Chapter Title : കനി [RT]

ഇത് വരെ മുടക്കിയിട്ടില്ല. എന്നിട്ടും പടച്ചവൻ കൈ വിട്ടു കളഞ്ഞില്ലേ എന്നെ? അവൾക്ക് താൻ ആരാധിക്കുന്ന ദൈവത്തോട് ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ദേഷ്യം തോന്നി.

ജനൽ അടച്ച് തിരിച്ചു വന്ന് ചാരി വച്ച വാതിൽ തുറന്നു നോക്കി. ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ നേരിയ വെളിച്ചം വീണിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ലൈറ്റ് ഇട്ടില്ല. ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ ഒരു വാതിലും മറ്റൊരു വാതിലും കണ്ടു പിടിച്ചു. എന്നിട്ടാണ് ദിവാൻ കോട്ടിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന ആളെ കണ്ടത്.

ഹന്ന അടിമുടി വിറച്ചു പോയി.

“അല്ലോഹ്! ഇയാളിവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ?”

അയാളെ ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഹന്നയ്ക്ക് കൈയും കാലും വിറയ്ക്കും. അതുപോലെയായിരുന്നു ഇന്നലത്തെ പെർഫോമൻസ്.

കൈലാസ് എന്നാണ് അയാളുടെ പേര്.
ജോലി അങ്ങനെ ഇന്നത് എന്നൊന്നുമില്ല.
ടൈൽസ്, പ്ലമ്പിങ്, മേസ്തിരിപ്പണി, കൃഷിപ്പണി, ഡ്രൈവിംഗ് അങ്ങനെ എന്തും ചെയ്യും.

ഹന്ന അയാളെ ഇതിന് മുന്നേ എപ്പോഴൊക്കെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അവൾ ബസ്റ്റോപ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോഴൊക്കെ ഒരു കവറുമായി അയാൾ നടന്നു പോകുന്നത് കാണും. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ബുള്ളറ്റിലും.

അവളുടെ കൂട്ടുകാരി രഹന കൈലാസ് ദൂരെ നിന്ന് വരുന്നത് കാണുമ്പോഴേ കൊക്കി തുടങ്ങും.

അയാൾ കാണെ വായിനോക്കാനുള്ള ധൈര്യമൊന്നും രഹനയ്ക്ക് ഇല്ല.

‘എന്തൊരു ഗ്ലാമറാടി.

എന്തൊരു ബോഡിയാ.. ഉരുക്കാണെന്ന് തോന്നുന്നു..

കൈയിലെ മസിലൊക്കെ നോക്കിക്കേ, ഞരമ്പ് ഒക്കെ പിടച്ചു നിൽക്കുന്നത്..

ഷേവ് ചെയ്തിട്ട് മൂന്നാല് ദിവസമായെന്ന് തോന്നുന്നു. താടി മുളച്ചു വരുന്നേ ഉള്ളൂ..

നല്ല ചുണ്ട്.’

ഇങ്ങനെയിങ്ങനെ വായിനോട്ടം ഹന്നയുടെ കാതിലെ പിറുപിറുക്കലായി തീരും.

“യോഗല്യ അമ്മിണിയെ ആ പായ അങ്ങട് മടക്കിക്കോളി.” ഹന്ന തിരിച്ച് അവളെ കളിയാക്കും.

പണ്ട് ഹന്ന രഹനയ്ക്കൊപ്പം കട്ടയ്ക്ക് പിടിച്ച് നിന്നതായിരുന്നു. ആ സമയത്താണ് അവളുടെ മുറച്ചെറുക്കൻ നദീമുമായി ഹന്നയുടെ വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചു വച്ചത്. അതോടെ വായിനോട്ടത്തിൽ നിന്ന് അവൾ പിന്മാറി.

നദീമിനെ ഓർത്തപ്പോൾ ആകെയൊരു മരവിപ്പാണ് തോന്നിയത്. ഉറപ്പിച്ചു വച്ചിട്ട് രണ്ട് മാസമായി. സ്വന്തമായി ഫോണില്ലാത്തത് കൊണ്ട് വിളിയും പറച്ചിലും ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല അവർക്കിടയിൽ. വല്ലപ്പോഴും നദീമിനെ കാണും. നല്ലൊരു പുഞ്ചിരി പരസ്പരം കൈമാറും. അതോർത്ത് ആ മുഖം താലോലിച്ച് ഹന്ന ആ ദിവസത്തിനായി കാത്തിരുന്നു.

മറ്റെന്നാൾ നിക്കാഹ് നടക്കേണ്ടിയിരുന്നതായിരുന്നു.