Chapter Title : കല്യാണം 11 [കൊട്ടാരംവീടൻ]

“ മ്മ് കുറച്ചു നേരം ആയി…”

“ നിനക്ക് എന്താ പറ്റിയെ…നീ എന്തിനാ എല്ലാരോടും ദേഷ്യപ്പെട്ടു ഇറങ്ങി പോയെ…”

ഞാൻ അമ്മ പറയുന്നത് കേട്ട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു…

“ ആ കൊച്ചു എത്ര നേരം ഇരുന്നു കരഞ്ഞന്നോ.. നീ അച്ഛനോട് എന്തൊക്കെയാ പറഞ്ഞെ…”

അത് കേട്ടപ്പോൾ എന്തോ എന്റെ മനസ്സിൽ പെട്ടന്ന് അലിഞ്ഞപോലെ…

“ അത് അമ്മേ അപ്പോളത്തെ ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞതാ…എന്റെ മൂഡ് ഒന്നും ശെരിയല്ലാരുന്നു..”

ഞാൻ അമ്മക്ക് മറുപടി നൽകി…

“ നീ പെട്ടന്ന് തിരിച്ചു വാ… എല്ലാരും ഇവിടെ വിഷമിച്ചു ഇരിക്കുവാ… നീ ആ കൊച്ചിനെ ഒന്ന് വിളിക്കു…’

അമ്മ എന്നോട് ഒരു അപേക്ഷ പോലെ പറഞ്ഞു…

“ആ അമ്മേ…”

ഞാൻ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു…പെട്ടന്ന് എനിക്ക് വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം തലക്ക് പിടിച്ചു…

“അവളെ ഒന്ന് വിളിക്കാം…”

എന്ന് മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു…

“ വേണ്ട.. വിളിച്ചിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്തു പറയാനാ.. “

ഞാൻ ഫോൺ പോക്കറ്റിൽ ഇട്ട്.. ബെഡിൽ പോയി കിടന്നു…

ഹാ. എന്തൊരു സമാധാനം..പക്ഷെ ഞാൻ എന്തെക്കെയോ മിസ്സ്‌ ചെയുന്നു…ഞാൻ എന്തിനു ഇങ്ങനെ എല്ലാരിൽ നിന്നും ഒളിച്ചോടണം..ഇങ്ങനെ ഓടിയാൽ ഞാൻ എവിടെ വരെ ഓടും…

.എന്റെ കണ്ണുകൾ മെല്ലെ അടഞ്ഞു..

“ എടാ ചെക്കാ…നീ എന്തിനാ വിഷമിച്ചു ഇരിക്കുന്നെ…”

അമൃത എന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നു എന്റെ തലയിൽ തലോടി.. എന്നോട് ചോദിച്ചു..

“ നീ ഇല്ലാതെ എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ലടി…എന്നെ തനിച്ചാക്കി നീ എവിടെ പോയതാ…”

ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്ക് ചോദിച്ചു…

“ അത് ഒന്നും സാരമില്ല…ഇത്രേം