്തെ സദ്യവട്ടതിനുള്ള സാമാനങ്ങള് ഒരുക്കാനായി എല്ലാവരും കൂടി വിവാഹം നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകാനോരുങ്ങിയത്. കൂടുതലും സ്ത്രീകളാണ്. കൂട്ടത്തില് എന്റെ അമ്മയും ഉണ്ട്. എന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോള് തന്നെ അമ്മ പറഞ്ഞു ” നീ വരണ്ട, ഞങ്ങള് പൊക്കോളാം ” അത് കേട്ടപ്പോള് എനിക്ക് സന്തോഷമായി. അങ്ങനെ എല്ലാവരും നടന്നകന്നു.അപ്പോളാണ് നമ്മുടെ ചേച്ചിയും മോളും പിറകിലായി പോകുന്നത് ഞാന് കണ്ടത്. അതോടെ എന്റെ ക്ഷീണമെല്ലാം പമ്പ കടന്നു. ഞാന്