Chapter Title : കല്യാണിയമ്മ [സേതു]

മോനേ? ഞാനെടുക്കത്തില്ലോ? അവരുടെ പരിഭവം! എടുത്തുകുത്തിയ മുണ്ടിന്റെ താഴെ കൊഴുത്ത വെളുത്ത തുടകളുടെ കീഴറ്റം കാണാമായിരുന്നു.

ഓ. അതിനെന്താ.. ഞാൻ പാത്രങ്ങൾ സിങ്കിൽ വെച്ചു. ആ തടിച്ച മുലകളിൽ ഒന്നുരുമ്മി. അവരൊന്ന് പിടഞ്ഞുവോ?

ഒരു സ്കൂളിൽ കേറി ഞാനിരുന്നു. അവരുടെ താളത്തിലുള്ള ചലനങ്ങളും, കൊഴുത്ത അവയവങ്ങളും കൺ തുറക്കെ കണ്ടുകൊണ്ട് നീയെന്താ പാത്രം കഴുകുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ല്യോ? അമ്മ എന്റെ നേർക്ക് മുഖം തിരിച്ച് ഒരു കുത്തുചോദ്യമെറിഞ്ഞു.

ചക്രവർത്തിനീ നിനക്കു ഞാനെൻറ ശിൽപ്പഗോപുരം തുറന്നു.... പുഷ്പപാദുകം പുറത്തുവെച്ചു നീ നഗ്നപാദയായകത്തുവരൂ.. ഞാൻ മെല്ലെ മൂളി.
അമ്മയുടെ മുഖം വികസിച്ചു.
നീ നന്നായി പാടുമല്ലോ...

അതു പിന്നെ ഈ തങ്കവിഗ്രഹം കണ്ടാൽ പൊട്ടനും ഒന്ന് മൂളിപ്പോവത്തിലോ?
വേണു... നീയെന്നെ കൊറേ പൊക്കുന്നൊണ്ട്. അവർ ചിരിച്ചു. പിന്നെ തിരിഞ്ഞ് പാത്രങ്ങൾ മോളിലത്തെ ഷെൽഫിൽ വെയ്ക്കാൻ തുനിഞ്ഞു.
ഞാനെണീറ്റ് പിന്നിൽ നിന്നും ആ ചന്തിയിലമർന്ന് പാത്രം വാങ്ങി മോളിൽ വെച്ചു. ആ വിയർപ്പിന്റെ നേരിയ മണവും കൊഴുത്ത ചന്തിക്കുടങ്ങൾ എന്റെ കുണ്ണയിൽ അമർന്നപ്പോൾ അനിഭവിച്ച് കൊല്ലുന്ന സുഖവും എന്നെ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു.

എന്നാൽ ശരിക്കുമൊന്ന് പൊക്കാമെന്റെ കല്യാണീ... അവരുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചിട്ട് ഞാൻ ആ ചന്തിക്കു കീഴെ പിടിച്ച് അവരെയൊന്ന് പൊക്കിയിട്ട് ഒന്ന് കറക്കി.

അവർ എന്നെ അമ്പരപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ആർത്തുചിരിച്ചു.
എന്നെ വിടെടാ വേണൂ... അവർ കിടന്ന് വിളിച്ചു.
ഞാൻ അമ്മയെ താഴെയിറക്കി. മുണ്ട് കൈപ്പത്തികളിൽ പറ്റി ഊർന്ന് മേപ്പോട്ടു കേറി. ആ തടിച്ച തുടകളിൽ ഞാൻ അമർത്തി ഞെരിച്ച് ഒന്ന് തഴുകി. പിന്നെ അവരെ നെലത്തിറക്കി.

അമ്മ വാത്സല്യത്തോടെ എന്റെ കവിളിൽ മെല്ലെ