Chapter Title : കല്യാണി - 8

അതില്‍ മുഖമിട്ടുരുട്ടി വന്യമായി ഒന്ന് കരഞ്ഞു. തന്റെ കാലിലൂടെ എന്തോ ദേഹത്തേക്ക് കയറുന്നത് പോലെ അവള്‍ക്ക് തോന്നി. പൂച്ച എങ്ങോട്ടോ ഓടിമാറി.

ഈ സമയത്ത് സ്വന്തം ഭാര്യയ്ക്ക് പാലില്‍ ഉറക്കഗുളിക നല്‍കിയിട്ട് അമ്പിളിയുടെ അടുത്തു പോകാനായി കിടക്കുകയായിരുന്നു ബലരാമന്‍. അവളെ കൊതിതീരെ പ്രാപിക്കാന്‍ അന്നുമുതല്‍ വെമ്പിയിരുന്ന അയാളെ ഇന്നാണ് അമ്പിളി രഹസ്യമായി ചെല്ലാന്‍ പറഞ്ഞത്. അവള്‍ തന്നെ ഭാര്യയ്ക്ക് നല്‍കാനായി ഗുളികയും അയാളെ ഏല്‍പ്പിച്ചു. മകന്‍ ഇല്ലാത്തതിന്റെ ആശ്വാസം അയാള്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും മകള്‍ വന്നത് തെല്ല് അസ്വസ്തത ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. ഭാര്യ നല്ല ഉറക്കമായി എന്ന് മനസിലായതോടെ ബലരാമന്‍ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തിറങ്ങി. ഉര്‍വശി മുറി ഉള്ളില്‍ നിന്നും അടച്ചിട്ടാണ് ഉറക്കം. അവളുടെ മുറി പരിശോധിച്ച ശേഷം അയാള്‍ മെല്ലെ ബാലകൃഷ്ണന്റെ മുറിയുടെ വാതിലിനു മുന്‍പിലൂടെ പോകാനൊരുങ്ങി. മുറിയുടെ വാതില്‍ മലര്‍ക്കെ തുറന്ന് കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ അയാള്‍ ഒന്ന് ശങ്കിച്ചു. പിന്നെ രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ച് അതിന്റെ മുന്‍പിലെത്തി ഉള്ളിലേക്ക് ഒന്ന് പാളി നോക്കി. അഭൌമമായ സ്ത്രൈണഗന്ധം ആ മുറിയില്‍ നിന്നും വെളിയിലേക്ക് വമിക്കുന്നതറിഞ്ഞ ബലരാമന്‍ ആ ഗന്ധം വലിച്ചുകയറ്റി. ശ്രീദേവി! അതിസുന്ദരിയും മാദകയുമായ തന്റെ മരുമകളുടെ ഗന്ധമാണ് ഇത്! സ്ത്രീയുടെ വിയര്‍പ്പിന്റെ ഗന്ധം മുല്ലപ്പൂവുമായി ഇടകലര്‍ന്നു മൂക്കിലേക്കടിച്ചുകയറിയപ്പോള്‍ ബലരാമന്‍ മയങ്ങിപ്പോയി.

അയാള്‍ സ്വയമറിയാതെ ആ മുറിയിലേക്ക് കയറി. പരിപൂര്‍ണ്ണ നഗ്നയായി ഒരു തങ്കവിഗ്രഹം പോലെ കമിഴ്ന്നുകിടക്കുന്ന തന്റെ മരുമകളെ അയാള്‍ അരണ്ടവെളിച്ചത്തില്‍ കണ്ടു. ബലരാമന്‍ അമ്പിളിയുടെ കാര്യം പാടെ മറന്നു. അയാള്‍ സ്വയം മറന്ന് തന്റെ കണ്മുന്നില്‍ കിടക്കുന്ന സ്ത്രീ സൌന്ദര്യത്തിന്റെ പാരമ്യതയെ നോക്കി. അല്‍പ്പം കൂടി പ്രകാശം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ നിരുപമമായ ആ മുഗ്ദ്ധസൌന്ദര്യം തനിക്ക് കുറേക്കൂടി വ്യക്തതയോടെ കാണാമായിരുന്നു എന്നയാള്‍ ഓര്‍ത്തു. സ്വയം മറന്ന് ബാലരാന്‍ അങ്ങനെ നില്‍ക്കെ, മുറിയുടെ വാതില്‍ സ്വയം അടഞ്ഞു. അതിന്റെ ഓടാമ്പല്‍ തനിയെ വീഴുകയും ചെയ്തു. ബലരാമനെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് മുറിയില്‍ തൂക്കിയിരുന്ന റാന്തല്‍ വിളക്ക് സ്വയം പ്രകാശിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. വളരെ പഴക്കമുള്ള ആ വിളക്ക് കരണ്ട് വന്ന ശേഷം ഒരു അലങ്കരവസ്തുവായി മാത്രം മുറിയില്‍ തൂക്കിയിട്ടിരുന്നതാണ്. വെളിച്ചം മുറിയില്‍ പരന്നപ്പോള്‍ ബലരാമന്‍