Chapter Title : കല്യാണി - 5

കണ്ടപ്പോള്‍ ബലരാമന്റെ സാധനം കരുത്താര്‍ജ്ജിച്ചു. സഹദേവന്‍ ഏറെക്കുറെ പൂസായി ആടിയാടിയാണ് ഉണ്ണാന്‍ ഇരുന്നത്.

“ഇന്ന് ചേട്ടന് കുറച്ചു കൂടിയല്ലോ”

ബലരാമനെ മുട്ടിയുരുമ്മി നിന്നു ചോറ് വിളമ്പിക്കൊണ്ട് അമ്പിളി പറഞ്ഞു. തൊട്ടടുത്ത് വെണ്ണനിറമുള്ള മടക്കുകള്‍ വീണ അവളുടെ വയറു കണ്ടപ്പോള്‍ ബലരാമന്‍ തന്റെ പരവേശം പ്രകടമാകാതിരിക്കാന്‍ പണിപ്പെട്ടു.

“അതാണോ ഒരിക്കലും വിളമ്പാന്‍ വരാത്ത നീ ഇന്ന് വന്നുകളയാം എന്ന് കരുതിയത്?” അര്‍ജ്ജുനന്‍ ആയിരുന്നു ചോദ്യത്തിന്റെ ഉടമ.

“ഞാന്‍ അര്‍ജ്ജുനെട്ടന് വിളമ്പുന്നില്ല..എന്താ അത് പോരെ” അമ്പിളി തുട ബലരാമന്റെ മേല്‍ അമര്‍ത്തി നിന്നുകൊണ്ട് അപ്പുറത്ത് ഇരുന്ന സഹദേവന് വിളമ്പിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“എന്തായാലും ആദ്യമായി നിന്റെ തൃക്കൈ കൊണ്ട് അല്പം ആഹാരം വിളമ്പുന്നത് കാണാനുള്ള യോഗം എങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഉണ്ടായല്ലോ..ഇല്ലേ വല്യെട്ടാ..തിന്നാനുള്ള യോഗം കിട്ടുമോ എന്നറിയില്ലെങ്കിലും ആദ്യമായി സഹദേവന്റെ ഒപ്പം വല്യേട്ടനെങ്കിലും അത് കിട്ടിയല്ലോ”

നിഷ്കളങ്കമായി കാര്‍ത്തികേയന്‍ പറഞ്ഞതായിരുന്നു അതെങ്കിലും ബലരാമാന്റെയും അമ്പിളിയുടെയും മനസ്സില്‍ അതൊരു ഞെട്ടല്‍ ഉളവാക്കി.

“കാര്‍ത്തിയേട്ടനും തരാം..എന്താ അത് പോരെ?” അമ്പിളി അവന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“എന്നാല്‍ ശരി..ഇന്നത്തെ വിളമ്പല്‍ മൊത്തം അമ്പിളി വക..”

മാധവന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അതോടെയാണ് ബലരാമന്റെ മനസ്സില്‍ ആശ്വാസം ഉണ്ടായത്. അനുജന്മാര്‍ തന്നെ സംശയിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് കാര്‍ത്തികേയന്റെ സംസാരം കേട്ടപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക് തോന്നിയിരുന്നു. അമ്പിളി എല്ലാവര്‍ക്കും വിളമ്പി എങ്കിലും അവള്‍ ചന്തികളും തുടകളും മുട്ടി ഉരുമ്മിയത് ബലരാമനെ മാത്രമാണ്.

എല്ലാവരും ഉണ്ട ശേഷം അവരവരുടെ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി. കുട്ടികള്‍ അവിടവിടെ അവരുടെ സമ്മേളനം നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ അമ്പിളി മുറിയിലായിരുന്നു. മദ്യം അമിതമായ അളവില്‍ കഴിച്ചിരുന്ന സഹദേവന്‍ ആടിയാടി മുറിയിലെത്തി കട്ടിലിലേക്ക് വീണു. അമ്പിളി