Chapter Title : കല്യാണി - 6
താഴ്ത്തിക്കളഞ്ഞു.
“ഇപ്പോഴാണോ ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കുന്നത്”
അമ്പിളിയുടെ മധുരസ്വരം കേട്ടു ബാലകൃഷ്ണന് കണ്ണുകള് ഉയര്ത്തി. അലസമദാലസയെപ്പോലെ വിരല് മെല്ലെ ഊമ്പിക്കൊണ്ട് തന്നെ നോക്കുന്ന അമ്പിളിയെ കണ്ടപ്പോള് അവന്റെ ചങ്കിടിപ്പ് കൂടാന് തുടങ്ങി.
“ഒന്നും പറേണ്ട കുഞ്ഞമ്മേ..സാധാരണ എന്നെക്കാള് മുന്പേ എഴുന്നേല്ക്കുന്ന ബാലേട്ടന് ഇന്ന് ഇപ്പഴാ എഴുന്നേറ്റത്” ശ്രീദേവി അമ്പിളിയോട് പറഞ്ഞു.
“രാത്രീല് പാടം പൂട്ടാന് പോയാരുന്നോ ഇത്ര ക്ഷീണിക്കാന്” കള്ളച്ചിരിയോടെ അമ്പിളി ചോദിച്ചു.
“ഉം പോയി..കുറെ വല്യ പാടം ആയിരുന്നു..പൂട്ടി തീരണ്ടേ” ബാലകൃഷ്ണന് വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.
“രാത്രി കണ്ണ് കാണാതെ പൂട്ടി കലപ്പ ഒടിയരുത്” അമ്പിളി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“എന്റെ കലപ്പ അങ്ങനെ ഒടിയില്ല..ചെറിയച്ഛന് പൂട്ടിയപ്പോ കലപ്പ ഒടിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും..ഇത് ഏതു പാടവും നന്നായി ഉഴുതു മറിക്കും”
അമ്പിളി കുടുകുടെ ചിരിച്ചു. ആ ചിരി കണ്ടപ്പോള് അവളെ പിടിച്ച് അവിടെക്കിടത്തി പണിയണം എന്ന് ബാലകൃഷ്ണന് മോഹമുണ്ടായി.
“ഏത് പാടം പൂട്ടിയ കാര്യമാ നിങ്ങള് പറയണേ...എനിക്കൊന്നും മനസിലാകുന്നില്ല” അവരുടെ സംസാരം മനസിലാകാതെ ശ്രീദേവി ചോദിച്ചു.
“എടി കുഞ്ഞമ്മയ്ക്ക് വലിയ ഒരു നെല്പ്പാടം ഉണ്ട്..അവിടെ കുറെ നാളായി ആരും ഉഴുന്നില്ല..മുന്പ് ചെറിയച്ഛന് ഉഴുതുകൊണ്ടിരുന്ന പാടമാണ്..എന്നോട് അവിടുത്തെ കൃഷി നോക്കാമോ എന്ന് കുഞ്ഞമ്മ ചോദിച്ചു..അതിനു പറ്റില്ല എന്ന് പറഞ്ഞതിന് എന്നെ കളിയാക്കുകയാ” ബാലകൃഷ്ണന് അവള്ക്ക് വേണ്ടി പുതിയൊരു കഥ അങ്ങ് മെനഞ്ഞു.
“ഓ..അല്ലേലും ബാലേട്ടന് ചെളിയില് ഇറങ്ങാന് മടിയാണല്ലോ..കച്ചോടം അല്ലെ ഇഷ്ടം”
“ശ്രീദേവി പിടിച്ചിറക്കണം ബാലേട്ടനെ..വല്യ ഉഴുതുകാരന് ആണെന്നാ ഭാവം” അമ്പിളി ബാലകൃഷ്ണനെ നോക്കിയാണ് അത് പറഞ്ഞത്.
“ഉം..ഒരു ദിവസം ഞാന് ഉഴുതു കാണിച്ചു തരാം”
സഹദേവന് വരുന്നത് കണ്ട അമ്പിളി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെ നിന്നും
💬 Comments
View all comments