Chapter Title : കനി [RT]

ഇയാളേറ്റെടുത്തോ?” മനസ്സിന്റെ പിരിമുറുക്കം മാറ്റാൻ വെറുതെ ചോദിച്ചു.

എന്നാൽ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ നോട്ടം കണ്ട് വേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് തോന്നി.

“ചേട്ടന് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ?
സോറി.
പണ്ട് മുതലേ വീട്ടിലും ഞാനാണ് എല്ലാ ജോലിയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നത്.” ആ വലിയ നീളൻ കണ്ണുകളിൽ സങ്കടം.

“ചേട്ടന്റെ ഔദാര്യത്തിൽ ജീവിക്കുമ്പോ ഞാൻ ഇവിടുത്തെ പണികൾ ചെയ്യണ്ടേ?”

“അത് മാത്രം പോരാ. കുറച്ചു അഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റ് കൂടെ ചെയ്യണം.
എന്നാലേ മുതലാവൂ.”
ദേഷ്യം ഏത് വഴിക്ക് വന്നെന്നറിയില്ല കൈലാസിന്.
അങ്ങനെയാണോ താനിത് വരെ അവളോട് പെരുമാറിയത്?

ആ പകച്ച നോട്ടവും അതിന് പിന്നാലെ മുഖം കുനിച്ചു കരയുന്നത് കൂടി കണ്ടപ്പോൾ കണ്ണടച്ച് നെറ്റിയിൽ തിരുമ്മി നിന്നവൻ.

“സോറി. എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നപ്പോൾ പറഞ്ഞതാ. ഇയാളിന്നലെ വൈകിട്ട് വന്നതാ ഇവിടെ. ഈ നേരം വരെ ഞാൻ ഹന്നയോട് മോശമായി പെരുമാറിയോ?”

ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടിയെങ്കിലും മുഖം ഉയർത്തിയില്ല.

“ഹന്നാ.”

കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി വിളി കേട്ടവൾ.

“ഇനിയെന്ത് എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല. ഒരാൾക്ക് കൂടി തിന്നാൻ കൊടുക്കാനൊക്കെ എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റും. ഇനി അതിന് പകരമായിട്ട് എന്തെങ്കിലും ചെയ്തേ പറ്റൂ എന്നാണെങ്കിൽ ഞാൻ രണ്ട് മൂന്ന് വാഴക്കന്ന് പിന്നാമ്പുറത്ത് കൊണ്ട് വച്ചിട്ടുണ്ട്.. നല്ല കുഴിയെടുത്ത് അതൊക്കെ നട്ടു വയ്ക്ക്. അത് കഴിഞ്ഞ് അടുത്ത ജോലി തരാം.”

അന്തം വിട്ട നോട്ടം കണ്ട് ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചവൻ.

കളിയാക്കിയതാണോ അതോ സീരിയസ് ആയിട്ട് പറഞ്ഞതാണോ എന്ന കൺഫ്യൂഷനിൽ നിൽക്കുന്നവളെ ഗൗനിക്കാതെ രണ്ട് മൂന്ന് സവോള എടുത്ത് അരിയാൻ തുടങ്ങി.

ആ സ്പീഡ് അവൾക്ക് അത്ഭുതമായിരുന്നു.

“അരിപ്പത്തിരി ഉണ്ടാക്കാം.” പൊടിയെടുത്തുകൊണ്ട് അനുവാദം