Chapter Title : കല്യാണി - 9

കീഴ്പ്പെടുത്തിക്കളഞ്ഞിരുന്നു. ആലോചിക്കാന്‍ വന്ന വിഷയമൊക്കെ മറന്ന് മദമിളകിയ അമ്പിളിയുടെ പിന്നാലെ അയാള്‍ ആ പൊന്തക്കാട്ടിലേക്ക്‌ ചെന്നു. അവളുടെ പൂറിന്റെ സ്വാദ് അയാളെ ലഹരിപിടിപ്പിച്ചിരുന്നു. ചുറ്റും കുറ്റിച്ചെടികള്‍ ഇടതൂര്‍ന്നു വളര്‍ന്ന ആ ചെറിയ കാടിന്റെ നടുവില്‍ പച്ചപ്പുല്ല് വളര്‍ന്ന് രണ്ടാള്‍ക്ക് കിടക്കാവുന്ന സ്ഥലമുള്ള ഇടത്തെത്തി അമ്പിളി തിരിഞ്ഞു നിന്നു. അവളുടെ കൊഴുത്ത വയര്‍ മടക്കുകളിലെ വിയര്‍പ്പ് ബലരാമന്‍ കണ്ടു.

“അമ്പിളി..പെണ്ണെ ആരേലും വരുമെടി...”

“വല്യേട്ടന്‍ വരുന്നത് പലരും കണ്ടിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഒരാളും വരില്ല ഇങ്ങോട്ട്” അവള്‍ വശ്യമായ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

“നീ വരുന്നതും അവര്‍ കണ്ടില്ലേ?”

“ഇല്ല..മുരുകന്‍ മാത്രമെ കണ്ടുള്ളൂ. ആരോടും പറയരുത് എന്ന് ഞാന്‍ അവനോടു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതേപോലെ വല്യേട്ടന്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ആരെയും പിന്നിലേക്ക് വിടരുതെന്നും...”

“അവന്‍ പറഞ്ഞാലോ”

“ഇല്ല വല്യെട്ടാ..അവന്‍ എന്റെ കുട്ടിയാ..ഞാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അവന്‍ അനുസരിക്കും”

കൈലി അഴിച്ചു താഴെ വിരിച്ച ശേഷം അതിന്റെ മീതെ തോര്‍ത്തും വിരിച്ചിട്ട് അമ്പിളി അയാളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞ് കൈകള്‍ പൊക്കി അഴിഞ്ഞു കിടന്ന മുടി കെട്ടി. ആ വിളഞ്ഞു തുടുത്ത ശരീരത്തിന്റെ പകല്‍ വെളിച്ചത്തിലുള്ള ദര്‍ശനം ബലരാമന്റെ ശേഷിച്ച നിയന്ത്രണം കൂടി ഇല്ലാതാക്കി. വിയര്‍ത്ത കക്ഷങ്ങളും വിയര്‍പ്പ് മണികള്‍ തുള്ളിക്കളിക്കുന്ന മുലകളും വയറും അയാള്‍ മാറിമാറി നോക്കി.

“അങ്ങ് വിയര്‍ത്തല്ലോടീ പെണ്ണെ നീ..”

“എന്റെ ശരീരം വേഗം വിയര്‍ക്കും..”

അയാള്‍ അവളുടെ മുന്‍പില്‍ മുട്ടുകുത്തി ആ വയറില്‍ പറ്റിയിരുന്ന വിയര്‍പ്പ് നക്കിയെടുത്തു. അമ്പിളി ഇക്കിളി മൂലം ഒന്ന് പുളഞ്ഞു. അയാള്‍ അവളുടെ വയറിന്റെ നാലുഭാഗവും നക്കി. പിന്നെ മേലേക്ക് പൊന്തി മുടികെട്ടിക്കൊണ്ട് നിന്നിരുന്ന അമ്പിളിയുടെ കക്ഷങ്ങള്‍ ഭ്രാന്തമായി