Chapter Title : കല്യാണി - 9
“കള്ളം. ഞാന് കണ്ടല്ലോ”
ബലരാമന് ഒന്ന് ഞെട്ടി. പക്ഷെ അയാള് ആ ഞെട്ടല് പുറമേ കാണിച്ചില്ല.
“എന്ത്? എന്ത് കണ്ടൂന്ന്?”
“വല്യേട്ടന് ശ്രീദേവിയുടെ മുറിയില്....”
അവള് അര്ദ്ധോക്തിയില് നിര്ത്തിയിട്ട് അയാളെ നോക്കി. ബലരാമന് ശക്തമായിത്തന്നെ ഞെട്ടി. ഇവള് താന്നെയും ശ്രീദേവിയെയും കണ്ടോ? ഞെട്ടല് പുറമേ കാണിക്കാതിരിക്കാന് അയാള് നന്നേ പണിപ്പെട്ടു.
“നീ എന്താ അമ്പിളി ഈ പറയുന്നത്? എപ്പോഴത്തെ കാര്യമാ ഇത്?”
“ഹും...” അമ്പിളി കടി മൂത്ത് വീണ്ടും ചുണ്ട് മലര്ത്തി. പകല് സമയം ആയിരുന്നില്ലെങ്കില് ബാലരമാന് അവളെ അവിടെ പിടിച്ചു കിടത്തി പണിഞ്ഞേനെ. അവളുടെ ചോരച്ചുണ്ട് അയാളെ അത്രയ്ക്ക് ഭ്രമിപ്പിച്ചു. അമ്പിളി അത് തന്നെയാണ് മോഹിച്ചിരുന്നതും. രോമം നിറഞ്ഞ അയാളുടെ കരുത്തന് ദേഹത്തേക്ക് പടര്ന്നു കയറാന് അവളിലെ കാമാഭ്രാന്തി വെമ്പി. തുടയിടുക്ക് നനഞ്ഞ് പാന്റീസ് കുതിരുന്നത് അവളെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.
“നീ വല്ല സ്വപ്നോം കണ്ടതാകും” ബലരാമന് തടിയൂരാന് മാര്ഗ്ഗം തെടിപ്പറഞ്ഞു.
“ഹും..വല്യേട്ടന് വരാതിരുന്നപ്പോള് ഞാന് അങ്ങോട്ട് വന്നിരുന്നു. അപ്പോഴാ കണ്ടത്”
“ങേ..നീ എന്തിനാണ് അങ്ങോട്ട് വന്നത്?”
“എനിക്ക് വേണ്ടിയിട്ട്..അവിടൊരാള് ശവം പോലെ കിടന്നുറങ്ങിയാല് ഞാന് എന്ത് ചെയ്യും..എനിക്ക് വല്യേട്ടനെ വേണമായിരുന്നു..” അവള് വിരല് കടിച്ച് എന്നെ ഒന്ന് പണ്ണ് എന്ന ഭാവത്തില് അയാളെ നോക്കി.
“നിനക്ക് ഭ്രാന്താണോ അമ്പിളി? രാത്രി നീ അങ്ങോട്ട് വരുന്നത് ആരേലും കണ്ടാല്?”
“എനിക്ക് ഭ്രാന്താണ്..വല്യേട്ടന്റെ ഈ ശരീരം എനിക്ക് ഭ്രാന്താണ്..വാ വല്യേട്ടാ..നമുക്ക് ആ പൊന്തക്കാട്ടിലേക്ക് പോകാം..” അമ്പിളി നഖം കടിച്ചു പറിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അമ്പിളി പകല് സമയമാണ്..ആരെങ്കിലും വരും..നീ ഒന്നടങ്ങ്..”
“ഹും..ഇന്നലെ രാത്രി മരുമോളെ നന്നായി സുഖിപ്പിച്ചു കൊടുത്തല്ലോ..കള്ളന്”
💬 Comments
View all comments