Chapter Title : കനി [RT]

ബേസിന്റെ മുകളിലെ തട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു കുപ്പി എടുത്ത് കൊടുത്തിട്ട് അവൻ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു.

ഹന്ന പേടിയോടെ ചുറ്റും നോക്കി.

വെട്ടം വീണിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും പരിചയമില്ലാത്ത സ്ഥലമാണ്. പിറകിൽ ചുറ്റുമതിൽ ഉണ്ടോന്നും അറിയാൻ വയ്യ.

സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ മരങ്ങളും ചെടികളും മാത്രമാണ് കാണാൻ കഴിയുന്നത്. അവനോട് കുറച്ചു നേരം നിൽക്കാമോ എന്ന് ചോദിക്കണമെന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അതിനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ല.

അയാൾക്ക് തന്നോട് ഇഷ്ടമില്ല. അയാൾ കെട്ടിയ താലിയില്ല. പിന്നെന്ത് സ്വാതന്ത്ര്യം?

അകത്തേക്ക് നടന്നു കേറിയ കൈലാസ് ഒന്ന് രണ്ടു നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തിരിച്ചു വന്നു.

അപ്പോഴേക്കും അവൾ ഉമിക്കരിയെടുത്ത് പല്ല് തേച്ച് തുടങ്ങിയിരുന്നു.

“താനിവിടെ ആദ്യമായിട്ടല്ലേ.. ഞാൻ ഓർത്തില്ല.” അതും പറഞ്ഞ് കട്ടിളയിൽ ചാരി നിന്ന് പുറത്തോട്ട് നോക്കി നിന്നവൻ.

ഈ നേരം ഹന്ന അവനെത്തന്നെ വീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു. ഇന്നലെ കണ്ട രൗദ്ര ഭാവമൊന്നും അല്ല ഇന്ന്. ഈ പെരുമാറ്റം ആശ്വാസം തോന്നിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ലക്ഷണം കണ്ടിട്ട് ഹാളിൽ ആയിരിക്കണം ഇന്നലെ കിടന്നത്. തനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാവാതെയിരിക്കാനാണത്. അത്രയും വിശാലമനസ്കത ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ആരെങ്കിലും കാണിക്കുമോ? ഇയാളുടെ സ്ഥാനത്ത് മറ്റൊരാളായിരുന്നെങ്കിൽ തന്നെ ഇന്നലെ ഭോഗിച്ചേനെ.
ഇന്നിപ്പോ ദാ ഈ വെളുപ്പിനെ തനിക്ക് കൂട്ടുനിൽക്കുന്നു.

അവനോടൊരു സൗഹൃദഭാവം ഉള്ളിലുടലെടുത്തു.

“അല്ല ഇയാളീ നേരത്ത് എഴുന്നേറ്റിട്ട് എന്ത് ചെയ്യാനാ?” കുറച്ചു നേരമായിട്ട് ഈ പെണ്ണ് തന്നെയല്ലേ നോക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നിയപ്പോ അവൻ തല തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.

“ശീലമാണ്. ഇനി കിടന്നാൽ ഉറക്കം വരില്ല.”

“ഓഹ്. ഞാൻ ഇപ്പോഴൊന്നും എണീക്കില്ല. ഒരെട്ട് മണി. കാപ്പി എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കും അത് തന്നെ ഉച്ചയ്ക്കും കഴിക്കാൻ പൊതിഞ്ഞെടുക്കും. 9 മണി ആവുമ്പോ ജോലിക്ക് പോവും.”

“അപ്പൊ ഇന്നെണീറ്റതോ?”

“അതാ കുന്തത്തിൽ കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം ശരിയായില്ല. കഴുത്തും പിടിച്ചു.” പറയുന്നതിനൊപ്പം അവൻ കഴുത്തും തടവുന്നുണ്ട്.

“സോറി.”

“ഏയ് അത് സാരമില്ല.” ഹന്നയുടെ മുഖത്തെ വല്ലായ്മ കണ്ടതും അവൻ കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചു.

“ചായ താനിട്ട് കുടിക്കുമല്ലോ. ഫ്രിഡ്ജിൽ പാലുണ്ട്.” ഒരു കോട്ടുവാ ഇട്ടുകൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഹന്ന തല കുലുക്കി.

“എന്നാ ഞാൻ ഒന്നൂടി ഉറങ്ങാൻ പോണു. ഞാൻ മുറിയിൽ കിടക്കുവാ.