Chapter Title : കമ്പംമെട്ട് സ്റ്റേഷനിലെ അമ്മയുടെ രാത്രി 1 [മോനു]

കരഞ്ഞോണ്ടാണ് അമ്മയുടെ വരവ്

"സാറെ എന്റെ മോൻ.."
"നീയാണോ ഇവന്റെ തള്ള ?"

പരുക്കൻ ശബ്ദത്തോടെ മാത്യുസാർ ചോദിച്ചു

"അതെ സാറെ"

അമ്മ തേങ്ങിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

"എന്താ നിന്റെ പേര്?"
"ബിന്ദു."
"മുഴുവൻ  പേര് പറയടി"

ദേഷ്യപ്പെട്ട് അയാൾ അമ്മയുടെ നേരെ ചാടി

"ബിന്ദു മനോജ്"

അമ്മ പേടിയോടെ പറഞ്ഞു

"മനോജാര ഇവന്റെ തന്തയാണോ?"
"അതെ സാറേ"
"എന്നിട്ടവൻ എന്തിയേ?"
"മരിച്ച് പോയി സാറേ"
"എത്ര നാളായി?"
"5  വർഷമായി"
"ആഹാ ഐ.ഡി വല്ലതുമുണ്ടോ കൈയിൽ?"
"ഉണ്ട് സാറെ"

ഐഡി കാർഡെടുത്ത് കൊടുത്തുകൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു ,അമ്മയുടെ കൈയിൽ തഴുകി  മാത്യു സാർ അത് വാങ്ങി

"ഉം ഫോണും പേഴ്‌സുമൊക്കെ ഇവിടെ വച്ചിട്ട് ചെറുക്കനെ പോയി കണ്ടോ"

അമ്മ അത്പോലെ ചെയ്തു ,അയാൾ അപ്പോൾ തന്നെ ഫോൺ എടുത്ത് മാറ്റി
അമ്മ എന്റെ അടുത്തോട്ട് വന്നു , ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ സുനിൽസാർ എന്നെ തടഞ്ഞു.
"എങ്ങോട്ടേക്കാടാ ഈ ചാടുന്നെ അവിടെയിരി.

അതെ ചേച്ചി  എന്തേലും പറയാനുണ്ടേൽ ഇരുന്ന് പറഞ്ഞോണം, അല്ലാതെ ഇതൊന്നും നടക്കത്തില്ല, പ്രതിയെ മജിസ്ട്രാറിന്റടുത്ത് കൊണ്ട് പോകുന്നതിനു മുൻപ് ഇങ്ങനെ കാണാൻ പോലും സമ്മതിക്കേണ്ട ആവശ്യമുള്ളതല്ല."

സുനിൽസാർ അധികാരമട്ടിൽ കല്പിച്ചു.
"സോറി സാറെ അറിയത്തില്ലാരുന്നു"
അമ്മ അയാളോട് പറഞ്ഞു.
"ചേച്ചി വേണേൽ ഇരുന്നോണ്ട് സംസാരിച്ചോ "
സുനിൽ സാർ നാസർസാറിനെയും മാത്യു സാറിനെയും നോക്കി ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു
അമ്മ എന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടൽ കുത്തിയിരുന്നു ,
വെളുത്ത ലെഗ്ഗിൻസിലൂടെ അമ്മയുടെ തടിച്ച തുട അവരുടെ മുന്നിൽ മുഴച്ചു നിന്നു ,മാത്യു സാറിനെ  അമ്മയുടെ വിടർന്ന കുണ്ടി വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു , അയാളുടെ ചോരചുവപ്പൻ കണ്ണുകൾ അമ്മയുടെ കുണ്ടികളെ  കാർന്ന്  തിന്നു.
കുനിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മയുടെ മുലകൾക്കിടയിലെ അഗാധ ഗർത്തം  സുനിൽസാറിന് കാഴ്ചവസ്തു  കണക്കെ നയനസുഖം ഒരുക്കി.
"എന്താടാ മോനെ ഇത്?"

അമ്മ കരഞ്ഞോണ്ട് ചോദിച്ചു

"അമ്മെ ഞാൻ അറിയാതെ"
"ഇതിനാണോടാ നീ പഠിക്കാൻ പോയേ"
"അമ്മെ സോറി ഒരു അബദ്ധം പറ്റിയതാ
എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു ,എന്നെ എങ്ങനേലും രക്ഷിക്കമ്മേ"
ഞാൻ കരഞ്ഞോണ്ട് പറഞ്ഞു

സുനിൽ സാർ അമ്മയുടെ