Chapter Title : കണിവെള്ളരികൾ [ഋഷി]

ഓർമ്മയിൽ ഞാനൊഴുകിയിരുന്നു.... ഞാനിറങ്ങിയപ്പോൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ ആ വലിയ കണ്ണുകൾ! അവിടെ തെളിഞ്ഞ യാചന... വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ എൻ്റേയും അവളുടേയും കണ്ണുനീരുണങ്ങി എൻ്റെ കവിളുകളിൽ ഉപ്പിൻ്റെ വെളുത്ത പരലുകൾ ഞാൻ കണ്ണാടിയിൽക്കണ്ടു. മൈര്! ഇതെന്താണ്! കെട്ട്യോനും കൊച്ചുമൊള്ള മുതിർന്ന പെണ്ണിനെയോർത്ത് കണ്ണീരൊലിപ്പിക്കണ മണ്ടൻ കുണാപ്പൻ! എനിക്കെന്നോടു തന്നെ പുച്ഛം തോന്നി.

എല്ലാം മറക്കാൻ ഞാൻ പണിയിൽ മുഴുകി... അന്നാദ്യമായി കമ്പനിയുടെ ബിസിനസ്സറിയാൻ ഞാൻ പണിപ്പെട്ടു. അപ്പോഴാണ് ഞങ്ങളുടെ ടേണോവറിൻ്റെ വലിപ്പവും ഓണർ ഭാവിയിലേക്കു നടത്തുന്ന ചില നീക്കങ്ങളുടെ ഒരേകദേശരൂപവും മനസ്സിലായത്. കമ്പനിക്ക് നല്ലഭാവിയുണ്ടെങ്കിൽ എനിക്കുമുണ്ട്. എന്താണെന്നറിയില്ല, ജീവിതത്തിലാദ്യമായി ജോലിയെടുക്കുന്നതിൽ ഞാൻ ആനന്ദം കണ്ടെത്തി.

പതിവു ലഞ്ച് ബ്രേക്ക്. അടുത്തുള്ള ചെറിയ രണ്ടുമൂന്നു ഹോട്ടലുകളുണ്ട്. നല്ല രുചിയുള്ള ഭക്ഷണമാണ്. എന്നാലും അന്നൊരു വ്യത്യാസം വേണമെന്നു തോന്നി. നേരെ കോഫീഹൗസിലേക്കു വിട്ടു. ഒരു കോൾഡ് കോഫിക്കും എഗ്ഗ് സാൻഡ്വിച്ചിനും പറഞ്ഞു. പിന്നെ ചാഞ്ഞിരുന്നു. അപ്പഴാണ് നമ്മടെ നോക്കിയ റിങ്ങുചെയ്യുന്നത്. മുതിർന്ന പെൺകുട്ടി!

കുട്ടാ... തരംഗങ്ങളിലൂടെ ഒഴുകിവന്ന ആ തേനിറ്റുന്ന മൊഴി! ചേച്ചീ! അതുവരെ ചിന്തിച്ച കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഞാൻ മറന്നു! നീ വൈകുന്നേരം വരില്ലേടാ? സ്വരത്തിലെ വിറയൽ ഞാനറിഞ്ഞു.

തീർച്ചയായും ചേച്ചീ! ഞാൻ ചിരിച്ചു. അല്ലേല് അമ്മയെന്നെ നിർത്തിപ്പൊരിക്കത്തില്ലേ!

നിശ്ശബ്ദത! ഞാൻ കാത്തു. ഫോൺ കട്ടുചെയ്തിട്ടില്ല. ചേച്ചീ! അവിടുണ്ടോ?

ഒരു തേങ്ങലായിത്തുടങ്ങി കരച്ചിലിലവസാനിച്ചു അവളുടെ മറുപടി. ഞാനന്തംവിട്ടു. പിന്നെ ഫോൺ കട്ടായി. ഞാൻ രണ്ടുവട്ടം വിളിച്ചു. ഫോൺ ബന്ദാണ്. ഞാൻ സാൻഡ്വിച്ചുകളും പന്നെയൊരു മസാലദോശയും പാഴ്സലാക്കി. കോഫി മാത്രം ഉള്ളിലാക്കി. ഓഫീസിൽ എൻ്റെ ബോസ് ബാലേട്ടനെ വിളിച്ച് വരാൻ വൈകുമെന്നു പറഞ്ഞു.

കരയുന്ന ഗേറ്റു തുറന്നകത്തേക്കു കേറിയപ്പോൾ വാതിലടഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നു. വരാന്ത ശൂന്യം. വാതിൽപ്പൊളിയൊന്നു തള്ളിനോക്കി! ഓഹ്.. തുറന്നു!

അകത്തേക്കു നടന്നു. ഹോളിലാരുമില്ല. ബെഡ്റൂമിൽ നിന്നും ഒരനക്കം.! മെല്ലെയങ്ങോട്ടു ചെന്നു. വാതിൽ തുറന്നു. പെണ്ണാള് കമിഴ്ന്നു കിടന്നു തേങ്ങുന്നു. ഒറ്റമുണ്ടു പൊതിഞ്ഞ വിടർന്ന ചന്തികൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തൊട്ടിലിൽ ചെക്കൻ വിരൽ കടിച്ചുറങ്ങുന്നു.

ഞാൻ ആ മെത്തയിലിരുന്നു. ചേച്ചീ!

പോടാ! നിന്നെയാരേലും ഇപ്പൊ ഇങ്ങോട്ടു വിളിച്ചോ! ഇത്തിരി ദേഷ്യം കലർന്ന സ്വരം. എന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളിൽ കത്തിമുനകൾ!

ഞാനെന്തേലും ചേച്ചിയെ വെഷമിപ്പിക്കാൻ ചെയ്യുവോ, പറേവോ... ചെയ്തിരുന്നോ? ആ വീണക്കുടം പോലത്തെ കൊഴുത്ത കുണ്ടികളിൽ നിന്നും കണ്ണുപറിക്കാനാവാതെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

നിനക്കിങ്ങോട്ടു വരാനിഷ്ട്ടല്ലെന്നെനിക്കറിയാം! ചേച്ചി പറഞ്ഞോണ്ടല്ലേടാ നീ ഇങ്ങോട്ട്.... ന്നെയാർക്കും വേണ്ടടാ! പിന്നെ ഞാൻ നിൻ്റെയാരാ! മുഖം