Chapter Title : കണ്ടുമുട്ടലും ജീവിതവും [Hiran]

ഒരു ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി അവൾ ബാഗ് തുറന്നു ഒരു തുണി എടുത്തു താഴെ ഇട്ടു എന്നിട്ട് എന്നോട് ബാഗ് പിടിക്കാൻ പറഞ്ഞു.

അവൾ എന്നിട്ടു ജീൻസ് അഴിച്ചു എന്നിട്ടു ടീഷർട്ടും ഊരിമാറ്റി എന്നിട്ട് താഴെ ഇട്ട ആ തുണി എടുത്തു നിവർത്തി, പെണ്ണുങ്ങൾ അകത്തിടുത്തിടുന്ന ഷിമ്മീസിന് കുറച്ചു നീളം ഉള്ളത് പോലെ ഒരു ഡ്രസ്സ്. അവൾ അത് ഇട്ടിട്ട് ആ ജീൻസും ടീഷർട്ടും എടുത്തു ബാഗിൽ ഇട്ടു എന്നിട്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾക്ക് യാതൊരു നാണവും ഇല്ലാ എന്ന് മനസ്സിലായി. അതൊരു ബനിയൻ തുണി പോലുള്ള മെറ്റീരിയൽ ആയിരുന്നു. സ്ലീവെലെസ്സ് ആയത് കൊണ്ടും കൈയുടെ തുള അത്യാവശ്യം വലുതായതു കൊണ്ടും രണ്ടു സൈഡിലൂടെയും മുല ഏറെക്കുറെ കാണാമായിരുന്നു,

അത്യാവശ്യം നീളം ഉള്ള മുടി അവൾ മുൻപിലേക്ക് മുല മറയുന്ന വിധം ഇട്ടു. ഇറക്കം പുറകിൽ അവളുടെ കുണ്ടിയുടെ അത്ര മാത്രം മുന്നിൽ അവളുടെ പൂറിനു താഴെ വരെ ഉണ്ട്. എന്നാൽ നടക്കുമ്പോൾ അറിയില്ല ഇവൾ ഒന്നും അടിയിൽ ഇട്ടിട്ടില്ലെന്നു. പക്ഷേ, ഒന്ന് കുനിഞ്ഞാലോ, ഇരുന്നല്ലോ എല്ലാം കാണാം.

ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചു നടന്നു. ഞാൻ അവളോട് കല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണോ എന്ന് ചോദിച്ചു അവൾ പൊട്ടി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഇല്ലല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞു. (ഞങ്ങളുടെ സംസാരം ഒക്കെ ഹിന്ദിയിലാണ് കേട്ടോ). ഞാൻ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. കുറച്ചു സമയത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം അവൾ തന്നെ പറഞ്ഞു അവൾക്ക് പതിമൂന്നാം വയസ്സ് മുതൽ മുലയിൽ നിന്ന് പാൽ വരാനും ഭയകര വേദനയും ഒക്കെ തുടങ്ങി എന്നിട്ട് ഡോക്ടറെ കാണിച്ചപ്പോൾ ആ ഡോക്ടർ വേറെ ഏതോ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് റെഫർ ചെയ്തു രണ്ടു മൂന്ന് മാസത്തെ ടെസ്റ്റുകൾ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ബ്രെസ്റ് കാൻസർ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു, കീമോ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ പറയുകയും ചെയ്തു.

ബ്രെസ്റ് മുറിച്ചു കളയേണ്ട അവസ്ഥ അല്ല പക്ഷേ വേറെ എന്തോ സെല്ലുകൾ ഡാമേജ് ആയതു എന്തോ ആണെന്ന് ഡോക്ടർസ് പറഞ്ഞു. കീമോ ചെയ്യുന്നതിനോട് അവളുടെ വീട്ടിൽ ഭയങ്കര സങ്കടവും വിഷമവും. അന്നൊക്കെ ഇത് അത്ര കോമ്മൺ അല്ലല്ലോ. അവളുടെ അച്ഛൻ ആർമിയിൽ ആയിരുന്നു നല്ല സാമ്പത്തിക സ്ഥിതിയും അങ്ങനെ അമേരിക്കലയിലെ മായോ ക്ലിനിക്കിൽ ചികിൽസിച്ചു മോശം സെല്ലുകൾ മാത്രം എടുത്തു കളഞ്ഞു. മരുന്ന് കുറച്ചു വർഷങ്ങൾ കഴിച്ചു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഇപ്പോൾ തൊണ്ണൂറ്റി അഞ്ചു ശതമാനം ഭേദമായെന്നോ അങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ