Chapter Title : കല്യാണി - 5

കടിച്ചു തിന്നാന്‍ വരുന്ന ഭാവത്തോടെ നടക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് അത്തരത്തില്‍ ചിന്തിക്കാന്‍ കൂടി അവള്‍ക്ക് ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇന്ന് പക്ഷെ വളരെ അപ്രതീക്ഷിതമായി തന്റെ കുളി അദ്ദേഹം കണ്ടിരിക്കുന്നു. ആ മുഖത്തെ ഭാവം താന്‍ കണ്ടതാണ്; കത്തിജ്വലിക്കുന്ന കാമം.

അന്ന് ആഹാരം വിളമ്പാന്‍ അമ്പിളിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവള്‍ സാരിയും ബ്ലൌസും ധരിച്ചിരുന്നു എങ്കിലും വളരെ വിശാലമായി വേണ്ടതെല്ലാം കാണിച്ചുകൊണ്ടാണ് അത് ധരിച്ചിരുന്നത്. ചെറിയ നീല ബ്ലൌസും മങ്ങിയ വെള്ളയില്‍ നീലപൂക്കള്‍ ഉള്ള സാരിയുമാണ് അവള്‍ ധരിച്ചിരുന്നത്. വെളുത്തു കൊഴുത്ത കൈകള്‍ മുക്കാലും നഗ്നമാണ്‌. നന്നായി താഴ്ത്തിക്കുത്തിയ സാരിക്ക് മീതെ വിശാലമായ പരന്ന വയറും നാഴി എണ്ണ കൊള്ളുമെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന വലിപ്പവുമുള്ള പൊക്കിളും പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ച് കണ്ണില്‍ മഷി നീട്ടിയെഴുതി നീണ്ട മുടി വിടര്‍ത്തിയിട്ടു ആഹാരവുമായി വരുന്ന അമ്പിളിയെ കണ്ടപ്പോള്‍ ബലരാമന്റെ സാധനം കരുത്താര്‍ജ്ജിച്ചു. സഹദേവന്‍ ഏറെക്കുറെ പൂസായി ആടിയാടിയാണ് ഉണ്ണാന്‍ ഇരുന്നത്.

“ഇന്ന് ചേട്ടന് കുറച്ചു കൂടിയല്ലോ”

ബലരാമനെ മുട്ടിയുരുമ്മി നിന്നു ചോറ് വിളമ്പിക്കൊണ്ട് അമ്പിളി പറഞ്ഞു. തൊട്ടടുത്ത് വെണ്ണനിറമുള്ള മടക്കുകള്‍ വീണ അവളുടെ വയറു കണ്ടപ്പോള്‍ ബലരാമന്‍ തന്റെ പരവേശം പ്രകടമാകാതിരിക്കാന്‍ പണിപ്പെട്ടു.

“അതാണോ ഒരിക്കലും വിളമ്പാന്‍ വരാത്ത നീ ഇന്ന് വന്നുകളയാം എന്ന് കരുതിയത്?” അര്‍ജ്ജുനന്‍ ആയിരുന്നു ചോദ്യത്തിന്റെ ഉടമ.

“ഞാന്‍ അര്‍ജ്ജുനെട്ടന് വിളമ്പുന്നില്ല..എന്താ അത് പോരെ” അമ്പിളി തുട ബലരാമന്റെ മേല്‍ അമര്‍ത്തി നിന്നുകൊണ്ട് അപ്പുറത്ത് ഇരുന്ന സഹദേവന് വിളമ്പിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“എന്തായാലും ആദ്യമായി നിന്റെ തൃക്കൈ കൊണ്ട് അല്പം ആഹാരം വിളമ്പുന്നത് കാണാനുള്ള യോഗം എങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഉണ്ടായല്ലോ..ഇല്ലേ വല്യെട്ടാ..തിന്നാനുള്ള യോഗം കിട്ടുമോ എന്നറിയില്ലെങ്കിലും ആദ്യമായി സഹദേവന്റെ ഒപ്പം വല്യേട്ടനെങ്കിലും അത് കിട്ടിയല്ലോ”

നിഷ്കളങ്കമായി കാര്‍ത്തികേയന്‍ പറഞ്ഞതായിരുന്നു അതെങ്കിലും ബലരാമാന്റെയും അമ്പിളിയുടെയും മനസ്സില്‍ അതൊരു ഞെട്ടല്‍ ഉളവാക്കി.

“കാര്‍ത്തിയേട്ടനും തരാം..എന്താ അത് പോരെ?” അമ്പിളി അവന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“എന്നാല്‍ ശരി..ഇന്നത്തെ വിളമ്പല്‍ മൊത്തം അമ്പിളി വക..”

മാധവന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അതോടെയാണ് ബലരാമന്റെ മനസ്സില്‍ ആശ്വാസം ഉണ്ടായത്. അനുജന്മാര്‍ തന്നെ സംശയിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് കാര്‍ത്തികേയന്റെ സംസാരം കേട്ടപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക് തോന്നിയിരുന്നു. അമ്പിളി എല്ലാവര്‍ക്കും വിളമ്പി എങ്കിലും